Andoo Comanche was als eerste in Hobart, maar de prijzen voor de gecorrigeerde tijd vielen te beurt aan de bemanning van Sam Hayes op de TP52 Celestial.
Voor Sam Haynes, de Australische eigenaar van Celestial is winnaar van de Tattersall Cup voor de algemene overwinning op gecorrigeerde tijd in de 2022 Rolex Sydney Hobart Yacht Race.
Foto boven: De Celestial van Sam Haynes nadert Hobart op weg naar winst op een gecorrigeerde tijd in de IRC- en ORC-divisie (en een 14e plaats in de rangschikking).
fotograaf: Rolex/Carlo Borlenghi
De 77ste Rolex Sydney Hobart ging van start op 26 december. Alweer bevolkten honderdduizenden mensen de oevers van Sydney Harbour, of keken toe vanaf het water of live op televisie en via internet. Het vertrek uit de vertrouwde omgeving was alweer sensationeel. 109 jachten, bestaande uit professionals en amateurs, en een twintigtal doublehanded bemanningen, vertrokken onder een blauwe hemel en een stralende zon. Een noordoostelijke wind van 10 tot 15 knopen zorgden eerst voor een aandewindse koers alvorens de spinnakers konden worden gehesen en er bijna 48 uur ononderbroken benedenwinds gezeild kon worden.
Met een grensoverschrijdende internationale reputatie, is de Rolex Sydney Hobart een icoon in de zeilsport en de race wordt al meer dan 20 jaar door Rolex ondersteund. De organiserende club, de Cruising Yacht Club of Australia (CYCA), werkt onvermoeibaar samen met haar partner de Royal Yacht Club of Tasmania om ervoor te zorgen dat de race het hoogtepunt van de klassieke 600 mijl offshore competitie blijft. Het ondersteunen van dynamische jachtclubs zoals de CYCA, instellingen die essentieel zijn voor de evolutie van de zeilsport, is een kernfacet van Rolex’ relatie met de zeilsport.
Succes in de “Great Race South” is afhankelijk van vele factoren. Paul Cayard, legendarisch zeiler en Rolex Testimonee, is duidelijk over de vereiste kwaliteiten: “Succes in offshore racing vereist een rigoureuze voorbereiding, tactische vaardigheden en een onverzettelijke vastberadenheid om door te zetten tot de finish.”
Sam Haynes, veteraan van 11 eerdere campagnes, is het daarmee eens: “Je moet er op 26 december helemaal klaar voor zijn. Dat is de enige manier om een race als deze te benaderen. Bij het testen, trainen, analyseren, voorbereiden zijn veel mensen betrokken die niet eens op de raceboot zitten.”
John Winning Jr spreekt in dezelfde trant. Zijn eerste gedachten toen hij zich realiseerde dat zijn boot als eerste de 628 mijl zou afleggen, gingen over wie en wat dit mogelijk had gemaakt: “In deze boot gaat het om de eer en we hebben gedaan wat we wilden bereiken. Ik heb nagedacht over alle mensen in de ondersteunende bemanning, het team aan boord, de tijd die is besteed aan training, het doen wat nodig was om de boot sneller te laten gaan, over alles wat we hebben gedaan om de best mogelijke kans te hebben om ons doel te bereiken.”
Voorafgaand aan de race had Winning Jr gezegd over de strijd om als eerste thuis te komen: “De tweede plaats is niet voldoende. Het is winnen of niets.”
Kort na de overvolle start, waar de vier concurrerende 100ft (30,5m) maxi’s van richting wisselden in hun gezamenlijke poging om als eerste in open water te komen, raakte Andoo Comanche een markering van de baan. De bemanning onderkende haar fout en maakte snel achter elkaar twee bochten van 360 graden om de overtreding ongedaan te maken. Als ze dat niet hadden gedaan, had dat aan het eind van de race tot een fatale straf kunnen leiden. De favoriet van voor de race moest resetten en zich heroriënteren.
Eenmaal in de Tasmanzee ging de bemanning van Andoo Comanche aan de slag om de jachten voor hen in te halen en een kleine maar belangrijke voorsprong te nemen op hun naaste achtervolgers. De winnende Jr erkende de vastberadenheid in de strijd om de eer en de J.H. Illingworth Challenge Cup.
Bron: Sailing World
