ANTWERPEN (BEL) – Wat voor zeilbootjes lagen er 100 jaar geleden aan onze kade? Deze vraag werd voor velen beantwoord door tussen 21 en 24 juli een bezoekje aan Antwerpen te brengen. Ik hoorde iemand zeggen: “Amai, wa voer een mottige ijskast hebbe ze der na wer tussengeflanst!” en gelijk had hij, gelukkig bleef hij maar 1 dag. Het cruise schip kuiste al gauw zijn “schup” af en liet daardoor terug zonlicht toe op onze rede. Voor de rest was het dus al antiek nautisme wat de klok sloeg. De 48ste editie van deze race was een succes te tellen aan de 800000 bezoekers die kijklustig naar de “bootjes kwamen gapen. Dit werd mede in de hand gewerkt door het goede weer wat dan wederom het horeca gebeuren in Antwerpen ten goede kwam. Vele kijken nu al uit naar 2006 wanneer de aankomst van de 50ste editie van de Tall Ship Race te Antwerpen zal zijn. Schrijf maar alvast in uw agenda dat 19 augustus geen goede datum zal zijn om de ramen te kuisen en uw wagen op de kade te parkeren.
De zeilscholen RYCB & VVW Galgenweel werden donderdag op een tochtje Swan Fan Makkum getrakteerd. Erik zei nog dat het niet gebruikelijk is om zo snel de overstap te maken tussen een Optimist en werelds grootste tweemaster, maar daar het een talentvolle klas betrof, verhuisde de zeilschool voor 1 dag naar antiek zeilgebeuren. De trip op Swan Fan Makkum, een Nederlands schip, hadden ze te danken aan vader Vandervoort, dienstdoend Commandant van de Mercator en mededeelnemer aan deze race op zijn zeiljacht ‘Tom’. En natuurlijk ook aan de super vriendelijke kapitein Willem Sligting die de jongelui op een frisdrank en rondleiding trakteerde.
Zaterdag konden enkele monitoren van deze zeilscholen dan weer mee met de Sedov, werelds grootste viermaster, jaja, we weten ze wel te kiezen…
De Sedov die oorspronkelijk “Magdalene Vinnen” werd gedoopt kreeg zijn huidige naam ontleend aan de Georgij Sedov die om het leven kwam tijdens een pool onderzoek. Dankzij hem weten we nu dat ijsberen niet rechtop zitten en pootjes geven. Om 14u moesten we stipt aan boord zijn, daar kregen we een voedsel pakket en drankje aangeboden. Een uurtje later paradeerden we voor de rede van Antwerpen. Elk schip dat we passeerden kreeg eerbetoon van de scheepsfluit die het na 4 groeten liet afweten en de nodige hilariteit opwekte bij elk die het flauw afkooksel van een toeter hoorde. De cadet die de toeter moest gaan nakijken vond het ongetwijfeld iets minder hilarisch aangezien dit muziekinstrument halverwege de 58 meter lange mast hing. Een lange tocht met weinig beweging volgde, daar we nergens mochten aankomen. Misschien maar goed ook, want het laatste wat we willen is in de krant komen als eerste Russische boot gestrand op het strand van Sint Anneke. Het enige wat we aan boord zagen bewegen waren 10 cadetten die een ingestudeerd nummertje hoist sail voorbrachten. Enige tijd later volgde een excuus in vlot Russisch dat het niet echt mogelijk was om meer zeil te voeren. Daar de academische waarde van ons Russisch niet erg hoog wordt geschat door dito tolken knikten we maar gedwee ja. De tijd vloog voorbij want voor we het wisten was het 18.30u en maakte de Sedov zich klaar om terug aan te meren. Hard to port, hard to starbord werd er geroepen en de 5 cadetten die nodig waren om deze taak uit te voeren werkten hun het zweet uit het lijf om het schip aangemeerd te krijgen. Ja ja, u leest het goed, 5 man om een stuurwiel te bedienen! We bedankten de kapitein en zijn bemanning voor dit tochtje op “Flandriaanse wijze”, een unicum dat geen van ons ooit zal vergeten.
De kapitein wist me te zeggen dat als hij nog een gaatje in zijn agenda vind hij de Antwerp race mee wil doen met de Sedov…
foto’s © Yan & Kristof
5 man om een stuurwiel te bedienen!
ooit door de ogen van een landrat gekeken?
