Wenende Godefroid ziet Olympische medaillekansen wegzinken

ATHENE (GRE) - Sebastien 'Sebbe' Godefroid vloekte hard toen hij vernam dat Griekenland de Spelen 2004 had binnengehaald. 'Omdat ik wist dat Athene mijn wind niet was'. Gisteren weende hij hard omdat zijn bange voorgevoelens werden bewaarheid. De onvoorspelbare 'baltemi' had zijn medailleambities genekt. ,,Ik was vandaag niet slim genoeg. Ik heb de wind niet begrepen.''

,HET parkoers aan Agios Kosmas, met de baltemi-wind, is niet mijn favoriete soort zeilparkoers'', wist Godefroid (33) al lang. ,,Er staat heel veel medium wind, terwijl ik veel beter ben in extreme omstandigheden. Ik zeil ook het best bij wind die redelijk stabiel en voorspelbaar is qua richting, wat in Athene, met een wisselend noord-zuidpatroon, evenmin het geval is.''

Blonde bonk Godefroid, al jaren absolute wereldtop in de Finn-klasse, voelde op de eerste olympische wedstrijddag, vorige zaterdag, al nattigheid. Hij zeilde in de eerste twee manches naar een zwakke 19de en 12de stek. ,,Een catastrofale start'', besefte Sebbe. ,,Dit wordt één lange achtervolgingsrace om alsnog het podium te halen.''

Tot woensdagavond leek het er op dat Godefroid, na acht van de in totaal elf wedstrijden opgerukt naar de 4de plaats, aan een remonte richting podium bezig was. Zijn 'Quest for gold', zoals hij op zijn website zijn Athene-project 'on-Vlaams' ambitieus had gedoopt, leek nog niet om zeep.

Goed blijven schransen en het kopje erbij houden: dat is wat Godefroid de voorbije dagen consequent probeerde te doen. In zijn Finn-klasse is gewicht inderdaad een cruciale factor. Zet Godefroid in zwembroek naast Philippe Bergmans, zijn collega-zeiler in de Laser-klasse, en je ziet één wat pafferig atleet, buikje inkluis, van 100 kilogram en één behoorlijk scherpe atleet van 80 kg. Aan de gestalte kan het verschil van 'atletische uitstraling' niet liggen: beiden zijn 1m83 groot.

Godefroid slikt zo'n 'belediging' zonder moeite. ,,In mijn zwaardere boottype red je het niet zonder extra 'overboord-hangen-kilootjes'. Goesting of niet: ik heb een vast en uitgebreid eetpatroon. Elke ochtend anderhalf uur aan de ontbijttafel. En ik moét bij elke maaltijd een dessert nemen. Geloof me: ik had vroeger ook een atletischer lijf.''

Het kopje erbij houden was voor Godefroid opdracht nummer twee. En ook dat kon, gezien de 'inhoud' ervan, geen probleem zijn. Want toeval is het allicht niet: de drie Belgische olympische zeilers Godefroid, Bergmans en Dezillie en surfster Sigrid Rondelez (ook een ex-zeilster) hebben stuk voor stuk een universitair diploma op zak.

Godefroid: ,,Zeilen heeft een hoge hersenfactor, is een denksport. Je moet de wind- en wateromstandigheden kunnen voorspellen, analyseren, op kritieke momenten de juiste beslissingen nemen. Zeilen is geen sport waarbij fysiek allesbepalend is, zoals bijvoorbeeld bij wielrennen. Vanaf een bepaalde graad van fitheid heeft extra conditie geen effect meer. Het nut om naar doping te grijpen is dus nihil. Zeilers zijn zuivere sporters.''

Maar wel kapitaalkrachtige sporters, want een jaartje zeilen kost al gauw tussen een half à één miljoen oude Belgische franken per jaar? ,,Zeg maar twee miljoen als je op mijn niveau, met een topboot en dure zeilen en alle kosten van verblijf, vervoer en verzorging inbegrepen, rekening moet houden'', aldus Godefroid. ,,Mijn zilveren medaille in Atlanta was een scharniermoment. Tot dan stond mijn rekening constant in het rood. Maar een dag later belde Carla Galle van Bloso en kreeg ik een topsportstatuut en had ik, via extra sponsoring, uitzicht op een jaarbudget van 4 miljoen.''

