Nienke Mullink is als vierde geëindigd in de eerste etappe van de Mini Atlantique, de solo-oversteek van Les Sables-d’Olonne naar Horta op Faial. De Nederlandse, die zeilt onder de vlag van DutchSail met NED 968, legde de circa 1.300 zeemijl lange etappe af als beste vrouwelijke schipper en overtrof daarmee ruimschoots haar vooraf uitgesproken doel van een top tien-notering. Ze deed dat bovendien met een rugblessure die haar tot enkele dagen voor de start van 22 juli aan deelname deed twijfelen. De tweede etappe, terug van Horta naar Les Sables-d’Olonne, start op 5 augustus.
Constante race, eerste vrouw en een voorbereiding die standhield toen de weersinformatie wegviel
Waar Nienke Mullinks kwalificatietocht eerder dit seizoen vooral draaide om het verzamelen van de verplichte solomijlen, ging het in de Mini Atlantique om presteren onder wedstrijdomstandigheden. Ze voer vanaf de start een constante race met de nadruk op haar eigen proces.
“Ik kijk terug op een hele leuke race. Van begin tot eind heb ik heel constant gevaren. Ik had vooraf doelen voor mezelf gesteld: goed slapen, de boot zoveel mogelijk op de autopilot varen, constructieve keuzes maken in lastige situaties en vooral mezelf goed managen. Dat is allemaal gelukt.”
De eerste dagen op de Atlantische Oceaan leverden stevige wind op, gevolgd door wisselende systemen en beperkte weersinformatie aan boord. In de aanloop naar de start had Mullink samen met navigator Max Deckers en met haar trainingsgroep in Lorient verschillende scenario’s en routekeuzes uitgewerkt. Die voorbereiding bleek onderweg haar belangrijkste houvast.
Toen de voorspellingen tijdens de oversteek minder betrouwbaar werden, maakte ze de tactische keuzes zelfstandig. Dat gebeurde in een uitzonderlijk compacte serievloot: halverwege de etappe lagen de eerste zes boten in de serieklasse binnen tien mijl van elkaar, met Ronan Jézégou op Irish Express aan de leiding. De slotfase bij de Azoren werd een loterij waarin meerdere schippers van de kopgroep uren stillagen en tientallen plaatsen verloren.
Rugblessure remt het tempo af, maar levert onbedoeld de grootste technische winst van de oversteek op
Het grootste obstakel was fysiek. Een hardnekkige rugblessure hield Mullink in de weken voor de start bezig en maakte deelname allerminst vanzelfsprekend. Met rust, oefeningen en pijnstilling verscheen ze uiteindelijk toch aan de start in Port Olona.
Onderweg dwong die blessure haar herhaaldelijk gas terug te nemen.
“Door mijn rug heb ik onderweg een paar keer de rem moeten indrukken. Uiteindelijk verloor ik daardoor vlak voor de finish nog de derde plaats omdat een zeilwissel die ik anders wel had gedaan niet deed. Natuurlijk baal je daar even van, maar mijn doel was een top tien-notering. Dat ik als vierde finish is echt boven mijn verwachting.”
Juist omdat langdurig sturen fysiek niet haalbaar was, werd de autopilot het instrument waar alles om draaide. Mullink voer vrijwel de volledige etappe op de pilot, naar eigen zeggen zonder snelheidsverlies ten opzichte van de concurrentie.
“Ik heb ontzettend veel geleerd over het optimaal afstellen van de autopilot. Dat is een belangrijke stap voor de langere oceaanraces die nog komen.”
Uitslag pas bekend aan de kade, tweede etappe volgt op 5 augustus richting Mini Transat 2027
Kenmerkend voor de Mini 6.50 is de informatiestilte aan boord. Nienke Mullink had het grootste deel van de etappe nauwelijks zicht op de posities van haar concurrenten en hoorde haar klassering pas na het passeren van de finishlijn.
“Toen ik bij de finish hoorde dat ik vierde was, was ik echt heel blij. Ik zat de hele race mentaal goed, had veel vertrouwen in de boot en in de keuzes die ik maakte. Dat maakt deze prestatie extra bijzonder.”
De uitslag van de eerste etappe is voorlopig en nog onder voorbehoud van het jury-oordeel. In de protoklasse won Julien Letissier op Branchet in 7 dagen, 0 uur, 11 minuten en 14 seconden, met de Japanner Koki Sawada als tweede. In de serieklasse, waarin Mullink uitkomt, kwam Jézégou als eerste over de lijn. De 64 gestarte schippers hebben nu een kleine week in Horta voor controle en herstelwerk, voordat op 5 augustus de terugweg naar Les Sables-d’Olonne begint.
Voor Mullink is de Mini Atlantique geen eindpunt maar een tussenstation. Haar doel is deelname aan de Mini Transat Legallais 2027, de vijftigste verjaardag van de bekendste solo-transat in de kleinste oceaanklasse. Die editie start op 12 september 2027 in La Rochelle en voert via Las Palmas de Gran Canaria naar Salvador de Bahia in Brazilië, met een evenaarpassage en het Pot au Noir onderweg. De ervaring die ze nu opdeed met routekeuzes zonder betrouwbare weersinformatie en met het afstellen van haar pilot, is precies het soort bagage dat op dat parcours telt.
Over de Mini Atlantique
De Mini Atlantique, tot voor kort bekend als Les Sables – Horta – Les Sables, is een tweejaarlijkse solowedstrijd voor Mini 6.50’s, georganiseerd door Les Sables d’Olonne Vendée Course au Large. De race werd voor het eerst gevaren in 2006 en beleeft in 2026 haar elfde editie. Het parcours bestaat uit twee etappes van elk ongeveer 1.300 zeemijl: van Port Olona in Les Sables-d’Olonne naar Horta op Faial in de Azoren, en dezelfde weg terug. Er wordt solo en zonder assistentie gevaren, in twee gescheiden klassementen: serie voor de gehomologeerde productieboten en proto voor de prototypes, waar architecten en teams veel meer vrijheid hebben op het vlak van materialen, aanhangsels en volumeverdeling.
De editie 2026 bracht 64 schippers uit 11 landen aan de start, waaronder 14 vrouwen, verdeeld over 53 serieboten en 11 prototypes. De wedstrijd telt mee voor het Franse kampioenschap solo-oceaanracen en geldt als een van de meest gegeerde kwalificatiewedstrijden richting de Mini Transat. Peter van de editie 2026 is Xavier Macaire, winnaar in serie in 2010. De volledige kalender en de updates rond deze wedstrijd vind je op de evenementenpagina van de Mini Transat in de ClubRacer-zeilkalender.
