Open Belgian Sailing Week vertelt succesverhaal – maar cijfers liegen niet
Een week nadat ClubRacer de teleurstellende opkomst van de Open Belgian Sailing Week analyseerde, slaat de organisatie – Koninklijke Yacht Club Nieuwpoort (KYCN), de Royal North Sea Yacht Club Oostende (RNSYC) en Wind en Watersport Vlaanderen (WWSV) – terug met een persbericht vol superlatieven. “Succesvolle start”, “vliegende start”, “startvelden tot 27 boten per dag” – het leest als een marketingbrochure. De harde cijfers uit de officiële resultatenlijsten vertellen echter een heel ander verhaal: slechts zes IRC-boten zeilden het volledige evenement, geen enkele CR-boot deed hetzelfde.
Als onafhankelijk zeilmedium vinden we het onze plicht om beide verhalen naast elkaar te leggen en de officiële resultaten te laten spreken. Begrijp ons niet verkeerd: ons doel is niet vernietigen, maar verbeteren.
De feiten achter de communicatie
De kunst van het statistiek-masseren lijkt tot perfectie gebracht in Oostende en Nieuwpoort. Door dagelijkse deelnames bij elkaar op te tellen (“meer dan 80 bootdeelnames over vijf dagen”), ontstaat plots een indruk van drukte die de werkelijkheid verhult. Het is als beweren dat een café met zes vaste klanten die elke dag komen “42 bezoekers per week” heeft – technisch correct, maar behoorlijk misleidend.
Masterclass in creative accounting
Het persbericht spreekt over “27 boten” op vrijdag tijdens de 6 Uur van Nieuwpoort. Kijken we naar de resultatenlijst, dan zien we inderdaad 27 inschrijvingen voor die dag (R5 in de resultatenlijst) – maar dat is dan ook meteen de piek van het evenement. Ironisch genoeg betreft dit een reeds bestaande, populaire KYCN wedstrijd die gewoon werd ingelijfd in het Open Belgian Sailing Week om niet in conflict te komen met de DELEN regatta. De organisatie claimt dus de deelnemers van een gevestigd evenement als bewijs van hun eigen succes. Voor de andere dagen – de échte nieuwe OBSW-wedstrijden – zakken de aantallen dramatisch.
Nog opvallender: waar WWSV trots meldt dat Nederlandse boot Moana de algemene overwinning behaalde “dankzij hun uitgebreide wedstrijdervaring”, verzwijgt men dat ze eigenlijk wonnen in een veld van… zes volledige IRC deelnemers. De Zarafa van organisatrice Britta van Rossum werd tweede – diezelfde boot die volgens onze bronnen voor de nodige controverses zorgde en zeilers deed afhaken.
De DNC-revolutie
Voor leken in de zeilsport: DNC staat voor “Did Not Compete” en betekent dat je niet hebt deelgenomen aan een race. De resultatenlijsten staan er vol mee. Boot na boot heeft rijen vol DNC’s, wat betekent dat ze slechts één of twee dagen of zelfs niet meezeilden. In de CR-klasse is het nog dramatischer: alleen de winnende Ozon zeilde meer dan twee dagen – en zelfs die had drie DNC’s.
Uitslag IRC
Uitslag CR
Tussen de regels: wat er echt gebeurde
Het persbericht vermeldt subtiel dat “cruisers vaak last minute beslisten naargelang de weersomstandigheden.” Een elegante manier om te zeggen dat ze massaal wegbleven want het was gunstig zeilweer. Ook leest men dat “die flexibiliteit zorgde voor lage drempels” – wat een creatieve omschrijving is voor een niet-zo-succesvol evenement.
Vooral de passage over de “135 deelnemers van een barbecue” en “130 aanwezigen aan de clubavond” doet vermoeden dat de sociale aspecten beter liepen dan de sportieve. Rekening houdend dat maximaal 27 boten (op één dag) aan de start verschenen, betekent dit dat er meer mensen kwamen eten en drinken dan er ooit hebben gezeild – een veelzeggende indicatie van waar de werkelijke prioriteiten lagen. Blijkbaar was de Open Belgian Sailing Week uiteindelijk succesvoller als eet- en drinkfestival dan als zeilwedstrijd.
Sponsors in de spotlight
Het is bijzonder hoe het persbericht de sponsors plots “razend enthousiast” noemt. Delen Private Bank en DEME, die volgens onze eerdere berichtgeving investeerden in een “internationale zeilweek met honderden deelnemers”, krijgen nu te horen dat zes volledige IRC-deelnemers een succes vormt. Voor DEME-werknemer Jan Gabriel als mede-organisator valt dit wellicht mee te verkopen intern, maar of de financiële directie even enthousiast is, valt te betwijfelen.
Quote van de week
“Dit smaakt duidelijk naar meer,” aldus de organisatie in hun persbericht. Inderdaad – vooral naar meer realisme, meer eerlijkheid en meer zeilers op het water in plaats van meer woorden op papier.
De kunst van het omdraaien
Het is een masterclass in damage control: van zes volledige IRC-deelnemers naar “startvelden tot 27 boten”, van massaal afhaken naar “flexibele inschrijvingsmogelijkheden”, van interne conflicten naar “warme ontvangst.” De organisatie toont dat ze veel beter zijn in masturbatiemarketing dan in het organiseren van zeilwedstrijden.
Het persbericht eindigt optimistisch:
“De basis is gelegd om uit te groeien tot een van de grootste evenementen aan de Belgische kust.”
Gezien de huidige basis van zes volledige IRC-deelnemers is er inderdaad nog veel groeipotentieel – al lijkt dat eerder een noodzaak dan een keuze.
Dat de aanwezige deelnemers aan de steigers vol lof waren, verbaast niemand. Je gaat de school die net je masterdiploma heeft uitgereikt ook niet meteen bekritiseren – zeker niet als je nog netjes wilt thuiskomen met je eerste, tweede of derde prijs. De vraag is eerder wat de weggebleven zeilers ervan vonden, en daar zwijgt het persbericht wijselijk over.
Conclusie: masturbatiemarketing ten top
Wat we hier zien is een klassiek geval van bestuurlijke zelftevredenheid waarbij men de eigen marketing begint te geloven. Door slim te jongleren met cijfers en veel aandacht te besteden aan bijzaken (yoga, barbecues, recepties) probeert men een fundamenteel probleem weg te poetsen: dit zeilevenement heeft gefaald in zijn primaire doel.
De volledige resultatenlijsten zijn beschikbaar op manage2sail.
Koers naar betere wateren: potentieel voor echte successen
De Belgische zeilclubs beschikken over uitstekende faciliteiten, ervaren wedstrijdleiders en gepassioneerde zeilers. Clubs zoals KYCN en RNSYC hebben bewezen dat ze succesvolle evenementen kunnen organiseren (OBK Draak en EK SB20).
Met een realistische planning, proactieve communicatie met de gespecialiseerde pers, eerlijke zelfreflectie en evaluatie kunnen toekomstige initiatieven zoals het Open Belgian Sailing Week wel degelijk slagen. Dit opiniestuk is dan ook bedoeld als constructieve bijdrage aan die verbetering – want dat verdient onze zeilsport en haar deelnemers.
