Het geheim van de Schelderegatta

Op 22 juni gaat de Schelderegatta van start en sprint een bende CR-jachten van Hansweert naar Antwerpen, inmiddels voor de 17e keer. Wat is het geheim van deze succesformule? We vroegen het aan een ancien: Dirk de Bock.

In de jaren 80 startte hij met wedstrijden op zeezeiljachten, wat later uitmondde in talloze deelnames aan de Schelderegatta en de Antwerp Race met zijn zeilpartner Willy Walscharts.

Wat is er zo bijzonder aan wedstrijdzeilen op de Schelde?

“De Schelde is wispelturig. Er gebeuren altijd onverwachte dingen. Je moet bovendien rekening houden met de beroepsvaart, de sleepboten, de zeeschepen, de binnenschepen… Dat is opletten geblazen. Ook voor de zandbanken, trouwens. Daar wil je niet op vastzitten. En alle soorten weertypes kunnen voorkomen, wat de wedstrijd nog een pak uitdagender maakt.
Bovendien is de bestemming heerlijk. Het naar Antwerpen varen op zich is al plezant. Je denkt dan: “Straks zijn we op de club, pintje pakken na de wedstrijd met kameraden. En dan die rede, dat doet een Antwerpenaar toch altijd iets.”

Het boomke

“Net zoals de traditie aan het boomke. Dat is een plek een beetje stroomafwaarts van het Noordkasteel. Staat ook op de zeekaarten trouwens. Het is het punt waar vroeger de zeeschepen opgetuigd en volledig klaar voor de reis moesten zijn. Als dat lukte kreeg de bemanning een borrel. Dat is historisch zo gegroeid en nu is het een landmark dat bij ons in beide richtingen geldt.”

Is het een goede zeilwedstrijd voor beginners?

“Het is altijd goed om eens mee te varen met ervaren zeilers, vind ik. Je ondervindt dan pas echt het belang van een crew als geoliede machine. Het is echt een teamsport, met de stuurman als teamkapitein. Dus als die man (of vrouw) ervaren is, denk ik niet dat beginners zich moeten onthouden. Bovendien is het ontstaan als een gezellige familiewedstrijd. Je kan een CR-meetbrief trouwens erg makkelijk online aanvragen (https://www.cruiserrating.be/, nvdr.).

Echt supercompetitief wordt het nooit. Op de paar mensen na die de kastjes en mastrassen uit hun boot verwijderen, natuurlijk. In ieder geval: het schip is natuurlijk belangrijk. Het moet goed onderhouden zijn en alles moet naar behoren werken, maar de crew maakt toch het verschil. Een goede stuurman, een goede verstandhouding en een navigator/tacticus die kaarten, het water én de wind kan lezen. Daar kom je al een heel eind mee. En zo niet, is er altijd de vloed die je naar Antwerpen stuwt… ?”