Tactische Rolex Fastnet Race 2009

RAN rondt de Fastnet RockOp dit moment zijn alle boten binnen (de laatste kwam zondag morgen in de vroeg ochtend binnen) en in de haven van Plymouth kleurt groen van de Rolex Fastnet Race vlaggen. De Farr 100 ICAP Leopard kwam als eerste over de finish na 2 dagen 11u, 9 min en 36sec (bijna 15u langer dan 2 jaar geleden) en de Sadler 34 Freebird kwam als laatste binnen na 6 dagen 18u, en 25min. Ran werd de uiteindelijke overwinnaar op handicap en de beste Nederlands sprekende boot was Piet Vroon’s Tonnerre de Breskens welke op een 2de plek in de klasse en een 8ste plek overall eindigde.

Terwijl de vorige Fastnet Race de geschiedenisboeken in ging als een record brekende race was deze editie door de windstiltes bij start en finish, en de sterke springtijen zeer tactisch getint en één van de langere sinds jaren. De limiet van 300 boten werd al snel behaald door inschrijvingen van over de gehele wereld. Het gros van de nationaliteiten kwam uit Engeland en Frankrijk, maar ook Duitsland, de Verenigde staten, Hong Kong, Ierland en natuurlijk België en Nederland hadden niet te onderschatten teams ingeschreven.

Veel professionele zeilers

Luna Rossa passeert de Fastnet RockLuna Rossa passeert de Fastnet RockMet de Volvo die gedaan is en de helft van Alinghi die op straat staat, kon je hier een hoop “rockstars” zien rondlopen, zoals record houder van editie 2007 Mike Slade, de 2 recente high tech mini maxi’s Ran 2 (Judel Vrolijk 72) van Niklas Zennstrom, en Patrizio Bertelli's Luna Rossa (STP 65) bemand door zijn America’s Cup team en geschipperd door Volvo Ocean Race winnaar Torben Grael. Deze Fastnet was ook het offshore debuut voor Karl Kwok’s spik splinter nieuwe Farr 80 Beau Geste geschipperd door Gavin Brady en de Amerikaanse STP 65 Rosebud/Team DYT welke reeds haar strepen verdiend had door al eens een Hobart’je te winnen.

De start

Start Rolex Fastnet RaceStart Rolex Fastnet RaceHoewel er weinig wind voorspeld was die dan nog pal op de neus zou komen, bleek toen het puntje bij het paaltje kwam, het een spinnaker start te worden tot ergens voor Lymington waar de wind het voor gezien hield. Als je dan ergens in het midden van de Solent zat, kon je het wel schudden door kennis te maken met de bekende Solent Holes. Wijzelf hebben ons kunnen redden door het stagzeil als windseeker te gebruiken tot we weer een knoopje snelheid hadden en er terug de medium light konden bij zetten.

Portland Bill

Eenmaal uit de Solent haalden de snellere boten die later gestart waren de trageren in en kwam heel het pak een beetje bij elkaar te liggen. Je had daar 4 keuzes, ofwel gewoon een rechte koers varen richting Lands End (kortste weg), ofwel in zee trekken (minder stroming tegen), ankeren, ofwel onder de kust gaan kruipen (op landwind gokken). Het laatste bleek het meest winstgevende te zijn. Het doel (ons doel) was om voor het keren van de tij Portland Bill voorbij te zijn. Slaagde je daar niet in kon je wel eens 4kn stroming tegen hebben, en met 4-5kn wind is dat niet voor iedereen een pretje. Andrew McIrvine, Commodore van de RORC, aan boord van Peter Rutter's Quokka VII zette koers naar het Zuiden om uit het ergste van de tij te gaan varen. "We got to the place where our mobile phones said 'welcome to France'. The met guys said it would feel dreadful and it did feel dreadful. I nearly had a mutiny on board!"

Start point

Piet Vroon’s Tonnerre de BreskensPiet Vroon’s Tonnerre de BreskensVan Portland Bill was het door Lyme Bay naar Start Point. Hier bleef je best op de rhumb line hoewel je bij het ronden van Start Point veel kon winnen als je stroom mee had en bij stroom tegen maximum een mijl of 5-6 uit de kust kon gaan varen. Vandaar zette je koers naar Lizard waar de stroming mee of tegen weer een belangrijk punt was. Wij kregen daar eerst een warm frontje gevolgd door 12u later een koud frontje over met een 20-25kn druk in. Sommige van onze bemanning vonden het blijkbaar nodig om nu net daar juist te gaan diëten? Rare jongens die Amerikanen…

Lizard en lands End

Van Lizard naar Lands End kregen we het gezelschap van de Amerikaanse TP52 Lucky waar we in match race mee gingen tot in de Ierse zee alwaar we een foutje hebben gemaakt. We zijn dan naar het Noorden getrokken om de stroming van Lands End te vermijden en we moesten daar eigenlijk richting ONO varen. We wisten dat de wind ging headeren naar het Westen waarop we dan konden klappen en koers zetten naar die befaamde rots. We zijn daar iets te lang Noord blijven varen, maar veel minder lang dan Lucky.

De Ierse zee en Fastnet Rock

Bon, dan moest je de Celtic Sea over steken alwaar het prachtig weer was met een 100m lange en 8m hoge deining waar die rimpeltjes van bij ons in de Noordzee alleen maar van kunnen dromen. Hoe dichter we bij die rots kwamen, hoe meer mist we kregen. Bij de gehele bemanning had het zoeken van de rots iets van het aftellen naar een millennium Nieuwjaar, nog 30nm, nog 20nm, nog 10nm, nog 5nm en op 300m… in tegenstelling tot vele hebben we de vuurtoren bij valavond zien opdoemen als een zeer mystieke science fiction lichtbundel met een geloei van een zeer zwaar verkouden Zeppelin-vormige gemuteerde koe. Maar niettemin een beeld wat ik nooit meer zal vergeten!

Die Ierse zee terug over

Vandaar was het nog even een boei (Pantaenius) gaan halen en dan spi er op en richting Scilly’s knallen. In de loop van de volgende dag zijn dan Piet Vroon en zijn Tonnerre de Breskens en Lucky waarvan we dachten dat die al voor ons lag ons voorbij gevlamd. Aan Bishop Rock zijn we dan weer terug in een soort doldrums beland waar we van windvlaagje naar windvlaagje vaarden om toch iets van vooruitgang te maken.

Lizard

Bij het terug aan Lizard komen moesten we zien dat we daar minstens 5nm uit de kust bleven omdat er herinnerend uit de lessen van meteoroloog Fritz Buyl vanwege divergentie weinig tot geen wind zou staan. In de verte zagen we dat Tonnerre blijkbaar dezelfde lessen had gevolgd. Van Lizard moesten we voor het laatste stuk naar Plymouth richting finish waar we moesten zien dat we vrij bleven van Penlee Point en Rame Head die zowat het zelfde effect kunnen hebben als de Tafelberg in Kaapstad en voor een windstille zone kunnen zorgen.

Aprés sail

Hoewel de meeste teams volledig uitgeput aan land kwamen bleek er toch nog voldoende energie te zijn voor een feesje dat achteraf gezien een paar dagen zou duren. In de haven spraken opgetogen bemanningen van verschillende boten over de opgedane ervaringen en dat die zeker voor herhaling vatbaar zijn.

De resultaten van onze landgenoten

Super Zero
Pleomax (Volvo 60)15de
Moonpalace (Class 40) 16de

IMOCA 60
Ocean of Smiles 10de

Class 40
Moonpalace 8ste
Merena 16de

IRC zero A
Tonnerre de Breskens (Ker 46) 2de
Sjambok (RP48) 5de
Merena (Class 40) 21ste
Flicka IV (Open 45) 23ste
Seawolf II (Lutra 42) 30ste

IRC zero B
Roark (Grand Soleil 43) 5de
Eclectic (Dehler 44) 7de
Moana (Beneteau 47.7) 12de

IRC 2A
Rackham (JPK 110) 4de
Antares (Trintella 43) 18de
Home of jazz ( VQ32) 21ste

IRC 2B
Winsome (S&S 41) 5de
Jitters (J109) 16de
Arethusa (J109) 26ste

IRC 3A
Cisne (Swan 43) 6de
CTP (Elan 340) 11de
Que Guapa (X332) 12de

IRC 3B
Picolini (Dehler 32) 15de

9 boten finishten niet, 2 boten kwamen niet naar de start area en Francois Goubau was wel overdag aan de rots maar door de dichte mist zag hij de rots weeral niet...

De volgende Rolex Fastnet Race start op zondag 14 augustus 2011.

http://fastnet.rorc.org/
Foto's: Rolex/Carlo Borlenghi

Auteur:

  • Yan T.

    Yan Trouwen zeilt sinds zijn geboorte en is gepassioneerd wedstrijdzeiler. Inshore, offshore, open boten of met catamarans, het  speelt geen rol voor Yan als er maar geraced wordt. Het liefst schrijft hij na de wedstrijd ook nog een verslag voor ClubRacer.

Comments

Voor u geselecteerd: