ORYX QUEST - Frustratie en hoge snelheid wisselen elkaar af aan boord van CHEYENNE

26 dagen en 10.000 nautische zeemijlen hebben ons diep in de Zuidelijke Oceaan gebracht. Het zicht is beperkt tot 100 meter en de zeewatertemperatuur is rond de 6 graden. Met 25 knopen stuiven we door een pikdonkere nacht, wetende dat op ieder moment een ijsberg uit het niets op kan duiken. De radar maakt overuren en heeft gelukkig nog geen ijsberg gesignaleerd. De rapporten van de ijsdienst geven echter aan dat er meerdere ijsbergen op onze route zijn gesignaleerd in de laatste drie dagen.

Sinds de start in Doha op 5 februari hebben we in de Oryx Quest al heel wat mee gemaakt. De eerste drie dagen door de Perzische Golf en de Golf van Oman waren zeer hectisch met tientallen olieboorplatforms, onverlichte vissers schepen en de Iranese marine op ons pad.

Op de tweede dag kregen we een duidelijke waarschuwing van de Iranese marine dat we te dicht onder de Iranese kust waren; een Hercules vliegtuig van de Iranese luchtmacht maakte een fly-by op enkele honderden meters van onze super-cat. Overstag en wegwezen. We doen alles om deze non-stop rond de wereld race te winnen, maar geen van ons heeft interesse om met de Iranese marine in discussie te gaan.

Na een rappe verdere trip door de Arabische zee, langs de Malediven, dook de volgende hindernis aan de horizon op, de Doldrums. Aangezien dit de eerste grote oceaanrace is die de Indische Oceaan doorkruist, was er slechts zeer beperkte informatie over dit gebied. Twee dagen lang vochten we onze weg door windstiltes en donkere buien alvorens we de andere kant van dit chaotische gebied bereikten. Opluchting alom vanwege het voorspoedige verloop, maar de volgende drie dagen hadden nog zwaardere omstandigheden in het verschiet. Hoge golven en een tegenwind rond windkracht 6-7 maakten het leven aan boord ronduit miserabel. Om de boot intact te houden moesten we gas terug nemen. Normale snelheden voor deze super-cats liggen rond de 25 knopen (ongeveer 50 km/uur), maar in deze omstandigheden konden we niet zonder risico harder gaan dan 12 knopen.

We verloren terrein ten opzichte van onze concurrenten, die minder gas terug namen. Een week later bleek onze conservatieve houding echter een gouden slag. Een van onze concurrenten, de Franse super Cat Geronimo, rapporteerde ernstige schade en moest naar Fremantle uitwijken voor reparaties. In deze 60 dagen rondstop race rond de wereld is het behoud van de boot nummer 1. Onderweg hebben we al verschillende keren gas terug moeten nemen voor het uitvoeren van reparaties aan de zeilen. Met de enorme zeiloppervlakken waar we mee te maken hebben, neemt dit minimaal drie uur in beslag. Het weer omhoog hijsen van de zeilen langs de 40 meter lange mast is slopend.
Na 17 dagen bereikten we eindelijk de poort naar de Zuidelijke Oceaan. Het gebied ten zuiden van 40 graden zuid staat bekend om zijn zware stormen, ijsbergen en hoge zeeën. Dit is tegelijkertijd de droom en nachtmerrie van iedere zeiler. Geen plek ter wereld biedt snellere zeilomstandigheden en het is hier waar de snelheidsrecords worden gezet. De keerzijde van de medaille is echter iedereen duidelijk. Als hier iets mis gaat is het minimaal 2000 km naar de dichtst bijzijnde haven. Een lang front ten zuiden van ons markeerde de scheiding met de koude zuidwestelijke winden. Geen keuze, we moeten eerst zuidwaarts voordat we linksaf naar het oosten kunnen. Binnen 6 uur werden T-shirt en korte broek verwisseld voor muts, handschoenen en warmte ondergoed. Welkom in de Roaring Fourties!

Een week in Zuidelijke Oceaan doet je verlangen naar zon en warmte. De lucht is non- stop zwaar bewolkt, en slechts sporadisch krijgen de zon en maan een kans om zich te laten zien. In deze twilight zone schakelen de dagen zich aaneen en is de klok met de datum en dag van de week de enige referentie die we hebben met de buitenwereld.
Australië en Nieuw Zeeland liggen al weer drie dagen achter ons. Kaap Hoorn is nog vier dagen te gaan. De komende dagen dalen we nog verder af en mijn kledingzak is nu al leeg. Geen extra lagen meer om aan te trekken, dat wordt dus kou lijden. Hopelijk kunnen we onze snelheid hoog houden en is mijn eerste ronding van Kaap Hoorn snel
een feit!

Wouter Verbraak
Navigator super-cat CHEYENNE.

foto: zonsopgang aan boord van CHEYENNE

Meer informatie over de race is te vinden op de website www.oryxquest.com

Auteur:

  • Een correspondent

    Dit bericht werd geplaatst door een ClubRacer correspondent. Deze wordt aangestuurd door de hoofd- en eindredacteur die een groep, al dan niet vrijwillige of freelance correspondenten aanstuurt voor nationale en internationale verslaggeving van zeilwedstrijden.

Comments

Voor u geselecteerd: