www.soloklasse.nl
Voor jongere zeilers nog even wat informatie over de Solo.
De Solo is een door het Watersportverbond erkende eenheidsklasse, ontworpen in
1956 door Jack Holt (die o.a. ook de Cadet, Mirror en Hornet ontwierp) in
opdracht van het Engelse blad Yachting World.
Er wordt aktief in Engeland en Nederland wedstrijd gezeild.
Zoals de meeste ontwerpen die geschikt moesten zijn voor zelfbouw heeft ook de
Solo een knikspantromp, een dubbele in dit geval, gemaakt van hechthout.
Tegenwoordig worden er ook rompen van polyester gemaakt en ook zogenaamde
composietrompen (polyester romp, houten dek). Hoewel de meeste Solo’s van hout
zijn (hout epoxy bouw, dus onderhoudsarm) zijn er in Engeland ook Foam/Epoxy
boten te koop welke de competitie met de houten boten aankunnen en bijna geen
onderhoud meer behoeven.
Karakteristiek voor de Solo zijn, naast het stompe puntje, de naar binnen
hellende en enigszins hol gevormde zijdekken die bijzonder prettig zijn voor het
zit- en hangcomfort. Verder is er een grote vrijheid in vele trimmogelijkheden
om het doorgelatte, gestaagde zeil de optimale vorm te geven. Hoewel een
eenheidsklasse is er niet één Solo qua bootinrichting identiek aan een ander. De
Solo kenmerkt zich door een lange levensduur. Het knikspant ontwerp garandeert
een grote stijfheid waardoor ook oudere Solo’s competitief blijven. De ONK’s van
1999, 2001 en 2002 werden gewonnen met boten van twintig jaar oud.
Qua maatvoering zit de Solo tussen de Splash en Europe aan de ene kant, en de
Finnjol en Olympiajol aan de andere kant. Vergelijkbaar met de Laser en de
OK-jol dus. Voordelen ten opzicht van de Finn en O-jol zijn de grotere
handelbaarheid (ook op de wal!) door de lichte romp en lagere prijs door de
eenvoudigere bouwwijze. Voordeel ten opzicht van de Laser en OK zijn met name
het grotere comfort door de grote kuip (de vaste luchtkasten bevinden zich onder
de zijdekken en het voordek), de uitgebreide trimmogelijkheden door de gestaagde
mast en keuze in type en samenstelling van de tuigage (vlak zeil/bol zeil,
buigzame/stijve mast) waardoor zeilers met lichaamsgewichten van 60 tot 100 kilo
competitief met elkaar kunnen zeilen.
