De 34 meter lange Baltic 111 Raven heeft de Atlantische Oceaan overgestoken in zes dagen en 22 uur, waarmee een nieuw monohull-record is gevestigd in de RORC Transatlantic Race van Lanzarote naar Antigua. Het foil-geassisteerde superjacht finishte zondagochtend met een snelheid van ruim 30 knopen en wint daarmee zowel de Monohull Line Honours als de IMA Transatlantic Trophy. Maar terwijl de eigenaar en de bouwer juichen om deze technologische doorbraak, stelt de opmars van steeds snellere foilers ook een ongemakkelijke vraag: wat betekenen vlijmscherpe foils op recordsnelheden voor het zeeleven dat de Atlantische Oceaan zijn thuis noemt?
Onder leiding van schipper Damien Durchon voltooide de crew van zeventien man de 3.000 zeemijl lange oversteek in omstandigheden die het maximale uit het futuristische ontwerp haalden. Navigator Will Oxley, die in 2022 met Comanche ook al een recordtijd neerzette in dezelfde race, beschrijft Raven als een volgende stap in offshore-prestaties.
“Het is fascinerend om Raven en Comanche te vergelijken,” legt Oxley uit.
“Comanche is nog steeds de wereldwijde benchmark voor VMG downwind zeilen, maar Raven heeft duidelijke prestatievoordelen op bepaalde hoeken. In deze race, die grotendeels een klassieke downwind Atlantische oversteek is, zijn we sneller wanneer we onze hoeken varen.”
Snelheid met stabiliteit als kernprincipe
In tegenstelling tot volledig vliegende foilers genereert Raven een enorm oprichtend moment via haar zijfoils, terwijl de boot grotendeels in het water blijft. Voor schipper Durchon is die balans fundamenteel. “Deze boot is ongelooflijk stabiel,” zegt hij.
“Hoe beter hij presteert, des te veiliger hij wordt. We hebben een enorm oprichtend moment van de foils, ondersteund door 10 ton waterballast en sterke rompvormstabiliteit. Als een foil stalt, gedraagt de boot zich simpelweg als een conventioneel jacht.”
De sensatie aan boord bij hoge snelheden is volgens Durchon overweldigend.
“Bij 25 knopen voelt het al snel. Bij 30 knopen en meer beweeg je sneller dan de golven zelf. Je werkt je een weg door de zee in plaats van erop te reageren. Het is veeleisend, maar de boot blijft opmerkelijk bestuurbaar.”
Sailing Master Brad Jackson benadrukt dat niet pieksnelheid maar aanhoudende prestatie het kenmerk van de campagne was.
“Als je een race als deze afrondt in minder dan zeven dagen, is er veel goed gegaan. Het weer was uitstekend, maar de boot is oprecht snel door het water. Dat is het indrukwekkende deel. Dit was geen sprint met alles op het randje, het ging om de boot heel houden en hem laten doen waar hij voor ontworpen is.”
Dolphin cutter 2.0: records breken, dolfijnen snijden
Terwijl de crew van Raven champagne ontkurkt in Antigua, zwemmen ergens op de Atlantische Oceaan orka’s, dolfijnen en zeeschildpadden die niet weten hoe goed ze het hebben getroffen. Met foils die met 30 knopen door het water snijden en een boot die “sneller beweegt dan de golven zelf”, is Raven niet alleen een benchmark voor monohull-prestaties, het is ook een vlijmscherpe herinnering aan het ongemakkelijke gesprek dat de offshore-zeilwereld liever vermijdt.
Zeiljachten met foils staan in bepaalde kringen bekend als “dolphin cutters”, en dat is geen koosnaampje. Bij snelheden boven de 20 knopen hebben nieuwsgierige zeedieren die een boot naderen simpelweg geen tijd om te reageren op de scherpe appendages die onder het wateroppervlak door het water maaien.
Raven’s indrukwekkende technologie roept dan ook een vraag op die in geen enkel persbericht wordt beantwoord: hoe verenig je de jacht op steeds hogere snelheden met de verantwoordelijkheid voor de oceaan die je doorkruist? De toekomst van offshore monohulls is misschien aangebroken, maar de biologische schade wordt voorlopig niet door de zeilers betaald.
Lees er meer over: De mens is de indringer, niet de orka’s, dolfijnen en zeeschildpadden
Toekomst van offshore monohulls
Project Manager Claes Nyloef gelooft dat Raven duidelijk de richting wijst voor de toekomst van offshore monohulls. “Dit is een weg vooruit,” stelt Nyloef.
“Je krijgt foiling-prestaties zonder volledig te vliegen, wat cruciaal is voor oceaanzeilen. Het is een zeer goede combinatie van een snelle monohull en foiling-technologie. Ik denk dat je meer boten zoals deze zult zien.”
De acceleratie beschrijft Nyloef als het bepalende kenmerk van de boot.
“Wanneer ze begint te versnellen, stopt het niet. Het is adembenemend. Voorheen ervoer je die sensatie alleen op multihulls. Nu kun je het voelen op een monohull van deze grootte, en het is buitengewoon.”
Toch rijst de vraag of werven en eigenaren bij het ontwerpen van deze volgende generatie offshore-machines niet ook moeten nadenken over waarschuwingssystemen voor zeeleven. Akoestische afschrikmiddelen, sonarachtige detectiesystemen of andere technologieën zouden zeedieren kunnen waarschuwen voor naderende foilers, of de bemanning alert maken op de aanwezigheid van walvissen en dolfijnen op hun koers.
Zolang de offshore-zeilwereld zich uitsluitend focust op snelheid en stabiliteit zonder de ecologische voetafdruk mee te wegen, blijft de “dolphin cutter” meer dan een cynische bijnaam.
IRC overwinning nog niet veilig
Raven’s prestatie levert niet alleen Line Honours en de IMA Trophy op, maar vestigt ook een te kloppen tijd onder IRC-correctie. De volgende boot die waarschijnlijk finisht, de Mach 50 Palanad 4 met schegboeg en kantende kiel, ligt in een sterke positie om de overall leiding onder IRC over te nemen.
Minister van Toerisme en Economische Ontwikkeling Charles ‘Max’ Fernandez verwelkomde de crew in Falmouth Harbour en reikte de IMA Transatlantic Trophy uit. Hij benadrukte de rol van Antigua als nieuwe finishbestemming voor de RORC Transatlantic Race en de aantrekkingskracht van het eiland op elite offshore racejachten en internationale crews.
Wat is de RORC Transatlantic Race?
De RORC Transatlantic Race is een offshore zeilwedstrijd over 3.000 zeemijl, georganiseerd door de Royal Ocean Racing Club. De race start op Lanzarote (Canarische Eilanden) en finisht in Antigua in het Caribisch gebied. De wedstrijd trekt jaarlijks een internationaal deelnemersveld van monohulls en multihulls, van productiejachten tot cutting-edge racers. Met de verplaatsing van de finish naar Antigua profileert de race zich als toegangspoort tot het Caribische zeilseizoen.
