Yan Trouwen gaat "down under"

  • Author: Yan T.
    Date: ma, 08/10/2007 - 17:34

Higher GroundNexus Gold Cup.

Oftewel de Roy McDell Memorial Race, 72nm. Het is een race die ze hier houden om het semi offshore racen terug wat aandacht te geven in Nieuw Zeeland. De meeste zeiljachten houden het dezer dagen enkel nog op match racen, windward leeward racing, fleet racing, rum racing, echte offshores (minstens een week onderweg) en aan het semi offshore gedoe wordt geen aandacht meer gegeven.

De Nexus Gold Cup is een reeks van 5 races waar van je in de de kortste race 55nm en in de langste 87nm moet afleggen. Ik was uitgenodigd door een paar maten van me die me eens gingen laten zien hoe ze hier in Nieuw Zeeland een zeilwedstrijdje varen. Meer dan de helft van de jongens hebben allemaal bij Emirates Team New Zealand gevaren. Eigenlijk zijn de eigenaar en ik de enige die niet bij ETNZ gevaren hebben, maar soit.

Het eerste stuk (ong 20nm) is halve wind naar ‘Orakei’ (of Flat Rock zoals ze het hier zeggen) dat moesten we aan bb laten en dan naar ‘Motuora Island’ wat een min of meer kruisrakje was van ong 12nm wat we ook aan bb moesten laten en vervolgens met een bakstag windje naar ‘Gannet Rock’ wat we aan sb moeten laten en dan finishen. Als je rechte lijnen trekt meet je 72nm en ik denk dat we er ongeveer een kleine 100 gedaan hebben. Om 09:00u eerste warning signal en iets na 20u juist na donker finishen we voor de toren van de Royal New Zealand Yacht Squadron. Er schijnt een ferme lichtbundel vanuit de toren speciaal om je zeilnummer te kunnen zien.

We varen op ‘Higher Ground’, een Ross 10.66 kevlar-carbon romp, carbon mast, sterk uitgebouwd grootzeil en een spi waarmee je de boot kan inpakken.

Als 35 voeter liggen we lang 1ste en worden pas halverwege ingehaald door ‘Starlight Express’ (Davidson 55). We staan er versteld van hoe snel ‘Demonstrator’ (de nieuwe Thompson 30) is, maar inhalen doet hij niet. Het valt me op dat de Kiwi’s elk uur van stuurman en trimmer veranderen, iedereen doet zijn tijd aan de trim en aan het roer. Zo blijf je constant optimaal varen met de max aan concentratie weet ‘Manny’ me te zeggen. De communicatie aan boord is top, er wordt constant gesproken over de trim, waar er het meeste druk zit, shifting gears, enz, enz, ... Als het wat ruiger wordt gaan we een voor een naar binnen en komen terug buiten met onze zeil kleding die we in de rail al hikend aan doen beginnend met de bowman. Voor de wind wordt er niet gegeten, dat wordt enkel aan de wind in de rail gedaan. Er is geen stress aan boord en er wordt niet geroepen.

De mannen in de rail spreken al over de Coastal Classic (19 oct) en de Sydney-Hobart (26 dec). Bijna iedereen hier aan boord zal op Maximus varen, ze gaan proberen om op de terugweg van Hobart het 24u record te verbreken. Maar er is altijd wel iets dat breekt in de eerste 24u zeggen ze in zulke condities. With a bit of luck the rig will stay on this time zegt ‘Peanut’.

Bon, hoe gaan de winter wedstrijden er hier aan toe? Je hebt de woensdag avond series, donderdag avond wordt er af en toe gevaren, vrijdag avond is het de Mount Gay Rum Race (zonder spi en 20% attitude, 80% Rum (moeten we bij ons ook invoeren)) en dan heb je de weekend races wat van alles kan zijn van match races tot windward leeward, tot coastals.

Het is een groot dilemma om niet met de rugzak te gaan rondtrekken want dit land is echt fantastisch mooi en de lucht is super zuiver. Maar het racen hier is op een niveau dat je bij ons niet vind. Er wordt hier bijna elke dag geraced. No wonder the Kiwi’s are that good.

Ik laat jullie wel weten hoe de volgende races verlopen. By the way, de foto van ‘Higher Ground’ heb ik gepikt van de Coastal Classic site.

Sea Ya soon dudes

Auteur:

  • Yan T.

    Yan Trouwen zeilt sinds zijn geboorte en is gepassioneerd wedstrijdzeiler. Inshore, offshore, open boten of met catamarans, het  speelt geen rol voor Yan als er maar geraced wordt. Het liefst schrijft hij na de wedstrijd ook nog een verslag voor ClubRacer.

Comments

Voor u geselecteerd: