Een ontmasting, springtij en lichte wind hebben de eerste 36 uur van de Transat Jacques Vabre zeer lastig gemaakt voor de vloot van 79 boten. 

De mast ‘implodeerde’ 
Louis Burton en co-skipper Davy Beaudart hebben gisterenavond, 8 november, de haven van St Malo bereikt met hun beschadigde boot Bureau Vallée.  Zij zijn de eerste boot die deze 15de editie van de Transat Jacques Vabre race moeten verlaten na een dramatische ontmasting op slechts 10 uur na de start.

Het duo bracht een moeilijke nacht door met het vastzetten en bergen van zeilen, kabels en mastonderdelen in lastige getijdeomstandigheden. 

Burton legt uit wat er gebeurde: “We waren net de Raz Blanchard gepasseerd, we kwamen aan ten noorden van het eiland Guernsey. Het verrassende was dat ondanks het springtij de zee niet al te slecht was. Er stond 15 knopen wind. Een half uur voordat we ontmastten, hoorden we een hels lawaai. We vroegen ons af of we iets geraakt hadden. 

We controleerden alles, inclusief de schoorstenen, maar we vonden niets. We voeren onder vol grootzeil met een voorzeil. Onze snelheid was 18-19 knopen toen de mast brak. Ik was in de kuip aan het trimmen, Davy was aan het zeilen. Het eerste geluid was zoals een explosie, de mast viel niet naar beneden, hij implodeerde. Vervolgens was er een krakend geluid en we hoorden een crash op het dek. Toen realiseerden we ons dat de mast naar beneden was gevallen.”

Martinique via Cherbourg
Er waren ook problemen voor Equipe Voile Parkinson in de Class 40-vloot. Door een probleem met de boegspriet moest het Franse duo Florian Gueguen en Raphael Auffret in Cherbourg stoppen voor reparaties. Vanavond hebben ze hun achterstand bijna ingehaald en zijn ze nog maar 20 zeemijl verwijderd van de achterhoede van de vloot.

Ultime: tijd voor wat ontspanning  
Al dertig uur lang worstelen de vijf zeereuzen om vooruit te komen in zeer lichte omstandigheden die het geduld van de zeilers zwaar op de proef stellen. Het einde zou over een paar uur in zicht zijn met een oostenwind die hen zal helpen ontsnappen richting Spaanse kust. 

Voor Thomas Coville draait het allemaal om houding “Als je in het moment leeft, zijn er veel mooie dingen te zien. Als er zo’n windstilte is, word je gek of probeer je gevoel voor humor te houden. We spraken vanochtend vroeg met de schipper van de Sodebo Ultim 3.  “Het lijkt erop dat de wind van de planeet is verdwenen. We proberen het kleinste briesje op te vangen. Urenlang scannen we het water. Het kleinste briesje is zo kostbaar dat we alles doen om het te krijgen. Als de boot 5-6 knopen haalt, is dat voor iedereen een sensatie.”

Ocean Fifty: jacht in de Golf van Biskaje
De rug van hoge druk was een kans voor de Ocean Fifty vloot om de Ultimes bij te blijven – David tegen Goliath.  Koesio heeft nog steeds een kleine voorsprong aan de kop van de vloot, slechts 15 mijl voor Leyton, mede-geschipperd door Sam Goodchild.

De Britse zeiler vertelde ons: “De vloot is nu behoorlijk verspreid – 150 mijl van oost naar west – wat betekent dat het vrij snel beide kanten op kan gaan. Maar wat ons een goed gevoel geeft, is dat we vijf knopen varen en dat is meer dan we een tijdje hebben gedaan. We krijgen eindelijk weer wat slaap. De lichte wind is misschien niet goed voor het racen en zeilen, maar wel voor de nachtrust.

De Ocean Fiftys hebben nog zo’n 200 mijl te zeilen tot Kaap Finisterre in de noordwesthoek van Spanje waar ze een frissere wind hopen te vinden.

