ISAF Safety And Survival at sea cursus, een verslag

Survival at sea cursus“Nog een plaatsje vrij”, stond er op Clubracer. Zonder er maar over na te denken heb ik me aangemeld voor een ISAF sea survival training in Kortrijk. Ik ben net terug van de Manilla – Borocay race een category 3 race. De Nederlandse eigenaar die voor Salona in Hong Kong het importeurschap vertegenwoordigt. Daar met het varen van de Presidentscup werd het me duidelijk dat als je Fasnet, Singapore – Manilla, Sydney – Hobart, King’s cup op je verlanglijstje heb staan dat je door deze cursus te volgen veel in je veiligheid van jou en je mede bemanningsleden investeert.

Eddy ontvangt me zeer vriendelijk en wanneer de andere cursisten binnen druppelen ontwaar ik tot mijn verbazing nog meer Nederlanders. Wat doen die hier? Maar al snel werd me duidelijk dat ik, bemanningslid van de Allard, in het fusieteam Split Image en Slainte terecht gekomen ben. Zij gaan verder met de Split2nd een Salona 42 IBC. De Split2nd had ik al bewonderd op de natte Hiswa en ook ik ben erg benieuwd naar de prestaties van deze boot in het komende seizoen. Nog groter werd mijn verbazing dat ik een aantal bemanningsleden al een keer ontmoet had, niet wetende dat zij allen op de nieuwe Split in 2009 o.a. een paar offshores gaan varen.

De cursus die Eddy ging geven was tevens ook een mooie gelegenheid voor team building. Opvallend was toch dat de Slainte en de Image crew in het begin van de dag bij elkaar kroop maar naar mate de cursus volgde mengde men zich tot een ongedwongen bende grappenmakers. Vooral de uitbundige jeugd (voordek) roerde zich.

De theorie opleiding is een directe aanval op zitvlees. We zouden de gehele dag informatie krijgen over meteo, zeeankers, MOB, reddingsvlot, noodrantsoenen, cold shock e.d. Best pittig maar door de vele voorbeelden werd het een levendig geheel. Milah was steeds bezig de tips die we kregen te noteren op de ”to do list“ en zij heeft op de “list not to do” boven aan staan dat je met tanken ook soms dingen niet moet doen.

De pauzes en lunches zijn welkome onderbrekingen om eens de benen te strekken en de te behandelde stof te evalueren. Opvallend was wel dat die moderne studenten geen aantekeningen meer maken van af het schoolbord naar notitieblok maar het eenvoudigweg fotograferen dat wat zij belangrijk vonden. Dat de teambuilding ’s avonds in het nachtleven van Kortrijk verder ging dat hoef ik niet uit te leggen. Dat leverde aan het ontbijttafel toch wel wat duffe personen op. Ook bij de ochtend sessie werden er hele veldslagen geleverd tegen de ontberekende slaap.

En dan is er de praktijk. Geheel gehuld in ons Goofies of IJspegel tenue zouden we te water gaan. Dolle pret in het zwembad en eer dat Eddy ons “streng “ aan de kant had toegesproken waren we allen een verzameling natte drenkelingen. Toch kreeg Eddy het voor elkaar dat we het vlot vanaf “de boot“ rustig open trokken. Het was grappig dat bij inspectie van wat er zich allemaal in het vlot moet bevinden, er toch heel veel punten waren die we in theorie behandeld hadden, die nu niet in orde of erg onhandig waren.

Dan moet je met 6 personen vanaf de kant droog instappen en je drijf anker uit gooien. Wat is zo’n ding krap en stel je voor dat je daar meer dan 24 uur in moet zitten. Dat wordt dan toch nog een hele klus. Nu was het water nog rustig, wat zou het zijn bij windje 6 –7bft of meer?

Dan weer vanaf de kant veilig in het water springen en hopen dat je zwemvest open gaat. De drijf- test was toch goed om te doen en tot onze verbazing was de 150N instaat ons weer op de rug te krijgen. Thijmen die een 275N uit probeerde, heeft een heel gevecht geleverd om daar fatsoenlijk de nodige handelingen mee uit te voeren. Blijft toch een kritisch vest. Met de 150N was het al een hele klus om in het vlot te komen met die 275N moet er lucht uit om dat voor elkaar te krijgen.

Dat een sprayhood comfortabel is werd bewezen in het spetteren om aandacht van de helikopter te krijgen. De onderdelen “huddle” en “crocodile” dat is het fun gedeelte van de cursus maar met zwaar weer zal dat zeker niet zo gemakkelijk gaan. Opvallend was toch wel dat de grote hoeveelheid kleding, geen beperking gaf in onze bewegingsruimte. Het was juist goed te constateren dat deze dikke “natte“ laag isoleerde als je stil in de HELP( foetus ) houding lag.

Terug denkend aan de Kerst race met onze drenkeling van de Achiroe is het zeker noodzaak om alle onderdelen van de MOB te oefenen en niet zomaar een keer met een fender. Want alles wat drijft is licht, maar alles wat uit het water komt wordt zwaar, zeer zwaar. Laat inderdaad de bemanning de beste manier verzinnen om de drenkeling weer aan boord te krijgen. Ja, dan ga ik toch pleiten dat iedereen die op het kustwater zijn hobby heeft deze training zou moeten ondergaan. Iedereen die Offshore gaat racen dit als verplicht onderdeel van zijn opleiding aan boord getraind moet hebben.

Met het afsteken van een handstakellicht sloot Eddy onze cursus af en voldaan stapte we in de auto twee en een half uur terug naar de randstad. Maar bij de eerste Goofies gaan we weer racen de Split2nd tegen de Roark, de Allard, de Antilope en alle anderen die in Colijn zich aan het voorbereiden zijn. David en Yan bedankt dat ik in jullie team mocht meedraaien. We zien elkaar op het water.

Jan Verpalen
Foto's: Pieter Waem

Labels

Auteur:

  • Een correspondent

    Dit bericht werd geplaatst door een ClubRacer correspondent. Deze wordt aangestuurd door de hoofd- en eindredacteur die een groep, al dan niet vrijwillige of freelance correspondenten aanstuurt voor nationale en internationale verslaggeving van zeilwedstrijden.

Comments

Voor u geselecteerd: