North Sea Regatta offshore races vanuit de kuip

Om aan te geven waarom velen de offshore naar Harwich tijdens de NSR 2006 niet snel zullen vergeten, volgt deze anekdote:
Hoewel wij voortdurend in de railing hingen om de Lenco rechtop te houden, trof ik voordekker Victor Viersen binnen bij de navigatie ruimte.

In eerste instantie was hij niet te herkennen. Zijn gezicht was bedekt met al dat hij tevergeefs probeerde om warm te blijven: een gehele collectie watersportkleding 1999-2006. Zijn opgeblazen automatisch zwemvest getuigde van het feit dat droog blijven tijdens deze 110 mijlen tellende race onmogelijk was. Ik vroeg hem waarom hij verkoos juist daar te gaan zitten. "Omdat het hier beter is dan buiten", zei hij met rillende stem. Ik gaf hem geen ongelijk. Niet veel later zat ik weer stilzwijgend en uitgeput naast hem in die vervloekte railing te wachten op de volgende koude en harde klets. Als dank voor het doorzetten van een miserabele overtocht, kregen wij vlak voor de finish drie natte windstoten van +40 knopen over ons heen. Met deze gegevens kan ik stellig bekend maken op dat moment niet veel te geven over een klassering. Om als vijfde binnen te lopen terwijl 15 teams de race niet hebben afgemaakt van de 38 starters, is al een prestatie an sich.

In Woolverstone aangekomen werd het ons duidelijk dat wij niet de enige waren die het zwaar hadden gehad. Een nagenoeg leeg clubhuis met de dames uit de keuken leunend op hun ellebogen: "Where is everyone?" Gelukkig diende onze gelaatsuitdrukkingen als antwoord op de vraag. Voordeel was wel dat de volgende dag geen rijen stinkend vlees voor de douche te vinden waren, maar een rustige sfeer met respecterende deelnemers. De een met blauwe plekken, de ander met een gat in zijn hoofd.

Ondanks dat een enkeling nog altijd natte laarsen had ging de R.O.R.C. North Sea Race terug onder een goede sfeer van start. Ice kon het weer niet laten, een start aan de pin ternauwernoods, maar volledig onder controle, tot een goed einde te brengen. Tot in de milliseconden! En vervolgens hard en hoog! De race werd gevaren onder aangename weersomstandigheden, zon en wind met de juiste richting.

Helaas zorgde wat afname en zelfs windstiltes ’s nachts voor de nodige frustratie. Geen wind varen is nog altijd moeilijker dan met harde wind. Persoonlijk heb ik studie verricht naar de groepsdynamische factoren die leiden tot het optimaliseren van team prestaties. Een hoofdstukje ‘Geen wind en haar frustaties’ zou geen slecht idee zijn. Wellicht voor de Clubracer redactie om daar een forum over te starten.

Wat voor de totale eindklassering van de NSR 2006 betreft, hebben we in ieder geval de nodige punten behaald. Volgende week zal uitwijzen of het allemaal de moeite is geweest! Eerst wat spullen drogen en bijkomen…

Auteur:

  • Een correspondent

    Dit bericht werd geplaatst door een ClubRacer correspondent. Deze wordt aangestuurd door de hoofd- en eindredacteur die een groep, al dan niet vrijwillige of freelance correspondenten aanstuurt voor nationale en internationale verslaggeving van zeilwedstrijden.

Comments

Voor u geselecteerd: