Tijdens het Goofy-borrel in februari kondigt de schipper van X-ray (31.7), Luud Colsen, dat hij en zijn familie (30-50% van de bemanning) op 4 maart onderweg naar de skigebieden zullen zijn. De achterblijvers vragen meteen of er toch gevaren zal worden. Ja, mits zijn broer Paul de schipperstaken overneemt en wij van de vaste en minder vaste X-ray bemanning een ploeg van minstens 5 man bij elkaar krijgen. Wordt geregeld door de “crew-manager Lucas.
En daar zijn we dan op 4 maart, met 5,5 man aan boord: Paul (schipper, spit/genuatrim), Nominoe (stuur/tactiek), Peter (voordek, genua), Jacky Van Rijke (grootzeil en problemsolver), Ljubinka (pit/tactiek) + X-je (Ljubinka is 6 maanden zwanger – goed voor gewicht).
Van al die sneeuwstormen van afgelopen dagen is in Colijnsplaat weinig te merken. In een relaxte sfeer maken wij de boot vaarklaar en varen naar buiten. Wij zijn van plan rustig en behoudend te varen, aangezien de schipper/eigenaar niet aan boord is.
Ik plaats de posities van de boeien in de boordcomputer, terwijl de heren alles aan het voorbereiden zijn. Alles loopt “gesmeerd” totdat iemand opeens roept “nog 4,5 minuten tot de start”. Wij varen nog op motor. Ik ren naar boven, de zeilen worden gehesen en wij varen richting de drukke startlijn. Van een “beschaafde” afstand zien wij de boten vertrekken. Nou – zo rustig had het ook niet gehoeven… Uiteindelijk gestart beginnen wij, paar minuten later dan alle andere boten, onze kruisrak. Wij varen vlot en snel. De boot en zeilen worden goed getrimd en wij verliezen weinig bij de manoeuvres. Voordat wij bij de eerste boei aankomen hebben wij al onze eerste tegenstander te pakken – “Sharkos”, een andere 31.7. Ook de andere 31.7’s zijn in zicht en wij zijn tevreden over de prestatie tot nu toe, ook al zit een goede positie in het veld deze keer niet echt in.
Bij de boeironding verkent onze voordekker zijn nieuwe positie (hij doet meestal trim of tactiek). Wij nemen daarvoor de tijd en varen vervolgens achter andere boten aan. Ook latere spi-manoeuvres verlopen rustig. In de vervolgrakken begeven wij ons steeds meer ergens tussen de twee velden – IMS (waarbij wij horen) en de voorlopers van de ORC die op gegeven moment van achteren aankomen. Wij varen vrijwel gehele race met een goede boatspeed en goed getrimde zeilen. Tactisch viel, op de stroom na, deze keer weinig te kiezen – een overzichtelijke, fijne, baan, weinig tegenstanders in de buurt. Het spel tussen ons en “Scharkos” leverde weinig uitdaging op. Daar zijn we tijdens gehele race moeiteloos voor gebleven. De laatste spinakerrak was lekker snel en vlot, met goede wind en veel zon en wij hebben een paar boten leuk ingehaald.
Weer in de haven aangekomen worden wij gebeld door de schipper/eigenaar. Ja, alles is goed gegaan. Hij zit in een skivakantie-file op een ondergesneeuwde Duitse snelweg, terwijl de heren hier van hun verdiende bier genieten. Skiën? Echt nodig?
Op het scherpste van de snede hebben wij deze Goofy Race niet gevaren. Wij voerden onze eigen race met een goede boatspeed, “gezellig geconcentreerd” en hebben weer een vijfde plaats. Een mooie zeildag is weer op en we duiken tevreden de Jachtclub in. Hier gaat het ook om het spel?
