VELUX 5 Oceans

Bernard Stamm rondt Kaap Hoorn met 1800 mijl voorsprong

Sinds vannacht zeilt de Zwitser Bernard Stamm met zijn CHEMINEES POUJOULAT weer in Atlantische wateren. In niet bepaald lichte weersomstandigheden rondden schipper en boot onder zwaar gereefd grootzeil en stormfok de mythische kaap, waar de zeebodem op enkele mijlen afstand oploopt vanuit de diepe oceaan tot een kleine 70 meter.

Dit plotse niveauverschil zorgt ervoor dat er enorme golven kunnen ontstaan, welke in het verleden al menig schipper en zeilboot zwaar op de proef stelden. De vorige keer dat Bernard Stamm in deze contreien was, kreeg hij te kampen met een 80 knopen zware storm: “…en toen dacht ik dat het einde nabij was. Nu stond er ‘slechts’ 50 knopen wind, niet echt rustig, maar het ging”.

Al bijna drie weken geleden vertrok de Velux-vloot uit Freemantle in Australië, op weg naar het Noordamerikaanse Norfolk, voor wat een wel erg lange tweede etappe is. En zoals verwacht is het eentonigheid waar de klok slaat: met enkele tactische slagen wist Zwitser Stamm een weersysteem voorsprong op te bouwen: wel 1800 mijl scheiden hem van de tweede, de Japanner Kojiro Shiraishi, die blijkbaar weinig kaas heeft gegeten van meteokaarten, want hij verzeilt van de ene windstilte in de andere. Nog 1000 mijl verder zeilt de rest van de vloot: eerst de 50-voeter van Graham Dalton, die zeilt ter nagedachtenis van zijn overleden zoon, dan de Open 60 van de Bask Unai Basurko, die zijn boot volop leert kennen maar het gaspedaal blijkbaar niet durft in te drukken, en tenslotte opa Knox-Johnston, die in de jaren zestig is blijven hangen, want van moderne techniek en dito jachten geen kaas heeft gegeten.

Wat doe je dan als wedstrijdorganisator? Wel, je stuurt heldhaftige berichten de wereld in (alle 5 de zeilers worden als ‘helden’ vereerd) over hoe de opa zijn voorraad whisky in het oog houdt, want zonder whisky geen vreugde. Hoe diezelfde opa zijn F-77 niet weet te bedienen en bijgevolg geen weerkaarten ontvangt. Hoe diezelfde opa beslommeringen en mijmeringen over het leven, het zeilen en de zee de ether instuurt. Allemaal mooi en romantisch, maar weinig sporen terug te vinden van wedstrijdzeilen in een Open 60. Ik heb niets tegen opa’s, maar een high-tech Open 60-voeter is niets om in de handen van een oude knar te stoppen. Hoe die Knox-Johnston zijn sponsors (niet toevallig de grootste verzekeraar van de Britse gepensioneerden) ooit van winstkansen heeft kunnen overtuigen … het blijft me een raadsel.

Enfin, binnen enkele weken loopt de CHEMINEES POUJOULAT Norfolk binnen, met op zijn minst een oceaanlengte voorsprong op de tweede. De boot van de Zwitser zal weer tiptop in orde zijn voor de start van de derde en laatste etappe naar Bilbao, iets waar de rest niet aan toe komt omdat ze weken te laat zijn. En zo kan de eindzege hem echt niet meer ontsnappen, en maar goed ook, want enkel Stamm verdient die eindzege.

Het is niet leuk om te zeggen (of schrijven), maar hopelijk gebeurt er nog eens wat, want op deze manier haal je als wedstrijdorganisator de media niet. De interesse voor de wedstrijd kwijnt zienderogen weg, en dat is vaak nefast voor haar voortbestaan. Misschien een teken aan de wand, maar Velux koos er inmiddels al voor om een Canadese Open 60 te sponsoren voor de volgende Vendée Globe, en hoopt zo allicht iets meer media-aandacht te trekken.

Foto © Bernard Stamm

www.velux5oceans.com
www.bernard-stamm.com

Labels

Auteur:

  • entityone

Comments

Voor u geselecteerd: