Op zaterdag 11 augustus vertrok ‘Team VanVuuren’ met de Salona 37 ‘Lenco’ als eerste uit de haven en ontspannen bereidde het team zich voor op een korte warming up. Alles was mogelijk voor de kust van Helsinki, een podiumplek lag in het verschiet maar een klein foutje in het sterke veld kon net zo goed een stille aftocht betekenen.
Cameraboten komen dichterbij om beelden te maken van het fraaie teamwork en iedereen komt weldra in een goede flow; na enkele overstag manoeuvres en wat flitsende gijpen onder spinnaker neemt de crew een break. Tacticus Mischa Heemskerk heeft ondertussen goed in de gaten wat de wind op de baan kan gaan doen; zijn getalenteerde inzicht en inspirerende input aan boord van de ‘Lenco’, maakt dat het goede gevoel bij een ieder daar is.
De start komt naderbij en op het moment van het voorbereidingssein is niet geheel duidelijk welke kant van de startlijn gunstiger is. Gekozen wordt voor het midden en Van Vuuren weet de boot perfect op de startlijn te positioneren waarna met snelheid en hoogte het startsignaal vanaf het startschip klinkt. Minuscule aanpassingen in de zeiltrim leiden tot een sublieme hoogte en snelheid, het team klimt in het veld en de grote favoriet uit Estland ‘Sugar 2’ wordt tot een overstag manoeuvre gedwongen. Wat een fantastische performance, wat een kick zo vroeg in de race voor ‘Team VanVuuren’!
Heemskerk dirigeert het team naar de linker kant van de baan en met meer druk in de zeilen kruist de Salona37 ‘Lenco’ in leidende positie voor het veld langs. Subtiele calls worden aan de stuurman gegeven over wind en verraderlijke golfjes die de ‘Lenco’ kunnen doen vertragen of laten accelereren. Zo draagt het gehele team bij aan een ongelofelijke snelheid van het schip.
De bovenboei wordt gerond, de spinnaker wordt zoals altijd in een weergaloos snel tempo door gehesen en in leidende positie kiest men de rechterkant van het voor de windse rak. Perfect worden de spinnaker, staysail en grootzeil feilloos op elkaar afgestemd en iedereen voelt, met deze flow tussen de zeilen, het schip met de snelheid van de wind (circa 5 knopen) door het water glijden. Als eerste nadert ‘Lenco’ de onderton van de baan, de spinnaker wordt gestreken en verdwijnt via het voorluik naar binnen. Wederom is het lastig te bepalen welke kant van de baan qua wind het gunstigste is en iets conservatiever besluit Heemskerk om kort naar links te gaan gevolgd met een lange slag naar stuurboord. De Zweedse ‘Arken Zoo’ zeilt met iets meer wind in de zeilen links op de baan en de Italiaanse ‘Scugnizza’ doet hetzelfde maar meer op rechts. De ‘Lenco’ nadert na 20 minuten kruizen de bovenboei en moet de ‘Arken Zoo’ voor zich dulden en de Italianen op de ‘Scugnizza’ hijgen in onze de nek. De wind neemt nog iets af, het vaarwater is onrustig door de vele boten en aan boord van de ‘Lenco’ hoort men elkaar niet door geluid van de motoren van omliggende toeschouwersboten. ‘Scugnizza’ en ‘Arken Zoo’ gijpen naar de linkerkant van de baan en ‘Team VanVuuren’ voelt zich prettiger op rechts. Met een overdosis aan concentratie tracht het team de ‘Salona37’ zo hard mogelijk te zeilen. Dan draait in het midden van de baan de wind naar rechts en liggen ‘Arken Zoo’ en ‘Scugnizza’ plots in een veel betere positie en kortere afstand naar de finish. Te laat anticiperen de mannen op de ‘Lenco’ op deze winddraaiing maar zodra men het door heeft, gijpt het team om naar de linkerkant te komen. De gijp verloopt weergaloos en gedecideerd trimmend weet het speedteam op de ‘Lenco’ een prachtige accelaratie te bewerkstelligen. Een snelle blik op het veld doet Van Vuuren inzien dat het er beroert uitziet en er zit niets anders op om het Team te pushen om alles te blijven geven en vooral nu de focus op de eigen boot te houden. In een rechte lijn nadert de concurrentie de finish en met meer snelheid komt ‘Team VanVuuren’ vanaf rechts inzetten. De wind dooft enigszins bij de andere schepen en als het team alles blijft geven, kan de schade mogelijk worden beperkt. ‘Scugnizza’ finisht, het is meteen duidelijk dat zij deze pot winnen maar de achterstand van de ‘Lenco’ op de ‘Arken Zoo’ die iets sneller dan de Lenco moet zeilen, lijkt mee te vallen. Het echte gevaar komt vanuit het achterveld welke als ware de binnenbocht kunnen varen.
Kort na onze finish volgt de voorlopige uitslag van deze race: derde! Aan boord van de ‘Lenco’ heerst opluchting vermengd met een gevoel van teleurstelling. Wat hebben zij fantastisch gevaren en wat had het op een drama uit kunnen lopen. Maar tot driekwart van de race was het team wereldkampioen. De Duitse ‘Boxer’ vaart een tweede plaats en daarmee staat ‘Team Van Vuuren’ samen met ‘Scugnizza’ op een gedeelde eerste plaats. De laatste race moet het gaan gebeuren en in het team heerst slechts nog één stemming: ‘Kom maar op, we varen die Italianen in de laatste pot volledig aan gort!’ De wind zakt weg, de tijd verstrijkt, de kans op een laatste en beslissende race vervliegt. Exact om twee uur klinkt geeft het race comité aan dat het over is, geen race meer.
Terwijl de ‘Lenco’ koers zet naar de haven, laat de Nederlandse ambassadeur in Helsinki, Henk Swarttouw, weten langs te willen komen om het team te feliciteren, zeer attent! Ondertussen worden telefonisch met een externe zeilregel-deskundige de opties besproken om de ‘Scugnizza’ alsnog voor de jury te krijgen. Dit vanwege een boei die zij tijdens de lange offshore race heeft ‘vergeten’ te passeren. Veel deelnemers spreken er schande van maar in een eerder protest van de ‘Sugar 2’ heeft de internationale zeil jury het protest vanwege een vormfout afgewezen. ‘Team VanVuuren’ besluit na overleg zich er bij neer te leggen en langzaam komt het ware besef naar boven; in een veld van 85 schepen hebben zij deze week de offshore Cup gewonnen door beide lange afstand races, die deel uitmaakten van de in totaal 8 verzeilde wedstrijden, te winnen en nooit buiten de top vier te finishen. Met hetzelfde aantal punten als de nummer één, wint ‘Team Van Vuuren’ zilver tijdens de Wereldkampioenschappen ORCi!
Tweede tijdens het Wereldkampioenschappen, iets waar 1000 zeilers deze week in Helsinki van droomden. Een prestatie waar het gehele team maanden keihard voor heeft gewerkt. Uitgelaten, schreeuwend en opgelucht laat ‘Team VanVuuren’ zich op het originele Olympische zeilpodium van 1952 huldigen. Nico Brabers, de eigenaar van (de) ‘Lenco’ kijkt trots toe: dit magnifieke Nederlandse zeilteam overstijgt op het podium de Numero Uno: “Bravo!”
