Relaas en bedenkingen van Franck Cammas, schipper van omgeslagen Groupama 3

Groupama gekenterdMaandagnacht, 00u43 Franse tijd. We zeilden zo’n 80 zeemijl ten oosten van het Nieuw Zeelandse Dunedin. Twee uur voordien waren we net overstag gegaan in een stormachtige zuidwester van 30 knopen in zware zeegang. Een manoeuvre om het ergste deel van een depressie voor ons te vermijden.
We zetten koers pal oost, met de snelheidsmeter die constant boven de 30 knopen tikt. De zee was ondertussen een beetje kalmer geworden.

Aan het stuurwiel stond Franck Proffit, geassisteerd door Fred Le Peutrec en Jan Dekker. Toen brak de lijwaartse drijver, net achter de voorste arm. Wat volgde was een snelle kettingreactie. Binnen de tien seconden brak ook de arm en begon GROUPAMA 3 over te hellen. Binnen hoorden we de mannen buiten nog proberen overstag te gaan, maar te laat.

De gebroken drijver had zich snel gevuld met water en daar er geen steunpunt meer was aan lij begon de maxi trimaran langzaam te kapseizen. De bemanning aan dek, Franck, Fred en Jan, hadden gelukkig de reflex vlug naar binnen te snellen, zodat de voltallige bemanning veilig en wel binnen zat tijdens het kenteren . Het was een klaarlichte dag, waardoor we konden zien wat er buiten gebeurde. We merkten onmiddellijk de ernst van de schade en konden ons team aan land verwittigen.

Redding per helicopter

Optakelen bemanning Groupama 3Optakelen bemanning Groupama 3De reddingsdiensten van Nieuw Zeeland hadden ondertussen het signaal van ons noodbaken opgemerkt en waren 4 uur later ter plaatse met niet minder dan 3 helikopters. Zij kenden duidelijk hun job en het optakelen gebeurde rustig en ordelijk, iedere helikopter kon 4 personen oppikken. De reddingsactie was uiteindelijk behoorlijk zwaar, in golven tot 6 meter hoog. De helikopters konden ons niet rechtstreeks van de boot halen, zodat we in het ruige water op zoek moesten naar de duiker, terwijl de boot wegdreef aan een snelheid van 3 knopen.

Na een uurtje was elk bemanningslid aan boord van een helikopter en konden we afgezet worden op een eiland ten zuiden van Nieuw Zeeland, in het plaatsje Dunedin. We zijn vooral blij dat niemand gewond werd. De bemanning reageerde heel professioneel en kalm. We hebben onszelf niets te verwijten aangezien de breuk niet voortkwam uit een verkeerde boothandeling of een slecht uitgevoerd manoeuvre.

Waarom ?

GROUPAMA 3 had de laatste week in de Indische Oceaan veel te lijden gehad van dwars inkomende golven. Daarbij komt nog dat het vele aandewindse zeilen de boot voortijdig zal hebben vermoeid. Met het ontwerp is niets mis mijns inziens, maar carbon heeft wel een soort geheugen. Na herhaaldelijke schokken kan het zijn dat er een verzwakking is opgetreden, gevolgd door een barst. Misschien dat een extra laagje carbon voldoende zou zijn om de boel heel te houden.

Net nog vorige nacht hadden we dwars inslaande golven in een 40 knopen sterke wind, en de lijwaartse drijver in het bijzonder kreeg het toen zwaar te verduren. Misschien heeft deze drijver schade opgelopen zonder dat we het hebben opgemerkt, en na 2 uur zeilen, zelfs in betere condities, was de breuk zo snel opgetreden dat we de tijd niet kregen te reageren.

Ik was benedendeks, en hoorde niet eens het breken van de drijver. In eerste instantie dacht ik zelfs aan een ontmasting. Het kenteren gebeurde gelukkig niet brutaal, al verlopen zulke dingen nooit echt traag. De boot kan ondanks de grote schade geborgen worden, al zullen we moeten wachten op wat rustiger weer. We zullen dan met een duiker trachten alles wat nu onder de boot hangt vrij te maken (mast, giek, drijver, …) om vervolgens de boot terug op te richten en haar naar de kust te slepen.

Ontgoocheld, maar niet bij de pakken blijven zitten

Ondertussen worden we warm ontvangen door de 150’000 inwoners van Dunedin. We staan hier in ons zeilpak, het enige wat ons nog rest. Het feit dat dit voorval gebeurde zo dicht bij een kust is een geluk bij een ongeluk. 40 uur eerder en we zeilden nog op de 55e breedtegraad, met water van 3 graden Celsius.
GROUPAMA 3 blijft een fantastische boot. We zijn dan ook als team heel erg ontgoocheld. We hebben immers geen grenzen overschreden en zochten steeds sectoren op waar de boot goed handelbaar bleef. Het meest frustrerend is misschien nog wel het feit dat we niet eens de boot zijn maximaal potentieel konden laten zien, daar we nooit over ideale condities beschikten.

Bemanning GroupamaBemanning GroupamaIeder bemanningslid is trots te zeilen op GROUPAMA 3, waarmee we de afgelopen twee jaar prachtige dingen hebben beleefd. Op het moment van de breuk hadden we een dag voorsprong op het bestaande record. We kunnen gerust stellen dat zij de snelste boot ter wereld is voor dergelijke wedstrijden. We gaan er dan ook alles aan doen om komende winter aan een nieuwe poging te beginnen. Maar eerst moeten we de reden van deze breuk zien te achterhalen.

Ondertussen is bekend dat de ganse bemanning, uitgezonderd Yves Parlier die vanop land de coördinatie met Frankrijk verzorgt, een 25 meter lang motorjacht hebben ingehuurd en op zoek zijn gegaan naar hun GROUPAMA 3. Deze zou zich nu al op zo’n 120 zeemijl van de kust moeten bevinden.

Video’s van net na het kapseizen :

www.cammas-groupama.com/do/mediatheque?type=V&sscat=171&page=0&media=17…

www.cammas-groupama.com/do/mediatheque?type=V&sscat=171&page=0&media=17…

Bron : www.cammas-groupama.com

Auteur:

  • Guy C.

    Guy Clappaert is met zijn zeiljacht Fast One geen onbekende in België en Zeeland. Zijn voorkeur gaat naar CR wedstijden en hij is fervent fan van diverse winterwedstrijden circuits. Je vindt hem dan ook regelmatig terug op de Goofies en Grevelingen wintercup.  

Comments

Voor u geselecteerd: