Schelderegatta 2008: Merci Harry!

SchelderegattaHoewel de windverwachtingen in de aanloop van de Schelderegatta weinig goeds lieten vermoeden, had Aeolus toch hier en daar nog wat restantjes wind bij mekaar geschraapt om die dan min of meer evenredig maar toch niet wars van totale willekeur, over het parcours van de Schelderegatta te verspreiden. Wat wij waarnamen was een erg timide zuidelijk briesje dat naarmate de wedstrijd vorderde af en toe zuidwestelijke trekjes aannam: uitmuntend weer dus voor de ‘lichtweerboten’ zoals die in zeilerstaal omschreven worden.

Opkruisen – met bonus voor de ‘no spi’

Wie niet had gezien dat starten bij de pin end veruit het voordeligst was, die was al van bij het begin op achtervolgen aangewezen: de tij was nog niet helemaal gedraaid, en menig schipper profiteerde van een extra slagje naar de rechteroever-wal om de tegenstroom te vermijden.

Het was een mooi zicht met al die kruisende jachten op weg naar de bocht bij Walsoorden. De bemanningen van de passerende vrachtschepen kregen zaterdag weer eens iets anders te zien dan een doordeweekse Westerschelde-afvaart. De vele begeleidingsschepen zorgden ervoor dat de wedstrijdzeilers nooit te dicht in de buurt van deze grote zeeschepen kwamen. ’t Is ook niet te doen om telkens weer die roestsporen van je gelcoat te poetsen hé...

IOR rules!

X-Appeal den rapsten in CR-A2X-Appeal den rapsten in CR-A2Bij de C-klasse stond er geen maat op de Phantom Light: ze nam van bij de start het voortouw en werd pas ter hoogte van boei 60 bijgebeend door de Half Moon, die tien minuten later samen met een 30-tal andere CR-B schepen gestart was. De Antwerpse halftonner voelde zich bijzonder op haar gemak in deze windcondities. In de CR-A2 hield de donkerblauwe X-102 X-Appeal van Bruno Beckers de tegenstanders met spreekwoordelijk gemak bij.

Alle drie deze schepen hebben 1 ding gemeen: ze stammen uit de tijd dat de IOR-rating hoogtij vierde. Voor de leken onder de lezers: we praten hier over de periode 1970-1990, een teken dat de oudjes -indien goed verzorgd- nog best mee kunnen in de huidige wedstrijdvelden.

Pufje hier, maar geen pufje daar

Het verdere verloop van de wedstrijd werd gekenmerkt door de erg wispelturige wind, die het de stuurlui en trimmers er niet eenvoudiger op maakte. Af en toe viel de wind zelfs compleet weg, waardoor sommige schepen er niet in slaagden om alle merktekens van het parcours langs de juiste kant te ronden. Vooral bij boei 89 leidde dat tot nogal wat opgaves: de sterke vloedstroom maakte terugkeren zo goed als onmogelijk.

Vitaya nam (ingekorte) line honoursVitaya nam (ingekorte) line honoursDe organisatoren konden dan ook niet anders dan de wedstrijd inkorten, anders had het gros van het veld de finish nooit gehaald. En een herhaling van het Antwerp Race 2007 scenario was iets dat onze Harry kon missen als kiespijn... Daarom vatte het finish-schip post bij Lillo, en vlagde daar de Grand Soleil Vitaya met (Marc Flamand aan het roer) af iets voor 4 uur: ze was de even nieuwe X-41 Lender net te snel af.

De ook pas dit voorjaar te water gelaten X-43 Xiffé (gestuurd door Bert Leduc) finishte derde, en werd daarbij luid aangemoedigd door een meute laaiend enthousiaste genodigden op de La Perouse. De Half Moon (die dit jaar overigens haar 30ste verjaardag viert) finishte als vierde over all in het kielzog van het moderne geweld.

Hollands feestje?

Half Moon, winnaar CR-BHalf Moon, winnaar CR-BBij aankomst in Antwerpen werd de winnende Vitaya meteen overvallen door een cameraploeg van ATV, onder feestelijke sonore begeleiding van de ingehuurde doedelzakspelers. Enkele tellen later stroomden de aanpalende yachtclubs vol on de honderden hongerige magen te vullen.

In de blikken feestloods van ‘de Royal’ had Harry voor een groot scherm gezorgd, zodat de meezeilende Noorderburen de verrichtingen van hun nationale elftal konden volgen. Het mocht echter niet baten, en de traditionele pechprijs werd daarom met een vette Belgische knipoog uitgereikt aan de beste Nederlandse boot, de Tissum.

Nadat de andere prijzen waren uitgereikt, de tombola-verrassingen uitgedeeld, de nodige commentaren verstrekt, de laatste danspas gezet en de laatste pint geledigd, rest er ons maar één vraag: “Hoe doet hij het toch telkens weer?”

Merci Harry, in naam van ons allen. We hebben er weer van genoten.

Uitslagen en foto's: www.schelderegatta.be

Auteur:

  • entityone

Comments

Voor u geselecteerd: