VELUX 5 Oceans

Stamm. Simpelweg nummer 1

Zondagochtend om 5 uur ’s ochtends (onze tijd – 23u lokale tijd in Norfolk) zette de Zwitser Bernard Stamm (hoewel, hij woont en werkt al jaren in Frankrijk) een punt achter de lijn die hem op de virtuele kaart elke dag dichter bij de overwinning in de tweede etappe van de Velux 5 Oceans bracht.

In net geen 49 dagen zeilde hij solo met zijn Open 60 CHEMINEES POUJOULAT de 15.725 zeemijl die het Australische Fremantle scheiden van het Amerikaanse Norfolk. Zijn gemiddelde snelheid (of beter gezegd: die van zijn boot) bedraagt voor deze etappe 13,37 knopen, of omgerekend een slordige 397 zeemijl per dag. Dat zijn cijfers die je al eens mag voorleggen, niet? Een prachtprestatie zonder meer, die wellicht nog meer glans had gekregen indien het weerwerk vanwege de concurrentie die naam waard was geweest.

3000 mijl voorsprong

Want geef nu toe: die tegenstand stelt echt niets voor, en dat is spijtig voor zowel de wedstrijd, als voor Stamm. De kans dat Velux haar sponsorcontract verlengd, is klein. Door het enorme onderlinge snelheidsverschil bij de deelnemers is de spankracht van deze solowedstrijd stilaan weggeëbd. En wie ligt nu wakker van een spannende strijd ... om de 4de en 5de plaats? Wie heeft er nog wat aan het heroïsche geleuter op de officiële wedstrijdwebsite? Het feit dat Stamm deze tweede etappe wint met een oceaanlengte (3000 mijl) voorsprong zegt erg veel over de kwaliteit van het deelnemersveld. Golding en Thomson worden hier danig gemist. Daar kan de wedstrijdorganisatie niets aan doen, maar het speelt wel. Drieduizend mijl, da’s een volle Transat, iets minder dan de Route du Rhum, bijna drie Round Britains, of bijna 86 Antwerp Races (vanuit Terneuzen hé).

De Japanse ‘held’ (de website van de Velux 5 Oceans kan het echt niet laten) Kojiro Shiraishi verzuimde om in het begin van de wedstrijd goed op de weerkaarten te letten, en met zijn SPIRIT OF YUKOH zuidelijker te gaan varen, rond het windstille hogedrukgebied heen. Resultaat: dagenlange windstilte. Stamm had dat gezien, koerste pal zuid, en schreef de winst prompt bij op zijn bankrekening: honderden mijlen per dag. Tegen dat hij aan Kaap Hoorn was telde de Japanner al 2000 mijl achterstand. In de zuidatlantische Oceaan kampte de Japanner met een totaal ander weerbeeld dan Stamm: daar waar de Zwitser met dragende wind naar de evenaar gestuwd werd, vond Kojiro tegenwind op zijn weg. En lap, nog eens 1000 mijl erbij. Momenteel sjeest de SPIRIT OF YUKOY langsheen de noordoost kust van Brazilië naar de Caraïben. Op het moment dat de CHEMINEES POUJOULAT aankwam in Norfolk, was de SPIRIT OF YUKOH net het noordelijk halfrond binnengevaren.

Een kleine 1500 mijl achter de Japanner weert de Baskische held (kijk, ik speel het spel al mee) Unai Basurko zich kranig. In de zuidelijke Stille Oceaan speelde het weer niet altijd mee, en wilde (durfde?) de schipper het gaspedaal ven de Open 60 niet indrukken, maar na Kaap Hoorn zeilde PAKEA zich eindelijk los van haar twee achtervolgers: door extreem lang een oostelijkere koers naar de top van het hogedrukgebied in de Zuidatlantische Oceaan (het befaamde ‘hoog van Sint-Helena’) aan te houden, wist PAKEA net voor het voorbije weekend de lang beloofde oostelijke wind op te pikken. Unai Basurko plande eerst een volledige verhuis binnenin de boot en ging dan overstag: sindsdien draait de turbo van de Spaanse 60-voeter overuren en koerst nu pal noord met 700 mijl voorsprong op de achtervolgers, op weg naar de punt van Brazilië en Recife, waarna het met een knikje in de schoten naar de evenaar kan.

