OSTAR UPDATE 4 Helaas, helaas: Belgische wedstrijdfavoriet in Open 40-klasse op weg naar Kinsale

Gisterenavond rond 20u20 nam Michel Kleinjans het besluit om zijn koers 180° te verleggen. In plaats van het Amerikaanse Newport wordt het Ierse Kinsale nu het reisdoel van de ROARING FORTY. Het was geen gemakkelijke beslissing, maar de omstandigheden om verder te zeilen waren niet echt ideaal meer. Op het moment dat hij terugdraaide, lag hij immers stevig aan de leiding. Bewijs: een half uurtje later kruiste hij Fransman Patrice Carpentier.

Wat was er gebeurd? Gisterennacht (van woensdag op donderdag) moet er bij het uitreven één en ander losgekomen zijn bovenin de mast, ter hoogte van de derde zaling. Door het slechte weer merkte Michel niet dat het kogeltjes hagelde aan dek. Die bolletjes waren afkomstig uit de drie bovenste grootzeillatkarren, die niet meer op de rail staken omdat die rail was losgekomen. Dat zag hij pas ’s ochtends bij daglicht. Het was de kar van de topzeillat die bij twee reven zodanig op de mastrail gewerkt had, dat de taps waarmee die rail op de mast vastzit, het begeven hadden. Maximaal kon hij nog een tweede reef steken, verder naar reef 1 was niet meer mogelijk zonder zijn nieuwe grootzeil verder te beschadigen.

Dat stukje rail (toch 3 meter lang) hoopt hij in Kinsale, nu nog 250 mijl ver, te kunnen herstellen. Hij mag er volgens het wedstrijdreglement aanleggen, aan wal gaan, dingen gaan kopen, op voorwaarde dat niemand hem daarbij helpt. (Als hij er op een terras een Iers pintje wil drinken, zal hij het nog zelf mogen tappen…) Ook niet bij de herstelling. Vraag is nu of er op zondagochtend een winkel open is waar Michel aan nieuwe kogeltjes voor de zeilkarren kan geraken, en of het niet regent in Ierland, want om de herstelling te kunnen uitvoeren moet er met epoxy gewerkt worden. En dat spul kan niet drogen als het nat is…

Michel hoopt op het beste scenario, zodat hij na de uithardingstijd meteen weer verder kan naar Newport. Want aan opgeven denkt hij vooralsnog niet. Hoewel verder zeilen voor Michel niet echt moet, want hij heeft het tenslotte al twee keer bewezen dat hij de Atlantische Oceaan op z’n eentje over kan steken: in 1992 en 1996 met zijn 30-voets Figaro Solo… Als de weersvoorspellingen gunstig zijn (Michel met dragende wind, de anderen geparkeerd in een windstilte of met zware tegenwind), dan zet hij zeker door. In het andere geval zit er misschien wel een recordpoging solo rond Ierland in.

Al de Belgische hoop is nu gevestigd op Ronny Nollet en de LA PROMESSE. Die ligt nek aan nek met de DESTINATION CALAIS van Fransman Pierre-Yves Chatelin, in strijd om de tweede plaats, een 80 mijl achter VM MATERIAUX van Patrice Carpentier.

www.faradaymillostar2005.co.uk

Labels

Auteur:

  • entityone

Comments

Voor u geselecteerd: