UIT DE KUIP: Fanny verliest haar kustelijke maagdelijkheid tijdens Coastal Classic 2005

Coastal Classic 2005 (NZL) - De voorspellingen zagen er als volgt uit: een frisse 40kn wind samengaand met squalls en stukken met minder wind op onze route. De toestand van de zee was, euh, erg levendig, maar niet zo wild als dat vele gevreesd hadden.
Het is 5 minuten voor de start en we hebben nog steeds geen race plan. We beslisten dan maar dat we de pin end zouden nemen en de masthead genakker hijsen. En het was juist dat moment dat de weergoden beslisten dat het zou gaan waaien en onze boot deftig uit zijn roer zou doen lopen. Het heeft er in ieder geval voor gezorgd dat de kater geen kans kreeg om de overhand te nemen. Eenmaal ter hoogte van North Head konden we afvallen en de grote genakker hijsen. De wind nam nog steeds toe en liet de "Junkjard Dog" planerend surfen.
Het duurde dan ook niet lang of we liepen de klasse die voor ons gestart was in. Daar was het een en al chaos wat de klok sloeg, broaches, Chinese gijpjes en masten die snapten als lucifers. Binnen een tijdsspanne van 2u na de start was er al een 8.5m catamaran volledig onderste boven gedraaid. Wij hielden de boot recht en liepen de eerste 30mijl in ander half uur.

Aan Kawau Island hadden we al het materiaal aan de juiste kant gestoken en konden we de boot een pak harder "pushen" dan voorheen en liepen zelfs in op de grote boten. Een paar zeilwissels later en met een sterke Zuidwesterwind konden we de "blast reacher" zetten. We waren gewaarschuwd dat de wind kon gaan toenemen naar 50 tot 60kn wind en rond een uur of zeven waneer de zon begon onder te gaan begonnen we ons voor te bereiden op het nacht zeilen. Ik at een koude steak en een stuk kaas taart als diner. We surften richting Cape Red en naast ons zwommen dolfijnen die fosforescerende strepen door het water maakten.

Rond 20:30u toen we in de buurt van Cape Red kwamen ging onze "chief Naviguesser" naar beneden om eens een kijkje op de gps plotter te nemen, om er dan achter te komen dat we enkele kaarten te kort kwamen. Yep, juist die kaarten waar we nu zijn. Zijn motto is: safety is not just another word! En we surften door een gat dat niet breder was dan 100meter, zonder kaarten, pikke donker en geen flauw idee waar we waren. Maar via de radio vernamen we dat we 30min voor lagen op onze klasse. Van hieruit ging het aan de wind langs een van de meest rotsachtige kust gedeeltes van Nieuw Zeeland, zonder navigatie hulpmiddelen. De laatste 20mijl van de race waren aan de wind in 25kn wind en in een flinke zeegang. Deze condities waren niet echt wat je optimaal kan noemen voor de kleine Junkjard Dog. De grotere boten kwamen ons terug ingelopen en snoepten de winst terug af waar we zo hard voor gewerkt hadden. Na 3uur aan de wind zeilen in survival mode sloegen we er in om de boot over de finish te varen in de wel heel goede tijd van 15u. Het was niet snel genoeg om deze race te winnen op gecorrigeerde tijd, maar we waren tevreden met het resultaat. Wij waren de op 1 na kleinste boot en we zijn 5de geworden op handicap, 11min na de leider in onze klasse.

En dit is hoe ik mijn "kustelijke maagdelijkheid" ben kwijtgespeeld op Junkjard Dog…

foto: Junkyard Dog tijdens de start

Coastal Classic 2005

Auteur:

  • Een correspondent

    Dit bericht werd geplaatst door een ClubRacer correspondent. Deze wordt aangestuurd door de hoofd- en eindredacteur die een groep, al dan niet vrijwillige of freelance correspondenten aanstuurt voor nationale en internationale verslaggeving van zeilwedstrijden.

Comments

Voor u geselecteerd: