Het werd even stil in de zaal van de RNSYC toen op vrijdag meteoroloog Fritz Buyl de windvoorspelling toonde van wat de zeilers de volgende dag te wachten stond. Zuidwest tot 30 knopen. Misschien ook meer. Een duidelijk piek in de namiddag. Niet iedereen zal dan op de ruimere koers van de baan zeilen, dwars over de Traffic Lines. Met een snel rondje handen opsteken van alle schippers besliste driekwart dat er ondanks de beloofde windstoten en de verwachte steile golfslag toch zou gestart worden.
Veel wind en fikse tegenstroom
In twee groepen gingen ze dan de volgende ochtend , met uitzondering van enkelen, fiks gereefd en onder Solent fokken de richting Frankrijk uit. Niet alleen zou de kortste baan naar ‘de overkant’ aan de wind worden gevaren, gierde er nog een fikse tegenstroom. Als die draait, worden de golven niet hoger, maar wel steiler. Het zou een wet and wild overtocht worden. De afstand op de kaart van 55 mijl vertaalde zich op het log naar meer dan honderd mijl. Veel meer opties zijn er dan niet om relatief onder de kust te blijven tot aan de Ruytingen boei en dan iets afvallen richting Gull en de finish voor de haveningang van Ramsgate. Op de meeste jachten werd het gauw duidelijk: sturen op de golven en vooral niet stilvallen, grootzeil lozen in de vlagen. Alleen de lichtste van het team mag zo nu en dan de kritieke centimeter op de genuaschoot gaan bijstellen. De anderen blijven in de rail. En wat was die Ruytingen Noord keerboei ver.
Door de uitschieters van meer dan 35 knopen wind en de hogere golfslag boven de ondieptes waren deelnemers verplicht Franse havens binnen te lopen. De slijtageslag deed zijn werk. Er gingen beloften viraal dat ze vrijdag nog naar Ramsgate zouden komen om alsnog de terugrace te varen.
Line Hounours voor Njord
De Njord (IRC 2) ging als eerste voor de Franse kust overstag achtervolgd door Tasman en Zarafa. Met een lichte knik in de schoot denderde de A35 richting line honours, na 9:35:05 geconcentreerd zeilen. De IRC 1 jachten, die de collega’s van de IRC-2/3 in deze uithoudingsrace had moeten overschaduwen, moesten zuidelijker doorgaan tot de DI3, Ruytingen SE en dan Sandettie east en west. Dat langer tegen stroom opboksen voelden ze goed in de kuiten. Geen enkele in deze klasse slaagde er in de eerste vijf uit de IRC 2/3 in te lopen.
De laatste die de race toch ook uitzeilde was de X-102 Next van het duo Hauk – Cleymans die na 13:50:00 finishten.
Van de 36 deelnemers gaven er 15 op.
Bij de vele druipende commentaren op de pontons van Ramsgate klonk het geregeld dat het ondanks alles best meeviel. Wie afhaakte had daar zijn gegronde reden voor niet zelden is dat veiligheid. Zo hadden het duo Wets – Priem het twaalf uur lang best naar hun zin met hun bijna 60 jaar oude Breeon 37. De langkieler was met zijn duo bemanning blijkbaar in zijn element.
Foto: Pit De Jonge
