We hadden de 15 M34’s achtergelaten aan de Franse westkust, in Royan, na een bewogen etappe vanuit Vannes. In Royan zeilden de rondezeilers nog gauw-gauw twee manches, waarna de M34’s allen op transport mochten richting Gruissan. Over de weg. Vanuit het Belgische kamp kregen we een overzicht van wat het eerste deel van de Tour voor hen al mocht betekenen. En we willen de ClubRacer lezers dat niet onthouden…
Het eerste deel van de Tour is achter de rug. Welke besluiten kunnen we nu al trekken voor wat onze deelname betreft met de Région de Bruxelles-Capitale/Brussels Hoofdstedelijk Gewest? Eerst nog even belangrijke feiten opsommen… Ten eerste de verandering van boot: bye bye Farr 30, en welkom aan de M34 van Archambault. Daarnaast het budget dat enorm steeg met de nieuwe boot. Onze trouwe partners bleven ons trouw, maar we moesten vooral op zoek naar nieuwe.
Pas eind mei mocht ons sein voor deelname op groen… en dat is erg laat om nog voorbereid aan de start te komen. We moeten ene boot huren, een bemanning ronselen en samenstellen. Dat laatste is een gewichtige zaak: maximaal 600kg voor max. 8 bemanningsleden, ieder met zijn competenties en beschikbaarheid – de Tour duurt een maand lang- er moet telkens één iemand zijn met een ISAF certificaat en ook telkens twee man/vrouwen jonger dan 26…). Ook de logistiek mag niet achterwege blijven…
En dan komt half juni eindelijk die boot, en we merken dat we na de belettering en het kleven van wat sponsorstickers we eigenlijk geen dag meer vrij hebben om eens te gaan oefenen. Het is dus pas met de proloog dat ons team voor het eerst op de M34 stapt. Aan de start maken we kennis met de andere, haast allen professionele teams.
Het doel van onze vereniging blijft hetzelfde: zoveel mogelijk jongeren nationale en internationale wedstrijdervaring te laten opdoen. Sinds de Tourstart hebben nu al 20 jongeren meegezeild, met een gemiddelde leeftijd van 27 jaar (de jongste was 18). Met de nieuwe boot hebben we ervoor gekozen om meer ervaren zeilers in de bemanning op te nemen.
De weersomstandigheden sinds de start in Duinkerke waren ook de moeite: vaak zware zeegang, harde wind, mist, onweer en soms –maar niet al te vaak- ook eens een windstilte. We hebben gelukkig gemerkt dat ons team zich soms aardig uit de slag weet te trekken, vooral dan tijdens de etappes. Tijdens de lokale wedstrijden rond de boeien gaat het wat moeilijker. Vast staat dat een goede fysieke conditie enorm belangrijk is, alsook een goed recuperatievermogen.
Dat besef je telkens wanneer je ’s ochtends uit je tentje kruipt, en de andere teams van hun hotelbed richting douche stappen…
Op zondag werd dan eindelijk na drie dagen het Mediterraanse luik van de Tour op gang geschoten in Gruissan, en zoals gebruikelijk strooit de wind er roet in het eten: van de oefenbaan kwam niets in huis, het waaide te hard, en van de drie geplande wedstrijden kon er in de late namiddag maar één doorgaan, toen de wind iets in kracht af nam.
Onze Belgen hebben de lange tocht vanuit Royan blijkbaar goed verteerd, want bij de boventon kwamen ze warempel als tweede door, bij de beneden ton als derde. Helaas gaat het bij de volgende boventon mis en wordt de spi te laat gehesn. Resultaat: vijf boten passeren hen, en Pierre, Cyril, Agnès, Delphine, Loïc, Eric, Grégoire en Hervé worden toch nog erg knap 8ste! Team-leader Mady is een vreugdecrisis nabij. Goed voor het vertrouwen deze prestatie!
Maandag stonden er nog 3 banen op het programma. De etappe naar Port Camargue werd uitgesteld tot dinsdag.
In het algemeen klassement heeft de Sud de France (met Bertrand Pacé aan het stuur en niemand minder dan Torben Grael calling tactics…) de leiderspositie overgenomen van de Courrier Dunkerque. De Bretagne Credit Mutuel is nog steeds derde, maar de BAE/Oman Sails komt heel sterk opzetten, met deToulon Provence Méditerranée in haar kielzog.
www.tourvoile.fr
