VOORBEREIDING SPI OUEST - Een lenteweekend in La Trinité-sur-Mer

  • Author: entityone
    Date: do, 17/03/2005 - 11:24

Nog 8 keer slapen en dan gaat in het Zuid-Bretoense La Trinit&#233-sur-Mer de Spi Ouest France van start, één van de grootste zeilweekends van Europa. Vorig weekend werd er lenteweer voorspeld voor het vijfde weekend van de Challenge du Printemps (de plaatselijke Goofie’s laat ons zeggen, behalve dat in La Trinit&#233 iedereen in IRC vaart). Een goede reden voor méér dan 170 boten en bemanningen om de maat van de tegenstand eens te nemen.

Onder deze boten ook twee kleine Belgische scheepjes: in IRC 4 varen GENERAL TAPIOCA, van Phil Pilate, en de SKIPPY’S TON, recent aangekocht door de Babacool-zeilclan uit Nieuwpoort. Deze laatste werd overgezeild vanuit Bayonne en blijft na de Spi Ouest nog in Bretagne om zich via andere wedstrijden voor te bereiden op de Half Ton Classics Cup. GENERAL TAPIOCA was twee weken geleden al per trailer in La Trinité aangekomen.

Na een lange rit -toch weer negen uur rijden- en een verkwikkende nachtrust zijn we zaterdag al om negen uur in de jachthaven: er moeten nog een paar kleine herstellingen en verbeteringen aan de TAPIOCA aangebracht worden. Daarna gaat het via een brede vaargeul naar zee: ongelofelijk mooi zeilwater, perfect beschermd door het schiereiland van Quiberon en een pak kleine eilandjes. Bij verlaten van de jachthaven varen we voorbij de HYDROPTERE en de GITANA X. Op ware grootte is dat toch wat anders dan op het TV-schermpje thuis…

We oefenen eerst wat manoeuvres in, want er zijn maar drie vaste bemanningsleden aan boord: schipper-eigenaar Phil Pilate, stuurwonder Jacques Lemaire en voordektovenaar Laurent Vancutsem. Héél toevallig alledrie al gelauwerd met de titel Jachtman van het Jaar. Om maar een idee te geven van het niveau aan boord. Voorts zijn er nog Fred, zeilmaker uit Brussel, en Pierre, die zijn tijd verdeelt tussen school en zeilen met de WAVERIDER. Ik was zesde man en kreeg de grootschoot toegestopt. De drie uur tijd voor de start van de wedstrijd worden gevuld met gijpen en "Overstag!" ("On vire!" in TAPIOCA-taal).

Ondertussen komen steeds meer boten het water op: het zullen er 170 zijn als om 14 uur het eerste startschot gegeven wordt. SKIPPY’S TON krijgt een warm applaus wanneer we ze voor het eerst te zien krijgen in de pre-start fase. Eén minuut voor de start weet Jacques de rode boot perfect naar de lijn te sturen: we nemen een geweldig goede start aan lij van de vloot. We lopen sneller en hoger dan de concurrenten. Dat belooft. Halverwege valt echter de wind weg: we dobberen zo goed en kwaad als het kan verder naar de keerton. Net wanneer de wind terug komt opzetten, en wij in een riante positie liggen, wordt de wedstrijd geannuleerd.

Zondag iets vroeger uit de veren: de eerste start is al om 10 uur. De windvoorspellingen zijn rampzalig: iets van 2 tot 1, afzwakkend naar 0, maar wel aangename temperaturen. Enfin, wanneer het wedstrijdcomité de grote jongens op weg schiet, lijken de windvlekjes toch iets groter te worden, zodat ook de kleinere boten vooruitgang maken. Het comité schudt een kustparcours uit zijn mouw en weg zijn we. Eerst nog wat moeizaam want volledig afgedekt tijdens de start, maar dan slagen we er toch in om ons aan loef van de vloot vrij te varen. Gaandeweg trekt de wind wat aan en halen we grotere schepen in, en eens de spi erbij staat, is het volop genieten van het kleurenpalet. We worden uiteindelijk zesde, SKIPPY’S TON eindigt net achter ons. Nu staat er ons enkel nog een lange terugrit te wachten. Om 2 uur ’s nachts sluip ik de slaapkamer binnen en glij in bed. Moe, voldaan, …en roodverbrand. Half maart en al zonnecrème? Dat had ik nooit gedacht…

Yngling Training

www.snt-voile.org
www.spi-ouestfrance.com

Auteur:

  • entityone

Comments

Voor u geselecteerd: