Zuid-Afrikanen Ferry/Le Sueur winnen 17de WK Hobie Cat 16

Op vrijdag 4 november 2005 wonnen Shaun Ferry en Michele Le Sueur (RSA) het wereldkampioenschap Hobie Cat 16 2005 in het Zuid-Afrikaanse Port Elizabeth. De tranen sprongen in zijn ogen toen Ferry het strand naderde en hoorde dat zijn derde wereldtitel een feit was. Het was een regenachtige dag in Nelson Mandela Bay, met maximaal vijf knopen wind (2 Beaufort). Er stonden vier finale races op het wedstrijdprogramma om de wereldkampioen van 2005 te kunnen benoemen. Slechts één daarvan vond daadwerkelijk plaats en de tweede werd afgebroken na het eerste kruisrak. De top drie teams zetten een teleurstellend resultaat neer. Net als de winnaars, konden Blaine en Roxanne Dodds die als aftrek noteren. Zij grepen daardoor het zilver, gevolgd door de Duitsers Ingo Delius en Katrin Wiese-Dohse.

Derde wereldtitel
Shaun Ferry en Michele Le Sueur ontvingen een warm onthaal met Champagne bij aankomst op het strand. Ferry won ook de Hobie Cat 16 wereldtitel in 1993 in Guedeloupe en het ISAF Hobie 16 World Championship 1998. "Dit is een enorme opluchting", was Ferry’s reactie. "De druk was zo groot", voegde Le Sueur eraan toe. Het duo stond ’s ochtends nog op de tweede plaats, met het gelijke aantal punten als de Australiërs Shuwalow/Hooper in eerste positie. Die hadden echter al een aftrekrace gevaren en vielen door het laatste resultaat terug naar de vierde plek overall. Na vele felicitaties pakten Blaine Dodds en andere zeilers het tweetal op om het traditioneel in zee te gooien.

Shaun Ferry stopte enkele jaren geleden al met wedstrijdzeilen en ruilde zijn catamaran in voor een surfboard. Aangezien dit WK Hobie 16 in zijn thuisland plaatsvond, besloot hij voor de gelegenheid mee te doen. Na zijn overwinning in de eerste semi-finale race, zei hij: "Ik deed voor de gein mee, maar nu heb ik gelijk weer een knoop in mijn maag. Ik voel de druk." Hij bewees andermaal zijn klasse. Ferry over zijn toekomst in de Hobie 16: "Ik wil nu graag iets teruggeven aan de klasse om die gaande te houden. Daar ga ik nu mijn tijd aan besteden. De sport moet doorgaan. Dat is het belangrijkste voor mij." Ferry en Le Sueur finishte de laatste race als zestiende, één plek voor Shuwalow en Hooper.

Eerste Duitse medaille
Blaine Dodds (zilver) en Shaun Ferry (goud) zeilden vroeger samen als team, dus zij waren zeker aan elkaar gewaagd. Dodds over hun successen bij dit wereldkampioenschap op thuiswater: "Dit is natuurlijk mooi, maar het is jammer dat we vandaag maar één finale race hebben kunnen varen. Deze lichte condities waren niet voorspeld." Op vrijdag ging hij met zijn dochter als 35ste over de finishlijn, wat hun aftrek werd. Dodds is eveneens een oud-wereldkampioen Hobie 16. Hij won de titel in 1998. Ingo Delius en Katrin Wiese-Dohse (GER) verspeelden deze zomer de Europese titel Hobie 16 op de laatste dag, maar nu lachte het geluk hen toe. Ze klommen van een zesde naar een derde plaats. "Geen enkele Duitser heeft ooit een bronzen medaille bij het WK Hobie 16 gewonnen, dus we zijn absoluut blij", zei Wiese-Dohse enthousiast. "We hadden dit niet verwacht, maar hier klopte alles gewoon. We hadden bovendien geluk dat er maar één finale wedstrijd werd gevaren. Daarnaast was het vandaag echt Duits weer."

Zeilmaker/Van Raaij beste Nederlanders
Drie Nederlandse teams verschenen aan de start van de 17de Hobie Cat 16 Wereldkampioenschappen. Alleen Thorin Zeilmaker en Cassandra van Raaij hadden zich vooraf gekwalificeerd voor de semi-finals. Danny Karsseboom en Erik van Zon strandden in de open kwalificatiereeks. Ute en Gerben Vrijburg gingen wel door naar de volgende ronde, dankzij een sterke race bij 30 knopen wind op zondag. Ute Vrijburg: "Het was echt overleven, dus ik wilde eigenlijk stoppen. Toen zeiden we tegen elkaar dat we nog één boei zouden ronden. Dat deden we en vervolgens bleek dat het wedstrijdcomité daar de baan afkortte." Een vijfde plek was het resultaat en daarmee was een plek in de semi-finals verzekerd. Die begonnen op maandag 31 oktober met erg lichte condities, waardoor slechts twee races werden afgerond.

Dinsdag deed Port Elizabeth haar bijnaam ‘Windy City’ wederom eer aan. Tijdens de eerste startprocedure stak plotseling een aflandige wind van ruim 35 knopen op. Verder varen was onmogelijk, dus raakte het kampioenschap verder achter op het schema. Hier kwam op donderdag verandering in toen er een stabiele wind van ruim 15 knopen stond en de vloot zeven wedstrijden voer. Zeilmaker en Van Raaij gingen uiteindelijk als 30ste en enige Nederlanders naar de finale. Hoewel ze in race één in 12de positie rond de eerste bovenboei gingen, vielen ze terug naar een 33ste plek. Zeilmaker: "Voor de wind pakten we nog een paar boten. Vervolgens koos ik voor de verkeerde kant. Ik ging voor vrije wind, maar er kwam al vrij snel een enorme winddraaiing. We gingen overstag, waarna het hele veld voorlangs kruiste." De tweede race werd afgeblazen op het moment dat Zeilmaker en Van Raaij net doorschoven naar de vierde plaats. "Dat heb ik nou altijd", zei Zeilmaker. Het Nederlandse duo eindigde als 34ste overall.

Het was een wereldkampioenschap van uitersten: stormachtige of lichte wind, hoge golfslag of vlak water en van tijd tot tijd een enorme branding die voor spektakel zorgde. Jetski’s en zwemmers moesten de cats er soms doorheen trekken. De winnaars Shaun Ferry en Michele Le Sueur zijn dus de zeilers die het beste met de variabele omstandigheden konden omgaan.

Top vijf overall:
1. RSA - Ferry / Le Sueur, 21 punten
2. RSA - Dodds / Dodds, 24 punten
3. GER - Delius / Wiese-Dohse, 25 punten
4. AUS - Shuwalow / Hooper, 28 punten
5. RSA - Lagesse / Kerford, 32 punten

Foto © Pierrick Contin

www.hobieworlds.com

Auteur:

  • Een correspondent

    Dit bericht werd geplaatst door een ClubRacer correspondent. Deze wordt aangestuurd door de hoofd- en eindredacteur die een groep, al dan niet vrijwillige of freelance correspondenten aanstuurt voor nationale en internationale verslaggeving van zeilwedstrijden.

Comments

Voor u geselecteerd: