Solozeiler Lucas Schröder negende in tweede etappe Transat 650

Lucas SchröderLucas Schröder eindigt Transat 650 oceaanrace als zevende overall in serieklasse.

Op zaterdagmorgen 27 oktober 2007 finishte solozeiler Lucas Schröder (Amsterdam) als negende in de tweede etappe van de Transat 6.50. Om 03.50 uur lokale tijd gleed de T-Mobile One na 20 dagen, 19 uur, 33 minuten en 14 seconden over de eindstreep voor de kust van het Braziliaanse Salvador de Bahia.

Uit de luidsprekers galmde A Beautiful Day van U2 en op de kade stonden zijn vriendin, familie en vrienden met smart te wachten. De avontuurlijke Amsterdammer eindigde op een verdienstelijke zevende plek overall, wat de beste Nederlandse prestatie ooit is.

Net als vrijwel iedere deelnemer aan de Transat 6.50, kampte ook Schröder onderweg met materiaalproblemen en mentale tegenslagen. Desondanks genoot hij intens van zijn ‘once in a lifetime’ ervaring. Met gemengde gevoelens nam de Amsterdammer afscheid van de Atlantische Oceaan en zijn 6,5 meter lange zeiljacht.

“Ik heb echt genoten”, reageerde Schröder openhartig. “Tot aan de Doldrums was het zo fantastisch met al die strategische punten. Ik ben nooit bezig geweest met aftellen. Het was zo spannend. Ik ben ook altijd bewust in de buurt van andere boten gebleven, want dan vaar ik beter. Dan ben ik goed geconcentreerd en je gebruikt elkaar als tempomakers. De race was mentaal heel anders geweest als ik via de marifoon geen contact met andere deelnemers gehad zou hebben. Dat was voor mij heel belangrijk.” De marifoon van de T-Mobile One bleek het beste bereik te hebben van de hele vloot. “De laatste drie dagen heb ik met gemengde gevoelens doorgebracht. Dit is een unieke ervaring geweest. Als ik terugdenk aan de laatste twee jaren, word ik blij. Van mij had de race nog een week langer mogen duren.” Na voet aan wal gezet te hebben, vloeide er champagne: “Mijn ouders en broers stonden er en eindelijk kon ik mijn vriendin een dikke knuffel geven. Dat was waanzinnig. Ineens sta je in die menigte. Dat is een bizar gevoel en vijf seconden later lig je in het water. Ik was dat ritueel even vergeten.”

De Race

Finish Lucas SchröderFinish Lucas SchröderNog enigszins beduusd van het grootse onthaal in Brazilië deed Schröder zondagmorgen verslag van zijn race: “De start ging voor mijn doen best goed. Alleen vielen een half uur later al de windinstrumenten uit. Ik besloot terug te keren naar de haven voor een technische stop. Toen ik nog wat rommelde, deden ze het ineens weer en ben ik doorgegaan.” De te volgen route naar de Canarische eilanden werd de eerste strategische keuze. Volgens Schröder lieten de weerkaarten zien dat er geen wind zou zijn op de directe koers en ten westen daarvan. “Elke mijl naar het oosten richting Afrika was echter een omweg, dus je moest bepalen hoe ver je naar het oosten zou gaan. Ik heb voor een gematigde route gekozen en kwam als zesde bij de Canarische eilanden aan.”

Keuzes en tegenslagen

Daar aangekomen, wachtte het volgende dilemma. De passage tussen Gran Canaria en Tenerife zou de grootste windtoename opleveren. Schröder zou echter moeten omvaren om daar te komen, dus besloot hij om Palma heen te zeilen. Langzaam aan begon de druk te bouwen en zeilde de T-Mobile One met grote spinnaker bij 7 Beaufort. Schröder: “Ik had die windversnelling onderschat en wilde snel de spi omlaag halen. Die drop ging helemaal mis. Ik opende de tackline (waarmee de spinnaker aan de spiboom is verbonden) in plaats van het val. Ik ging gelijk in de broach (plat) en mijn 80 m2 spi hing bij 25-30 knopen wind als een vlag bovenaan de mast. Door achter de spi aan te sturen, viel die uiteindelijk achter het grootzeil in het water.” De Nederlander kwam er zonder kleerscheuren vanaf. Na de windschaduw van Tenerife volgde opnieuw 25 knopen wind op weg naar de Kaapverdische eilanden. Schröder besloot voorzichtig aan te doen om zijn materiaal te sparen voor de nog zo lange race: “Ik zette de kleine spi met rif op. Na ongeveer 10 uur hoorde ik een enorme knal. De tackline was eruit gescheurd, dus ik heb als een idioot de spi omlaag gehaald. Dat was een redelijke mentale klap. Ik had immers na amper drie dagen al een spi verspeeld.” De Nederlander zat uiteindelijk dertig uur binnen om het zeil te repareren. “Daardoor was ik even het contact met de wedstrijd kwijt en moest ik er terug in komen. De spi was echt net klaar toen de spinnakerboom brak. Die heb ik in 20 minuten verwisseld, maar zo ga je hard door je reserves heen. Ik moest ook mentaal weer vertrouwen in mezelf en het materiaal krijgen.”

Inhaalslag naar de Doldrums

Braziliaans welkom voor Lucas SchröderBraziliaans welkom voor Lucas SchröderDe T-Mobile One koerste via een oostelijke route naar de Kaapverdische eilanden, waar het rond de zeventiende plek lag. Ondertussen probeerde Schröder terug in het ritme te komen en slaagde de gerepareerde spi glansrijk in de eerste test tijdens een onweersbui met 25 knopen wind. Na de Kaapverdische eilanden wachtte de volgende strategische uitdaging: de Doldrums met zijn onvoorspelbare en zeer veranderlijke weersystemen. Schröder: “Voor een gunstige passage moest je zo westelijk mogelijk zitten, maar dan kreeg je daarna met een ongunstige hoek naar Brazilië te maken. Een oostelijkere koers zou betekenen dat je halve wind naar Brazilië kon varen, in plaats van aan de wind vanuit het westen. De vraag was dus hoe ver je naar het oosten durfde te gaan. Ik ben iets westelijker (27 graden) gebleven om het voorspelde gebied met lichtweer te omzeilen. Toen ik de Doldrums binnenkwam, lag daar de top tien al een dag stil.” De T-Mobile One was opgerukt naar de zevende plaats, maar kreeg opnieuw een tegenslag te verwerken.

Feestelijk weerzien Lucas SchöderFeestelijk weerzien Lucas SchöderSchröder: “Ik zeilde onder een grote wolk en wilde voor de zekerheid de grote spinnaker droppen. Dat ging helemaal fout, waardoor de spi onder de boot en tussen mijn roeren terechtkwam. De spiboom werd naar beneden getrokken. Ik stond echt zo te schelden, want dit was de tweede keer dat het misging terwijl ik juist voorzichtig probeerde te doen. Ik hoorde de spi scheuren en dat was opnieuw een mentale klap.” Binnen twee uur was de schade met ducktape (bij gebrek aan spinnakertape) gerepareerd. Schröder: “Op die momenten is het belangrijk dat je jezelf realiseert dat je niet de enige bent die met materiaalpech kamt. Je moet niet fatalistisch gaan denken.” De Nederlander zakte door dit voorval naar plaats elf. Schröder: “Dat was vervelend, want na de Doldrums volgden geen strategische punten meer. Bootsnelheid was vanaf dat moment het belangrijkste, dus daar heb ik me op geconcentreerd. Maar in de Doldrums had ik aansluiting bij de top vijf kunnen maken, als ik die spi niet had gescheurd. Heel jammer.” In het laatste stuk naar de finish wist Schröder puur op snelheid nog twee concurrenten in te halen.

Dankzij zijn vijfde en negende plek in de twee etappes, eindigt Lucas Schröder in het serieklassement als zevende. “Ik heb het gevoel dat er meer in had gezeten, maar ik vind het natuurlijk wel een heel goede prestatie. Zeker als je kijkt waar ik vandaan kom en het niveau in de vloot. Ik ben best ver gekomen in zo’n korte periode. Volgens mijn coach Charles mag ik trots op mezelf zijn en dat ben ik ook.” Bij de serieboten ging de overwinning naar Hervé Piveteau.

Overige oranjezeilers

De Nederlander Koen van Esch werd het toonbeeld van doorzettingsvermogen. Hij deed mee in de voorhoede, maar moest zijn achtste positie uiteindelijk prijsgeven. De Fries kampte in de eindfase met kapotte accu's, waardoor hij het de laatste dagen zonder automatische piloot moest doen. Desondanks stuurde Van Esch zijn boot heel knap als elfde over de eindstreep.

Van Esch op de wal: “Ondanks alle materiaalpech was het een bijzondere race. Ook toen de accu’s uitvielen gaf ik niet op en slaagde ik er in om de aansluiting met de top tien te behouden. Dat was zwaar, vooral overdag in de brandende zon. Dagenlang voer ik zij aan zij met mijn concurrenten. Het was zo ontzettend spannend! De komende dagen zal ik in alle rust de film van de gebeurtenissen tijdens de wedstrijd een paar keer terugdraaien, denk ik. Nu eerst slapen!”

De derde Nederlander Jelmer Bouw is nog onderweg. Hij deed zondag noodgedwongen de Braziliaanse kustplaats Recife aan voor een technische reparatie.

Foto's © Olivier Blanchet

Auteur:

  • Een correspondent

    Dit bericht werd geplaatst door een ClubRacer correspondent. Deze wordt aangestuurd door de hoofd- en eindredacteur die een groep, al dan niet vrijwillige of freelance correspondenten aanstuurt voor nationale en internationale verslaggeving van zeilwedstrijden.

Comments

Voor u geselecteerd: