Voor het eerst sinds een jaar of 5 ga ik weer een keer mee met de Albatros, het startschip van de IJspegel races. Het weerbericht belooft een de thermokleding uit de kast, een muts gezocht en de handschoen aan. Ik ben er weer helemaal klaar voor.
’s Ochtend in de auto ziet het er grijs en somber uit, maar het is nog vroeg. De bultrug walvis ‘Jojo’ die we 2 weken geleden al hoopten te zien liet zich gisteren weer zien bij ’s-Gravenzande. Hopen dat we een beetje geluk hebben en hem kunnen spotten.
In Scheveningen aangekomen was het een drukte van belang, helaas wel buiten en ik had zo’n trek in koffie. Wat blijkt Huib geniet van een weekendje weg en Liesbeth die de sleutel had gekregen werd verrast door een auto zonder stuur. We bespreken dus even voor buiten op de stoep bij het spuigat.
Een zeilende Italiaan meldt zich op zoek naar een boot, we sturen hem de steiger en hopen dat hij een boot vindt.
Gelukkig kunnen we met het wedstrijd comité snel naar de Albatros. Gerrie heeft vast de koffie klaar. Nu waren wij verrast. De Albatros is nog dicht, nog steeds geen koffie. Gerrie is op vakantie. Maar gelukkig komt de bemanning snel en bouwen we het schip op, en dan is er koffie met appeltaart. Geweldig Tim, dat was een heerlijke verrassing.
We varen uit en gaan naar positie. Liesbeth wordt straks gebracht door Ben en Mieke van Dullemen. Gelukkig kon ze alles regelen en werd ze ruim op tijd gebracht.
Wij beginnen met het noteren van de schepen die zich melden. De Gast Vrij is er al vroeg bij, die hebben er duidelijk zin in. Wij ook in koffie, maar die is op. En nu is hij helemaal op, dus de rest van de dag drinken we thee.
De Extra Djinn komt ons heel gezellig goede morgen wensen. Er komt ook een zeedier zich melden, nee helaas niet de bultrug, maar een grijze zeehond, ook leuk.
De two handed klasse start hun baan, 23 mijl offshore. De Firestorm vindt hem wat lang en ze kregen gelijk. Voor de Wind of Change van Herman Kappetijn was de baan te lang en onmogelijk om op tijd bij de finish te zijn.
De full crew start met twee klassen samen in één groep, wel met iets vertraging maar uiteindelijk een schone start. We beginnen met 3 rondes. Massaal varen de boten allemaal over SB richting de kust. De wind neemt iets toe en gedurende de race ruimt die ook wat. Wij beginnen ons voor te bereiden om de baan voor race 2 iets langer te maken en dan 2 ronden te gaan varen. Natuurlijk doen wij dit met een broodje bal erbij. Helaas voor de Barracuda moet zij zich afmelden tijdens de race. Ze hebben schade aan het zeil en gaan dit proberen te herstellen.
De finish gaat zonder problemen en we maken ons op voor Race 2. De Royal blue meldt ondertussen motorpech te hebben, maar hebben een plan om het op te lossen.
Terwijl de full crewed deelnemers starten, sommige met iets te veel enthousiasme. De X vlag wordt gehesen en 2 van de 5 herstellen hun start correct. Ondertussen vaart de boeienboot snel met Emiel Jonkers, die op de Royal Blue zat, naar de haven om de Blue dan weer naar de haven gesleept.
Je kunt er op wachten, als je de baan iets langer maakt en minder ronden, dan neemt de wind af. Dus wij beginnen te plannen om de lengte weer wat in te korten, de wind krimpt ook weer iets, dus ook het pin-end moet om. Tijdens de finish komt de Flying Dolphin langs met de vraag of wij een M10 bout hadden van een cm of 10. We hebben de bemanning laten zoeken, maar die hadden we niet. De Flying Dolphin helaas ook niet en om met een schroevendraaier de giek op z’n plek te houden. Dat gaat niet lukken. Zij melden zich ook af voor de laatste wedstrijd.
Wij finishen door en bouwen de nieuwe baan.
Ook bij de 3e start waren er zeer enthousiaste deelnemers. 3 waren er te vroeg, maar alle 3 keerden zij correct terug om aan de inhaalrace te beginnen.
Wim Dingjan en Emiel Jonkers melden zich weer op het water met de Blauwe Ruis. Zij gaan de boeien van de Two handed klasse ophalen.
Wij horen ondertussen dat de Joule moet opgeven na een aanvaring met de Big Biche. Gelukkig kunnen we de rest allemaal finishen en varen wij om 16:00 weer richting de haven.
We zien nog wel een zeedier of eigenlijk meer. Nee niet de bultrug, maar bruinvissen.
In de haven blijkt dat er 2 protesten zijn ingediend. Dus daar moeten we even op wachten.
Maar het is gezellig druk in het Spuigat. De zeilende Italiaan heeft een plekje gevonden bij de Sea’s Out en mag de volgende keer weer mee.
Helaas besluiten veel deelnemers dan het te lang duurt met de protesten en gaan langzaam aan naar huis. Wij besluiten de prijsuitreiking over 2 weken te doen en eten nog een hapje bij Stella Marina.
Ondanks het gebrek aan koffie en een eigenwijze bultrug die liever bij ’s-Gravenzande bleef zwemmen een heerlijke dag op het water.
Tot over 2 weken
Tekst: Monique Eggink
Foto’s: Twirre Bogaard en Jan de Jonge