Achterhoedegevechten

Ouderdomsdeken RKJ op de SAGA INSURANCE en kranige Nieuwzeelander Graham Dalton (oudere broer van) spelen achteraan de vloot een amusant kat en muis-spel, iets waarvan de A SOUTHERN MAN-AGD momenteel meer kaas blijkt gegeten te hebben. Beide schippers moesten net bij Kaap Hoorn weer een 48-uren pitstop maken: RKJ koos voor het Chileense Ushuaia om er zijn communicatieapparatuur te laten herstellen (de herstelling aan zijn Fleet 77 heeft het geen week gehouden), Dalton koos voor Port Stanley op de Falklands om een stapel zeilproblemen op te lossen, meer bepaald met de topplaat van het grootzeil.

Omgerekend 50 mijl nadat RKJ de Falklands achter zich liet liggen, koos ook Dalton weer het zeegat, in achtervolging op de Britse zeiler. Maar de lange tijd op zee wreekt zich blijkbaar op de ouderdom en de mindere fysieke conditie van RKJ: net voor het voorbije weekend liet hij aan de wedstrijdorganisatie weten dat hij even dringend moest recupereren, en slapen, om weer op krachten te komen. Whiskey is dan toch niet het wondermiddel waarvoor het doorgaat...

Beide heren hebben nog ongeveer 4700 mijl te zeilen. Hopelijk zijn ze op tijd voor de start van de derde en laatste etappe van de Velux 5 Oceans: op 15 april schiet dan één of andere hoogwaardigheidsbekleder de vijf deelnemers op weg naar het Spaans-Baskische Bilbao, een korte sprint over de Noordatlantische Oceaan. Stamm zal uitgeslapen zijn. Zoveel is duidelijk.

De wedstrijd van Stamm

Wat vraagt een journalist zoal aan een zeiler die er net 48 dagen alleen op zee heeft opzitten? “Hoe was het?” natuurlijk... en “Wat is je het meest bijgebleven van deze barre tocht over de meest onherbergzame oceanen?” En de zeiler legt plichtsbewust en eerlijk uit dat hij het eigenlijk wel gemakkelijk heeft gehad, nu Golding en Thomson de race via internet volgen, dat hij daardoor lekker veel tijd kon besteden aan een goeie weer-strategie want hij had toch veruit de snelste boot, dus van concurrentie geen spoor, behalve in de vijf minuten voor de start natuurlijk.

Ook nog dat het bij Kaap Hoorn echt ‘stonk’: huizenhoge en abrupte golven waardoor hij zijn CHEMINEES POUJOULAT moest intomen, maar dat het er wel erg mooi was, helaas weing tijd om foto’s te maken. Of nog dat hij van de Doldrums niet echt last heeft gehad: hoop en al een viertal uurtjes aan 3-4 knopen, en dat was het dan. Wel veel squalls (plotse windtoten tijdens buien) in de aanloop van de Doldrums, en kort erna. Daarop volgde dan enkele dage champagnezeilen: reachen bij een constante wind, waarbij Stamm tot 5 & 6 uur per dag zelf moest sturen, want de voorraad brandstof voor de energievoorziening bleek wel erg nipt berekend...

Natuurlijk mocht de vraag “En wat ga je doen in afwachting van de start van de derde etappe?” niet ontbreken. Stamm ontvouwde meteen zijn ambitieuze verdere toekomstplannen: een beetje uitrusten in Frankrijk. Hoewel. Uitrusten? Op een klein werfje ligt zijn nieuwe speelgoed op het nieuwe zeilseizoen te wachten: de ex-VIRBAC van Jean-Pierre Dick, een fantastisch snel ontwerp van Bruce Farr. Deze Zwitser heeft zijn laatste woord nog niet gezegd. En het is hem gegund.

Foto © onEdition

Velux 5 Oceans

Labels

Auteur:

  • entityone

Comments

Voor u geselecteerd: