De 160 zeemijl lange Channel Race opende zondag de Admiral’s Cup 2025 in Cowes met een uitputtingsslag voor de 30 deelnemende boten. Wat begon als een lichte start, eindigde in extreme omstandigheden met windkrachten tot 25 knopen en een chaotische zeegang. Giovanni Lombardi Stronati’s Wally Rocket 51 ‘Django’ behaalde de beste gecorrigeerde tijd in AC1, terwijl James Murray’s B&C 42 ‘Callisto’ zegevierde in AC2.
De race transformeerde van een tactische puzzel imet weinig wind naar een volledige survival-test toen het weer verslechterde boven het Kanaal. Niklas Zennström’s Carkeek 52 Rán (KSSS) won weliswaar de line honours in AC1, maar na IRC-tijdcorrectie moest hij genoegen nemen met de derde plaats achter Django en Karl Kwok’s TP52 Beau Geste (RHKYC).
Navigator Bruno Zirilli van Django, een ervaren rot met America’s Cup- en TP52 Super Series-ervaring, verklaarde na afloop:
“De voorbereiding begon de avond ervoor, met bestudering van de koers en samenwerking met Vasco (Vascotto) en de crew om een plan op te stellen. Het weer was onvoorspelbaar en de koers lang, maar we probeerden de voorspelling te matchen met wat we weten van onze boot.”
Django toont sterkte in moeilijke omstandigheden
“Django is nog relatief nieuw voor ons – we hebben een paar maanden met haar gezeild – maar we hebben genoeg data verzameld om haar sterke punten te begrijpen,” aldus Zirilli.
De tactiek van het team was om in vrije wind te blijven en de winddshifts langs de noordkust te bespelen. Nabij de forten zagen zij de wind naar het zuidoosten draaien, waardoor de race snel veranderde van een downwind- naar een upwind-modus.
“Downwind presteert Django sterk – ze komt echt tot leven. Het laatste stuk was snel en nat, met volle zeilen en water dat over het dek spoelde, maar de crew bleef scherp,”
beschreef de navigator de uitdagende omstandigheden. Een klein drama ontstond toen tijdens de reach naar de finish de kop van de A2-spinnaker scheurde, maar de crew wist een fantastische recovery uit te voeren.
Het was een echte test, maar volgens Zirilli een geweldige:
“De Admiral’s Cup is iconisch – ik heb overal gezeild, maar dit evenement heeft iets speciaals. Het is een voorrecht om hier te racen tussen enkele van de besten, en we zijn nog maar net begonnen.”
Callisto domineert AC2 met ervaren bemanning
In AC2 behaalde James Murray’s B&C 42 Callisto (RNZYS) zowel de line honours als de beste gecorrigeerde tijd. Tweede na IRC-tijdcorrectie werd Jolt 6 (YCM), mede geskippered door Pierre Casiraghi en Tom Dawson, gevolgd door Karl Kwok’s Botin 41 Beau Ideal (RHKYC) onder leiding van Christopher Cowan.
In de afterguard van de winnende Callisto zit Mike ‘Moose’ Sanderson, voormalig Admiral’s Cup-winnaar. “We wisten dat het uitkomen van de Solent in lichte wind en een opbouwende zeegang zwaar zou worden, dus onze strategie was simpelweg om in contact te blijven – mee te gaan op de beat en onszelf een kans te geven op de terugweg,” verklaarde Sanderson.
Eenmaal vrij van de Solent werd het volgens hem “game on” met een epische strijd tegen Jolt en Beau Ideal tot aan de finish. “Het was intens – soms meer dan 20 knopen wind, met een A2-spinnaker. We moesten hard pushen maar ook de boot en zeilen zorgvuldig managen, wetende dat er nog een hele serie te gaan is.”
Navigator Moore analyseert race en vooruitblik
Ian Moore, navigator van Callisto en winnaar van de Volvo Ocean Race, analyseerde de race:
“De Channel Race volgde vrijwel de voorspelling. Het voelde alsof de boten gesynchroniseerd waren – slechts kleine winsten en verliezen door op precies het juiste moment te wenden. Wat de race echt definieerde was hoe je de run managede.”
De wind bouwde snel op – sneller dan Moore verwachtte – tot 25 knopen.
“Het was een boathandling-frenzy, en credits aan ons team – zij nagelden het. Daar maakten we grote winst en wonnen uiteindelijk de race,” aldus de ervaren navigator.
Voor de komende inshore races verwacht Moore dat het ongelooflijk close wordt:
“Elke boot in onze divisie heeft sterke punten in verschillende omstandigheden – sommige zijn beter upwind, anderen downwind. Je moet het meeste maken van je momenten wanneer de omstandigheden bij je boot passen en dan klaar zijn om te verdedigen wanneer het iemand anders’ beurt is.”
Opvallende statistiek onthult competitieniveau
Met de afronding van de Channel Race is het zeer duidelijk geworden dat het competitieniveau van de Admiral’s Cup meedogenloos is. Bij zo’n breed scala aan bootontwerpen is voorspellen wat een winnende prestatie oplevert geen gemakkelijke taak.
Een opvallende statistiek springt echter in het oog: van alle 30 boten zijn de top zes IRC-gecorrigeerde tijden allemaal uit AC2. Dit is een treffende statistiek en serieuze stof tot nadenken over de klassenindeling en handicapsystemen.
Na een rustdag op maandag 21 juli keert de Admiral’s Cup-actie terug op dinsdag 22 juli met de eerste dag inshore racing van de serie.
Over de Admiral’s Cup
De Admiral’s Cup is een van de meest prestigieuze internationale zeilregatta’s, die zijn oorsprong vindt in 1957. Het evenement wordt gehouden in de wateren rond Cowes en omvat zowel offshore races als technische inshore races. De regatta trekt wereldklasse zeilteams met uiteenlopende boottypen, van TP52’s tot moderne racers, die strijden in verschillende klassen. Het evenement staat bekend om zijn uitdagende omstandigheden in de Solent en het Engelse Kanaal, en geldt als een belangrijke test voor zowel tactiek als boathandling in wisselende weersomstandigheden.
