De inzet van stuurautomaten in de zeilsport heeft een keerpunt bereikt, vooral na de opmerkelijke bekentenis van Charlie Enright, de winnaar van de The Ocean Race 2023 met 11th Hour Racing. Hij onthulde dat hun IMOCA voor meer dan 90% van de tijd op autopilot voer, een onthulling die zowel bewondering als zorg opwekte in de zeilwereld.

De razendsnelle ontwikkeling van stuurautomaten heeft ervoor gezorgd dat nu ook volledig bemande teams, zoals die in The Ocean Race, kunnen profiteren van deze technologie. Dit roept echter vragen op over de toekomstige rol van menselijke stuurmannen in de zeilsport, vooral nu de New York Yacht Club heeft aangekondigd autopiloten toe te staan in hun Transatlantic Race van 2025.

De vraag die rijst is of deze technologische vooruitgang het einde inluidt van de traditionele stuurmanskunst en of dit de essentie van de zeilsport zal veranderen.

Ethische discussies komen op gang

De toenemende dominantie van autopiloten roept ethische vragen op. Is het nog wel zeilen als de boot autonoom vaart? Blijft er nog voldoende ruimte voor menselijke vaardigheden en tactiek?

De meningen zijn verdeeld. Sommigen zien autopiloten als een bedreiging voor de kern van de zeilsport, terwijl anderen ze omarmen als een logische evolutie die de veiligheid en efficiëntie verhoogt.

De beslissing om tijdens Transatlantic Race van 2025 stuurautomaten ook toe te laten voor volledig bemande boten heeft geleid tot gemengde reacties. Terwijl sommigen, zoals Commodore van de St. Francis Yacht Club Beau Vrolyk, suggereren dat de technologie bijna op het punt staat de menselijke stuurman te overtreffen, wijzen anderen op het belang van menselijke vaardigheid en het plezier van het sturen zelf.

In een interview met Seahorse vertelt Beau Vrolyk:

“Op dit moment kunnen alleen de beste stuurlui beter sturen dan een geavanceerde automatische piloot. Zodra er een camera aan de voorkant van de voorste mast wordt geplaatst zodat de automatische piloot de golven kan “zien” en de snelst mogelijke route door ze heen kan anticiperen, is het spel voorbij voor menselijke stuurlui”.

“Heuristische software (ook bekend als “AI” of “Machine Learning”) zal de optimale omstandigheden “leren” omdat het snel en zeer nauwkeurig informatie zal hebben over rol, pitch, gier, draaisnelheid, versnelling/vertraging, enz… Sterker nog, het heeft al toegang tot al deze informatie.”

“Het enige wat het (nog!) niet kan zien of horen, is de golf die op het punt staat de romp te raken. Bovendien kan het de lieren de opdracht geven om de zeilen bij elke golf te aan te trekken en te vieren, net zoals de allerbeste zeiltrimmers doen. Met de juiste lieren en ondersteund door kunstmatige intelligentie, zal het systeem de zeilen “pompen” met precies de hoeveelheid die binnen de regels van de RRS is toegestaan, bij iedere golf.”

“In de nabije toekomst zal de stuurautomaat ongetwijfeld over nachtzicht beschikken, waardoor het in staat zal zijn om dingen waar te nemen die voor een menselijke stuurman onzichtbaar zijn. De ‘vleesmensen’, een term ontleend aan sciencefiction, zullen systematisch worden overklast door de ‘siliconen mensen’, die nooit last hebben van vermoeidheid, zeeziekte of een slecht humeur.”

“Het lijkt onvermijdelijk dat deze ontwikkeling zich zal voordoen; de technologie staat op de drempel van introductie. De kernvraag is of het gebruik ervan nog “toegestaan” zal zijn in zeilcompetities. De zeilwereld zou het voorbeeld van de meest prestigieuze zeilklassen kunnen volgen door dergelijke technologieën aan banden te leggen. Rest de vraag: heeft de zeilgemeenschap de moed om deze stap te zetten?”

Een jaar of twee geleden schreef Paul Cayard een artikel voor Seahorse waarin hij betreurde dat stuurautomaten binnenkort mensen in races zouden vervangen:

“Voor mij is sturen van enorm belang (en het leukste aan dek) op een volledig bemande raceboot. Zeker, op een bewolkte, regenachtige nacht is het lastig sturen, maar zo worden races gewonnen; een goede stuurman anticipeert hierop.”

Wat met de IRC en ORC rating?

De komst van geavanceerde stuurautomaten creëert ook een dilemma voor organisatoren van IRC en ORC handicapwedstrijden. Hoe kan men de snelheidsvoordelen van deze systemen eerlijk beoordelen? Het International Rating Certificate (IRC) onderzoekt de mogelijkheden om stuurautomaat te integreren in hun ratingssysteem.

Dr. Jason Smithwick, Rating Director voor IRC, benadrukt dat de evolutie van stuurautomaten, van eenvoudige mechanische tot de huidige geavanceerde computer gestuurde stuurautomaten met AI, een aanzienlijke impact heeft gehad op de zeilsport:

“Deze systemen bieden niet alleen een ongekende nauwkeurigheid en veiligheid, maar stellen zeilers ook in staat meer tijd te besteden aan zeiltrim, routering en andere aspecten die de prestaties bevorderen.”

Het debat over het al dan niet integreren van een beoordelingsfactor voor stuurautomaten in handicapraces onderstreept de complexiteit van deze technologische vooruitgang binnen de zeilsport.

Toekomstperspectief

De toekomst van stuurautomaten in de zeilsport is nog onduidelijk. De discussie over hun rol tijdens wedstrijden is in volle gang. Er zal een goede balans gevonden moeten worden tussen het behoud van de traditionele waarden van de zeilsport en het omarmen van nieuwe technologieën.