Na een weekje ter plaatse trainen met steeds een mooi gemiddelde van 15 a 16kn wind, zon en alle mogelijke maneouvers overlopen te hebben denken we er helemaal klaar voor te zijn. We zitten in een mooi huisje met een poster view in de living, 8 kamers en een aangepaste “Barbie (BBQ) voor de Max.
Bon, genoeg gezeverd over hoe mooi en goed we het hier wel niet hebben, nu hoe onze eerste race is verlopen.
Het plan was (mmh, het voorspeld nooit veel goeds als je zo begint…) om op tijd buiten te varen, het aan de wind rak eens te varen, stroming en shifts te checken / noteren en de bemanning een beetje op te warmen. De start zou om 11u zijn en we zouden om 08u buiten varen. Er staat geen bal wind. We gooien om vijf voor acht los en het comité laat wat uitstel schoten knallen. Eerste waarschuwing signaal zal nu om 12u zijn, 4u te vroeg buiten varen is beter dan andersom zeg ik altijd maar. Tijdens het uitstel slaagt Wakko (onze voordekker) erin om op de kop van een mega grote kwal te pis… sorry plassen. Zijnen dag is weeral goed.
Om 12u30 laat het startschip ons uiteindelijk met 41 boten (in onze klasse), aan een “offshore” beginnen. Er is tenminste één boot te vroeg gestart en er is een individual recall. Onder offshore verstaan ze hier dat je toch zeker 15nm zal moeten varen. Ik denk bij mezelf: “Mijn vader vaart dan’ van Antwerpen naar Hansweert’ elk weekend een offshore! Straffe gast die vader van mij”
We weten dat de linkse kant van de baai de kant is die we moeten verdedigen en toch gaan we de rechtse kant op…? Maar we zijn niet alleen, de grote favoriet Region Ile de France, Moana, Saga, ze gaan allemaal de rechtse kant op, en wij…, wij gingen mee. De boten die dan naar links klapten gingen met het beste fruit lopen, waaronder Paprec en Moana. Alleen wist Moana dan nog niet dat ze een OCS (voor de niet wedstrijdzeilers: voor dat het startschot knalt, mag je niet over die startlijn varen om de race aan te vangen!) aan hun been hadden.
Voor het eerst kunnen we zien hoe onze snelheid tegen over de rest van het veld is, en dat valt best mee.
5nm naar de eerste boei wat geen boei maar een rots voor Belle Ile blijkt te zijn (boei best niet raken dus) en tot onze verbazing blijkt de oude Corum eerst om die steen te gaan, op de hielen gevolgd door Samantaga oftewel den Duvel. Dan volgt er een reach rak van eveneens 5nm waar we 9 min terug inlopen op de 15j oude Corum.
Voor de wind is de Allard echt een raket. We zijn gedwongen om een paar rolgijpjes te maken omdat de stroming ons extreem ver naar rechts zet en kunnen dan aan de wind richting finish varen. Iedereen klapt naar rechts rekenend op de wind die vandaar zou gaan inkomen, maar John Alexander onze tactieker zegt in het Oost Australisch dat dit voor niks nodig is. De wind begint te shiften in ons voordeel en Maxim laat het “porno zeil” oftewel de Code Zorro (Maximiaans voor Code zero) zetten. De Allard loopt nu 3 tienden sneller dan de wind en we pakken winst op alle schepen die naar rechts zijn geklapt. De wind shift (zoals Roro de navigator verwacht had) 50° naar rechts en we kunnen zo de finish aanzeilen. We worden uiteindelijk 10de op deze race waarvan de wind nooit boven de 6kn uitkwam.
Voor morgen verwachten ze 20kn met piekjes tot in de 30kn. De gehele bemanning kijkt er naar uit.
Spi Ouest-France Bouygues Telecom
