Nog even en dan … 0 graden noord, 0 graden zuid

Wellments stevent op de evenaar af, 1000 laatste mijlen voor de boeg.
Morgen, 22 oktober, zal Peter Laureyssens de evenaar overzeilen. Geen dobberende merktekens op een verlaten oceaan. Voor hem wordt dat alleen merkbaar als zijn GPS positie van noorder- naar zuiderbreedte gaat. Maar verder wordt het afwachten wat het weer gaat doen. Al geruime tijd zit hij op dezelfde koers rond de 200 graden. Zijn positie ligt iets ten oosten van de rhumb line, de lijn tussen start en aankomst: Salvador de Bahia in Brazilië. Volgens zijn mentor Mike Golding (Ecover 60') die op 5 november in La Havre start in de transatlantische race met dezelfde bestemming, is het een uitzonderlijke optie. Zo ver oostelijk duiken de Open zestigvoeters nooit naar de evenaar. Ze moeten dan ook niet tussen de Kaapverdische eilanden door
Peter Laureyssens blijft intussen zijn 14de plaats in het algemene klassement verdedigen. Zijn Wellments heeft zich duidelijk op de sporen vastgeketend van de noordoostelijke passaat. Het komt er vooral op neer de topsnelheid aan te houden in harmonie met de vermoeidheid en de slijtageslag onder controle te houden. De voorsprong op zijn belager Ronan Deshayes is weer een beetje vergroot: 39,2 zeemijlen.

Mike Golding: "De convergentiezone die net boven en onder de evenaar van enorm belang is, is breder tegen de Afrikaanse kust dan tegen de Zuid Amerikaanse kust. Dus sta je als zeiler voor een dilemma: hoe meer je naar het westen gaat hoe smaller de zone van mogelijke windstiltes wordt, maar hoe scherper de bocht zal worden om eerst naar Recife en dan naar de finish te zeilen. De Doldrums kunnen zones bevatten waarin werkelijk geen zuchtje wind staat. Soms dobber je er voor een uurtje in rond, maar het kan ook een dag of twee duren. Maar gelukkig is de weersituatie alles behalve gemiddeld. Er staat wind, dus is de optie om oostelijker te blijven zeker gegrond. Sterker zelfs: de kansen zijn voor iedereen zowat gelijk."

Nadat Laureyssens de evenaar zal overgestoken hebben moet hij opnieuw door een riskante zone, weliswaar waait de passaat daar vanuit zuid oostelijke richting. Naarmate Wellments de Braziliaanse kust nadert krijgt hij af te rekenen met een totaal andere zeilsituatie. Van comfortabel dragende wind zal het aan de wind worden. Nu vaart hij met grootzeil en de grootst mogelijke spinnaker die hem vooruit sleuren. De golfslag die de windrichting volgt, geeft hem een extra duwtje.
Straks zal het met minder zeil moeten gaan, want de wind valt dan schuin langs voren in.
In plaats van de duwende kracht van de wind, neemt dan het drukverschil in de vleugelvormigezeilen de stuwkracht over. Maar ook de golven zullen langs voor aankomen.

Laureyssens moet het stellen met zeer summiere meteo-informatie die hij via de lange golf op zijn wereldontvangertje kan beluisteren. Radio Monaco zendt dagelijkse weerberichten uit voor de oceaan en geeft meteen ook de posities van alle deelnemers. Heel anders dan aan boord van de Open zestigvoeter Ecover waar Golding alle weergegevens rechtstreeks van de satellieten van het Internet kan plukken.

Maar dus eerst de passage van de evenaar.

Mike Golding: "Voor iedere zeiler is dit een belangrijk moment. Je moet iets aan boord hebben om te offeren, dat kan echt niet anders. Veel tijd moet Laureyssens er echter niet aan besteden. Want hij is zeer goed bezig, hij moet het nu afmaken. En daar heeft hij alle concentratie voor nodig."

Golding kijkt terug op zijn eerste evenaaroversteek. "Dat was erg rustig. Op een toercatamaran, een plezierreisje. We hebben toen heel erg uitgebreid de passage gevierd. De eerste keer moet dat zo."

foto © Vision Art / Ship to Shore

www.plyachtracing.com
www.transat650.org

Auteur:

  • Een correspondent

    Dit bericht werd geplaatst door een ClubRacer correspondent. Deze wordt aangestuurd door de hoofd- en eindredacteur die een groep, al dan niet vrijwillige of freelance correspondenten aanstuurt voor nationale en internationale verslaggeving van zeilwedstrijden.

Comments

Voor u geselecteerd: