Zes volledig Belgische boten namen van 26 tot 31 juli deel aan het Fireball Wereldkampioenschap voor de kust van Torquay, waar de Royal Torbay Yacht Club een veld van 84 boten uit elf landen ontving. Bart Meynendonckx en Francis De Roeck werden de beste Belgen op de 36ste plaats, terwijl het Iers-Belgische duo Ed Butler en Quinten Lauwers als negende de top tien haalde. De Britten DJ Edwards en Vyv Townend kroonden zich tot wereldkampioen, 26 jaar na hun eerste gezamenlijke wereldtitel. Voor de Belgische klasse was er nog beter nieuws aan wal: België mag het Europees Kampioenschap van 2028 organiseren.
Een Belgische delegatie die de klasse in geen jaren zag
Naast de vier teams die eerder al aan de UK Nationals deelnamen, sloten nog drie boten aan. Hans en Flor Orlent kwamen specifiek voor het WK over om respectievelijk met Jules en Flor te varen, terwijl Bert Lernout en Jolien Mensch uitsluitend aan het wereldkampioenschap deelnamen. Daarmee kwam het totaal op zes volledig Belgische bemanningen, verspreid over SRNA, Hofstade Zeilclub, ZSC Broechem en de Vlaamse Yachthaven Nieuwpoort.
Daarnaast startte het Iers-Belgische duo Ed Butler en Quinten Lauwers onder Ierse vlag. Butler, woonachtig in Nederland, werd in 2025 Belgisch kampioen Fireball, toen met Lotte Spee. Lauwers is een voormalig 470-zeiler die zich in 2016 net niet plaatste voor de Spelen in Rio. Het duo eindigde als negende overall, de enige niet-Britse bemanning in de top tien naast de Australiërs Heather Macfarlane en Chris Payne en de Fransen Charles Le Calvez en Ludovic Collin.
Volgens de Belgische klasseorganisatie Belfiras gaat het om de grootste Belgische delegatie op een Fireball-WK sinds lange tijd. De organisatie geeft daarbij zelf aan geen volledig zicht te hebben op alle wereldkampioenschappen van de voorbije drie decennia. Het referentiepunt blijft 1993, toen twaalf Belgische boten aan de start kwamen van het WK in eigen land in Nieuwpoort.
Stormachtige opening en een parcours dat afwijkt van de trend
De eerste zeildag verliep onder stormachtige omstandigheden, met gemiddeld 28 knopen en uitschieters tot ruim in de dertig. Een deel van de Belgische teams besloot niet uit te varen, andere bemanningen liepen aanzienlijke schade op. Aan het einde van de dag stonden zo’n twintig boten aan de kant, waardoor wie wel volhardde meteen een bruikbare score kon neerzetten. De overige zeildagen boden een redelijk stabiele wind en zonnig weer.
Met 84 boten was de startlijn navenant lang. Wie niet goed wegkwam, belandde snel in vuile lucht binnen het grote pak. De tactische opgave bestond erin de line bias correct te lezen en tegelijk aan de juiste zijde van het parcours uit te komen. Het comité wisselde af tussen lus-driehoek en driehoek-lus combinaties.
Waar veel klassen steeds vaker naar zuivere upwind-downwind banen opschuiven, houdt de Fireball vast aan het klassieke parcours met reach. Belfiras noemt die keuze bewust: de lus levert het tactische werk op, de reach de snelheid. Ook op het ruime rak bleef positionering doorslaggevend. Wie te laag ging om de korte lijn te varen, verloor er soms de druk en zag dertig boten bovenlangs passeren, terwijl dezelfde keuze in andere manches net winst opleverde.
Belgische progressie tegenover het WK van 2025
De Belgische bemanningen klommen in de loop van de week geleidelijk op in het klassement. Bart Meynendonckx en Francis De Roeck noteerden een zeventiende plaats in de vierde manche, Hans en Jules Orlent een achttiende in de derde. Meerdere Belgische boten rondden de bovenboei regelmatig in een goede positie, maar slaagden er niet altijd in die plaats vast te houden.
