Wedstrijdverslag Fastnet vanop ’t Spanwil IV

De Fastnet begon dit jaar al in mei met de kwalificatiemijlen. Na de Vuurschepen en de North Sea Race is er alleen nog deelgenomen aan het rondje Noord-Holland. Dit als alternatief voor de Harwich - IJmuiden race. Met veel plezier werd er door alle bemanningsleden uitgekeken naar de start in Cowes.

Start

Het was zoals gebruikelijk zeer druk op de Solent, alle deelnemers meldden zich in het
startgebied verplicht met hun trysail en stormfok. Nadat we ons hebben aangemeld snel de stormzeilen weer in de zak en het grootzeil omhoog. De lijn was ruim een mijl lang en wij kozen voor de noordzijde van de lijn, dus niet vlak langs de duizenden toeschouwers op de kant, maar wel de volle stroom mee op de kont. Na een redelijke start kwamen we toch tussen de boten die vanaf het zuiden de stroom kwamen opzoeken. Met 10 - 12 kts in rug onder spinaker op weg met 230 anderen. Na een groot aantal gijpen kwamen we vrij van de directe boten om ons heen. Terwijl de wind flink afnam zette de stroom ons de Solent uit. Spi`s eraf en de genua 1 erop, het werd kruisen bij de Needles. Door de goede slagen te maken kwamen we goed naar voren. Nog even een akkefietje met onze Vlaamse vrienden op de Oxygen, die hun fout (bakboord/stuurboord) erkenden en een 360 maakten. Volgende keer die tweede 360?
Bij de uiterton knik in de schoot en weg waren we. Tegen de avond ging de wind er helemaal af en moesten we met zijn allen tegen de stroom inboksen.
Nadat de tweede keer de spijker wel hield op 30 meter diepte kregen we uiteindelijk 3 knopen stroom op de kop. Tegen het vallen van de nacht ging de stroom er vanaf en keerde de wind een beetje terug. We gingen weer de goede kant op.

Dag 2

Midden in de nacht kon de spi erop om te reachen. Door de grote kracht op de schoot brak deze en moest de spi er snel af.. Reserve schoot erop en weer door. In de morgen rare dingen meegemaakt onder de kaap van Lizard Point. Complete black outs van de wind. Voor ons ligt een groepje van drie boten stil en gaan de spi`s eraf. Snel bij ze vandaan sturen om er niet naast te parkeren. Toch zeilen we tegen een muur van niks. Spi in de verstaging en 0 knopen wind! 50 meter boven ons reachen ze ons zonder problemen voorbij. In dit soort windgaten moet je niet te vaak in verstrikt raken!! Het kostte ons zeker een kwartier voordat we eruit kwamen. De stroom zet ons van de plek terug, waarna we weer wind krijgen en er
overheen kunnen zeilen. Tot eenieders ontzetting zeilen we die ochtend zonder waarschuwing vooraf nog zo`n gat in, 6 mijl verderop.
Tot in de middag bleef de spi erop om hard richting Land`s End te reachen.
Het wordt later aan de wind naar de Fastnet Rock. Onder het westelijke puntje van Engeland bouwt de wind op en neemt de deining uit het zuidwesten flink toe. Voordat we de Ierse zee opgaan, snel gewisseld naar de genua 2. Lastige golven! Twee patronen door elkaar, steil en hoog. Met 20 knopen wind gaan we er hard doorheen. Met toenemende wind en genua 3 de nacht in, later in de nacht bouwt de wind weer af.

Dag 3

In de nacht bleef het hoog aan de wind naar de rock. De maan verlichtte de hemel als door een schijnwerper. De eerste maxi`s kwamen alweer terug in de vroege ochtend!! Langzaam weer terugwisselen van de voorzeilen om tegen de middag geen wind te hebben. Met naast ons de enige Max Fun 35 werd het een leuk gevecht om toch vooruit te komen. Zij met hun genaker en wij met symmetrische spi. Tegen het einde van de middag kwam er weer een windje onder de Ierse kust, vanaf de Ierse kust, weer kruisen dus. Van genua 1 light weer helemaal terug naar de drie, zonder een zeil over te slaan, binnen een uur. Tijdens het happy hour bezoek van dolfijnen, erg gaaf zo onder de kust van Ierland. Vooral als ze hoog uit het water springen. In de nacht hielden we wind en werd de Fastnet Rock duidelijk zichtbaar.

Dag 4

Om even na enen de rock rond! We zijn weer op de weg terug!! Ons idee om noordelijk van de rhumbline te blijven zorgden ervoor dat we na de verplichte boei ( 7 mijl na de rock) direct zouden gijpen. In deze prachtige nacht zeilden we de tegenstanders die nog rond moesten tegemoet. Onze tegenstanders in de buurt konden we goed bijhouden, waaronder de Marionette van Chris Dunning. De hele dag werd er vol gereached richting de Scilly Islands omdat de wind naar het noordoosten was gedraaid.
Met het vallen van de nacht werd Bishop Rock zichtbaar en moest de spi er uiteindelijk af,
vanaf hier ging het weer aan de wind. Nog net voor het einde van dag 4 konden we rond en vervolgden we onze weg naar Plymouth. Nog snel even genua gewisseld voor de drie; de wind nam snel toe.

Dag 5

Het was deze nacht hard werken voor de bemanning om de boot nog enigszins rechtop te houden, wind en golven zorgden voor veel helling. 24 kts zorgden ervoor dat de laatste 40 mijl de bemanning vol in de rail moest om het laatste stuk uit te zitten. Bij het ochtendlicht waren er veel meer tegenstanders te zien dan in de avond ervoor. Zij kwamen allemaal van zee, kennelijk te veel zuidelijk geweest. Het waren allemaal grotere boten, een goed teken.
Kruisend door de baai hielden wij zoveel mogelijk zuid-oost aan om met de later draaiende wind Plymouth snel bezeild te krijgen. Bijna alle andere schepen doken helemaal naar de kust en moesten blijven kruisen.

Na een mooie laatste dag finishte wij om 1502u local time.
Goed voor een 6de plaats in de IRC1 klasse ( 57 deelnemers) en een 23 plaats in de IRC overall klassering ( 230 deelnemers)

Auteur:

  • Een correspondent

    Dit bericht werd geplaatst door een ClubRacer correspondent. Deze wordt aangestuurd door de hoofd- en eindredacteur die een groep, al dan niet vrijwillige of freelance correspondenten aanstuurt voor nationale en internationale verslaggeving van zeilwedstrijden.

Comments