Twee maal plat in 15 minuten: eerste Goofies 2003

  • Author: entityone
    Date: wo, 08/01/2003 - 02:00

Wat bezielt ons toch om bij zulk een weer te gaan zeilen? Het is berekoud en er staat een ijzige noordooster van zeker 25 knopen (de windmeter op de boot doet het niet, maar Kees bevestigde de windkracht). Was het maar om de frisse lucht die alle kwellingen van het voorbije jaar uit onze hoofden blies. Of om het frisse buiswater dat ons af en toe om de oren waaide. Ik weet het niet. Voor de lol dan maar zeker?

Deze winter vaar ik in Colijnsplaat mee aan boord van de Freya (ex-Easy Living van Rinus), een First 30ES, de seriegebouwde halftonner van Beneteau. Onze Half Moon staat immers in Antwerpen op het droge. Na een leuke 5de plek in november (eigenlijk hebben we toen gewonnen, maar die discussie gaan we niet weer openen, daar zijn het tenslotte de Goofies voor), volgden een ontnuchterende 22ste plek begin december. Dat alles door de schuld van een weerbarstige spiboom en bijgevolg licht uit de hand gelopen gijp-maneuver.

Dat euvel was nu verholpen, en vandaag wilde ik terug proberen om ouwe trouwe Herman met zijn Racer voor te blijven. U mag weten dat twee man van de Half Moon crew op op Racer meevaren. Na de start in de harde wind richting brug, het kruisrak naar de rood-witte ‘pyamaboei’ en de halvewindse koers richting R23, zaten we Racer erg dicht op de hielen. Bij het naderen van die boei zie ik dat ze op Racer hoegenaamd geen aanstalten maken om hun (met dit weer allicht iets te grote) spinnaker te hijsen. Met ons 7/8ste tuig en bijhorende kleine spi mag dit geen probleem zijn en ik geef het bevel om die spi te hijsen. De mannen van Freya hebben nog nooit een spi getrokken bij zoveel wind. Het moet eens de eerste keer zijn, denk ik dan maar. Een paar tellen later knalt de spi open en vliegen we naar de keerton. De fok laten we maar bijstaan. Jonas aan de lijschoot, Dirk het roer, ik de loefschoot en de rest van de crew naar achteren. Freya vliegt zoals nooit tevoren. Ik lees de spanning op het gezicht van iedereen, maar ook glunderingen om deze nieuwe ervaringen. Van Racer is geen sprake meer, hoewel ik hem in een ooghoek toch regelmatig in het oog houd.

We blijven zo plat mogelijk voor de wind en ik roep naar Jonas telkens hij de schoot moet vieren en dat hij ook moet letten op de loefzijde van de spi. Zo houden we Freya op koers. Denken we. Een golfje pakt ons op en Freya begint te loeven. "Vieren", roep ik naar Jonas. Dat gaat blijkbaar niet omdat de schoot rond de lier gekneld zit: daar gaan we dan... de kiel komt een kijkje nemen boven water. Eens de spischoten gevierd (de neerhouder van het grootzeil is te kort om te vieren, dat noteren we alvast op onze lijst...) komt Freya terug recht en de onstuimige rit gaat verder. We hebben hooguit 10 seconden plat gelegen en lopen weer uit op de Racer. Echter, enkele minuten later weer van dat, maar wat heviger. Ondanks vieren van de schoten blijft Freya plat op het water liggen. Deze keer duurt het wel erg lang en ik zie Racer rustig inlopen. Spelen op zekerheid heeft zo ook zijn voordelen. Dan begeeft de spival het samen met de lijschoot en is het opruimen geblazen. De keerton ligt niet ver meer. We klappen erom heen en nemen een reef in het grootzeil. Dat duurt net iets te lang en Racer, die niet reeft, loopt over ons voorbij. Ons beider bootsnelheid in het rak terug naar Colijn is niet erg verschillend, en Racer behoudt zijn 100 meter voorsprong tot op de finish.

Het zal voor een volgende keer zijn.

Auteur:

  • entityone

Comments