Opvallend was de vooruitgang van Pieterjan Verplancke en Ruben Dekeyser met BEL 14328, nagenoeg de oudste romp van de vloot. Dekeyser blikte na afloop terug op hun eerste WK:
“Voor ons was dit het eerste WK in de Fireball. We zijn heel tevreden dat we erbij waren, met de vooruitgang die we de afgelopen weken hebben geboekt en met de laatste manches. Omringd door de wereldtop uit zoveel verschillende klassen, die allemaal openstaan om tips te delen in deze technisch veeleisende boot, geeft een sfeer die we op weinig andere plekken hebben mogen ervaren. Ik verwacht dat we de komende jaren nog op veel EK’s en WK’s te zien zullen zijn met Young Guns.”
In 2025 namen slechts twee Belgische boten deel aan het WK, waar Thomas Vermeiren 117de werd en Hans en Jules Orlent 99ste. Beide bemanningen eindigden dit jaar respectievelijk 57ste en 43ste. Het deelnemersveld was in 2026 wel kleiner. Belfiras schrijft de vooruitgang naar eigen zeggen in de eerste plaats toe aan het aantal trainingsuren op het water, met winst op zowel bootsnelheid als tactische besluitvorming.
Britse dominantie in de top drie en een Belgisch EK in 2028
Na negen manches met twee aftrekresultaten gingen DJ Edwards en Vyv Townend met de wereldtitel aan de haal. Simon Kings en Jono Loe werden tweede, Dave Wade en Iain Blake derde. Georgia Booth en Oliver Davenport eindigden als vierde, de Australiërs Macfarlane en Payne als vijfde. Het niveau in de vloot lag hoog: Paul Cullen, een week eerder nog in de prijzen op het EK RS500 in Travemünde, bleef in Torquay steken op de zestiende plaats.
De Belgische uitslagen:
- 9de plaats: Ed Butler (IRL) en Quinten Lauwers (BEL)
- 36ste plaats: Bart Meynendonckx en Francis De Roeck
- 43ste plaats: Hans Orlent en Jules Orlent
- 55ste plaats: Erik Van der Voort en Flor Van der Voort
- 57ste plaats: Thomas Vermeiren en Alixe Djoumbi Sango
- 64ste plaats: Pieterjan Verplancke en Ruben Dekeyser
- 76ste plaats: Bert Lernout en Jolien Mensch
Tijdens het evenement raakte bekend dat België het Europees Kampioenschap Fireball 2028 mag organiseren. Dat gaat door van 4 tot 11 augustus in het Regatta Center Medemblik, in een co-organisatie van Belfiras en de Royal Yacht Club Belgium. De klasse hoopt richting 2028 verder te groeien en mikt daarbij expliciet op Belgische topzeilers uit klassen als de 420 en de 29er.
Wie vragen heeft over het EK, de kalender of de aankoop van een boot, kan Belfiras bereiken via fireballbelgium@gmail.com.
Over het Wereldkampioenschap Fireball
De Fireball is een tweemansjol van 4,93 meter met trapeze en spinnaker, ontworpen door Peter Milne in 1962 en erkend als internationale klasse door World Sailing. Het wereldkampioenschap wordt jaarlijks georganiseerd door een gastclub namens de International Fireball Class Association. Torquay ontving het WK eerder in 1981. De erelijst van Britse wereldkampioenen leest als een dwarsdoorsnede van de Britse zeilsport, met namen als Bob Fisher, Lawrie Smith, Phil Morrison en Stevie Morrison. De klasse kent momenteel een opleving, met een duidelijke instroom van jonge zeilers uit de 420 en de 29er in het Verenigd Koninkrijk en Ierland.
Het volledige klassement staat op de resultatenpagina van de Royal Torbay Yacht Club. Alle data en nieuws van het Europees Kampioenschap 2028 in Medemblik verzamelen we op de evenementenpagina van het EK Fireball in onze zeilkalender.