En toch is Sebbe Godefroid zelf het levende voorbeeld dat je ook als kind van 'gewone' ouders in de zeilsport kan scoren. Als je tenminste zo gebeten en gedreven bent zoals hij was. ,,Mijn vader was een gewone bediende. Bovendien haat hij topsport. Mijn ouders hebben me wel gesteund, maar op een 'eerlijke' manier: waar mijn zus geld kreeg voor een reis naar Japan, een motor of een auto, kreeg ik wat centen die ik prompt in het zeilen stak.''

,,Maar ik heb er vooral zelf hard moeten voor vechten en zeer inventief zijn om te staan waar ik nu sta. Veel tweedehandsmateriaal, een oude bestelwagen ombouwen tot mini-mobilhome om er Europa mee rond te trekken. Of, in functie van mijn zeilagenda, aan de VUB examens gaan afleggen nog vóór de prof het vak had gegeven. Ik kocht gewoon de cursus, blokte hem en vroeg of ik examen mocht doen.''

Dat tweedehandsmateriaal kocht Godefroid onder meer van zijn ex- zeilcollega Philippe Rogge, zoon van IOC-voorzitter Jacques Rogge, een papa die als chirurg wel iets ruimer bij kas zat om zijn zoon nieuw materiaal te gunnen. ,,Dat ik met dat oude materiaal Rogge junior toch kon kloppen, gaf me wel voldoening. En de buitenwereld stelde vast dat ik écht gepassioneerd was door de zeilsport.''

Die zeilpassie bracht Godefroid in Athene al naar zijn derde Spelen op rij. En na het zilver van Atlanta leek er, ondanks de valse start, opnieuw een medaille te wenken. Tot de grillige Griekse baltemi-wind Godefroids kansen op eremetaal gisteren finaal de nek omwrong: 24ste pas in race 9 en 18de pas in race 10. En in de stand een terugval van stek vier naar acht. Met nog maar één race te varen, zaterdag, zouden er al een vijftal van zijn tegenstanders moeten zinken en verdrinken om Godefroid nog op het podium te krijgen.

,,In race 9 heb ik een bruuske winddraaiing compleet fout ingeschat'', bekende Sebbe. ,,Ik dacht dat ze van korte duur zou zijn. Ik reageerde niet snel genoeg. Een tactische fout. Ik was vandaag niet slim genoeg.'' Weg podiumdromen, net zoals dat de voorbije dagen ook al voor zijn Belgische zeilcollega's Philippe Bergmans en Min Dezillie én voor Sebbe's Nederlandse levensgezellin Carolijn Brouwer, olympisch zeilster voor Nederland in de 470-klasse, het geval was.

Maar na de tranen doken bij Godefroid al verse zeildromen op. En nieuwe olympische ambities. Het scenario? Eerst misschien nog even proeven van oceaanzeilen. En daarna werk maken van Peking 2008, waar hij wellicht samen met vriendin Carolijn in één boot, de Tornado, wil zeilen. Als zij verandert van nationaliteit kan dat onder Belgische vlag.

Want zeilen wil Godefroid voor 'eeuwig' kunnen doen. ,,Lopen, fietsen of sjotten kan iedereen. Zeilen heeft die droom- en vrijheidsdimensie: water, mooie natuur, droomstranden, avontuur. Je reist de hele wereld af. Ik ben hoogstens twee maanden per jaar thuis in Bredene. Maar na enkele weken al voel ik me er 'opgesloten'. Water en wind zijn mijn leven.'' (Belga)
meer: www.questforgold.be

bron: www.standaard.be

Olympic Sailing Competition 2004

Auteur:

  • Een correspondent

    Dit bericht werd geplaatst door een ClubRacer correspondent. Deze wordt aangestuurd door de hoofd- en eindredacteur die een groep, al dan niet vrijwillige of freelance correspondenten aanstuurt voor nationale en internationale verslaggeving van zeilwedstrijden.

Comments

Voor u geselecteerd: