Afgelopen weekend vond weer de Grevelingencup plaats. Zaterdag werd geopend met een dinerbuffet, lezing en feestelijke borrel, en zondag werd er na een spannend moment ’s ochtends toch prima gestart en prachtig gezeild.
Tijdens de werkende dagen voorafgaand aan het weekend werd de voorspelling nauwlettend gevolgd door de zeilers. Waar vorige wedstrijd prachtig en stabiele wind kende, in voorspelling en werkelijkheid, was het dit weekend weer de vraag of er gezeild zou kunnen worden. Voor zaterdagnacht en zondagmorgen werd enorm veel wind voorspelt, wind van 38 knopen en vlagen van meer dan 40. En hoewel de voorspelling in positieve zin bij leek te trekken, was het de grote vraag of dit snel genoeg zou gaan.
Dit was zaterdag ook het dilemma van het wedstrijdcomité. Het lijkt bij te trekken, maar zou het genoeg zijn om zondag te kunnen starten en een wedstrijd te zeilen? Als dat niet het geval is, laat de Grevelingencup het graag zo vroeg mogelijk weten, om onnodige reistijden te voorkomen. Maar als er gezeild kan worden terwijl afgelast is, is dat natuurlijk ook enorm zonde. Het besluit viel in de loop van de avond, dat het nog niet gegrond was om de wedstrijd af te lassen, de kans op zeilen is nog stevig aanwezig!
Zaterdag begon voor de deelnemers in de jachtclub met een tot in de puntjes verzorgt dinerbuffet, met keuzes variërende van zeevruchten, van saté, tot kaas en vruchten toe. Na het buffet konden de zeilers in één beweging door naar boven, naar de ingeplande lezing van Rotterdammer Stefan Coppers.
Lezing Stefan Coppers: ‘Het was nat, vies, verschrikkelijk en fantastisch zeilen!’
Ook voorafgaand aan de lezing klonk er nog wat onbestemd geroezemoes. Zou de voorspelling uitkomen? Kan het wel doorgaan? Zou het niet te hard waaien? Dit geroezemoes werd al snel afgestompt door het verhaal van Stefan, waarin we met z’n allen werden meegesleept in een race rond de wereld. Waar voorspellingen als deze aan de orde van de dag zijn, en er soms zelfs nog een zeiltje bijgezet wordt.
Als zeilers met ervaring op het Grevelingenmeer was het soms te bevatten, vaak meeslepend, maar altijd indrukwekkend om te zien en te horen hoe het zeilavontuur voor deze OnBoard reporter is geweest aan boord van Team Brunel vorige editie.
Met veel humor en gevoel voor actualiteit wist hij het avontuur dat hij heeft meegemaakt te relateren aan het Grevelingenmeer en het bereikbaar te maken voor de zeilers in de zaal. Het ongemak, het afzien, de pijn, maar ook het gevoel van overwinning wanneer er na een etappe de haven weer in het zicht was.
Wedstrijd Grevelingencup
Nadat ’s avonds was besloten de wedstrijd nog niet af te lassen, werd het er ’s ochtends niet minder spannend om. Hoewel de voorspelling weer een stuk bijgetrokken was, was de voorspelling nog steeds op het randje. Maar ook maar net aan, een uur later zou de wind alweer te zeilen zijn.
Dus volgde het besluit om tijdens palaver direct een uur uitstel te bieden en een uur later palaver te herhalen. Als het weer het dan zou toelaten, zouden we gaan zeilen.
Gelukkig bleek de voorspelling zeer accuraat en was het na een uur in de jachtclub bijgetrokken. Nog steeds met een flinke wind, stoomde de schepen het water op, het startschip achterna, waarna exact via het uitgestelde programma gestart kon worden. Zonder vreemde incidenten begonnen de zeilers aan de banen over het meer, waarna de wind rustig een beetje afnam en het steeds comfortabeler zeilen werd.
De omstandigheden boden vooral aan de zwaarweer zeilers een kans om het klassement op z’n kop te zetten. Voor de lichtere boten was het hard werken aan de wind en spuiten door het water voor de wind. Maar ook leken een aantal teams te hebben gekozen voor een aftrekwedstrijd, door dit keer niet mee te starten.
Voor het klassement heeft dit het volgende betekend:
GPS Tracking
Ook tijdens deze wedstrijd werd de live GPS tracking van de Grevelingencup gebruikt. Doormiddel van een gedownloadde app namen de deelnemers hun tochten en tactieken bij, om dit binnen het team door te spreken en met andere boten uit de klasse te vergelijken.
Tekst en foto: Wouter Kop