Imoca: Leider binnengehaald
Slechts veertig mijl achter de multihulls hebben de eerste Imoca-boten te kampen met hetzelfde gebrek aan wind. Apivia blijft aan de leiding, maar mijl na mijl wordt het gat kleiner. Charlie Dalin en Paul Meilhat hadden gisteravond een comfortabele voorsprong van 35 mijl, maar de zeer lichte wind heeft de Amerikaanse bemanning, 11th Hour Racing Team – Mālama, in staat gesteld hun achterstand in te lopen. Vanochtend zijn de twee 60-voeters nog maar 4 mijl van elkaar verwijderd. De lichte omstandigheden betekenen dat er veel meer gemanoeuvreerd moet worden, zoals Charlie Enright vanmorgen zei: “Iedereen kan iedereen inhalen”. Gelukkig zouden ze morgenvroeg uit de kam moeten zijn. In de tussentijd probeert iedereen de best mogelijke opties te vinden en te profiteren van de bries en de stromingen.

Class 40: Close contact sport
De 40-voeters blijven zo dicht mogelijk bij de Bretoense kust de strijd aangaan. Met zo weinig wind moet je de stromingen langs de kust gebruiken om vooruit te komen. Geen enkele boot ontsnapt op dit moment uit de vloot en het klassement verandert voortdurend. De bemanningen verdiepen zich in de weergegevens om de beste ontsnappingsroute te vinden. La Manche #EvidenceNautique probeerde vannacht een noordelijke optie. Nicolas Jossier legt hun beslissing uit: “We vroegen ons af of de passage van Ushant waar de gegevens ons vertelden dat er meer wind was, meer stroming, maar het was niet zo significant als we hadden verwacht. Dus moesten we terugkomen op die beslissing en omkeren.” Dit bleek een kostbare zaak, want het duo verloor terrein op hun rivalen. “We hebben niet veel geslapen door alle manoeuvres en het contact met de andere boten. We gaan wachten tot we de punt van Bretagne uit zijn, waar we in een ander ritme kunnen komen. Een nieuw deel van de race staat op het punt te beginnen!”  

Schaderapport
De Class40 Randstad-AUSY, geschipperd door Clara Fortin en Martin Louchart, keerde om 5 uur vanochtend terug op zee na een korte stop in Roscoff om hun telecommunicatiesysteem aan boord te repareren.

Rankings 09 NOVEMBER om 11:00

CLASS 40

1. La Manche #EvidenceNautique – Afstand tot bestemming 4296,17
2. Volvo – Afstand tot bestemming 4296,94
3. Lamotte Module Création – Afstand tot bestemming 4297,42

OCEAN FIFTY

1. Koesio – Afstand tot bestemming 5345,31
2. Solidaires En Peloton – Afstand tot bestemming 5363,76
3. Primonial – Afstand tot bestemming 5364,3

IMOCA

1. Charal – Afstand tot bestemming 5410,52
2. Apivia – Afstand tot bestemming 5410,75
3. LinkedOut – Afstand tot bestemming 5411,44

ULTIMES

1. SVR – Lazartigue – Afstand tot bestemming 7479,36
2. Maxi Edmond de Rothschild – Afstand tot bestemming 7480,96
3. Sodebo Ultim 3 – Afstand tot bestemming 7489,62

79 boten, verdeeld over vier verschillende klassen, zijn zondag, 7 november goed vertrokken voor de 15e editie van de Transat Jacques Vabre.

De vier klassen voeren allereerst naar een keerpunt, alvorens door het Engelse kanaal te varen.

De 5 Ultimes, 7 Ocean Fifty, 22 Imoca en 45 Class40’s richten hun boeg naar Etretat om het eerste koersmerk te ronden alvorens koers te zetten naar de Atlantische Oceaan. Een lange reis ligt in het verschiet: 7.500 mijl voor de grootste en snelste klasse, de Ultimes. De IMOCA en Ocean Fiftys zullen ongeveer 6.000 mijl varen en de Class 40s zullen ongeveer 4.500 mijl afleggen.

Top vijf Klasse 40 om 0500 Franse tijd
1. Nicolas Jossier / Alexis Loison, La Manche #EvidenceNautique, FRA, 4425.8 nm tot finish
2. Axel Trehin / Frederic Denis, Project Rescue Ocean, FRA, 1.78 nm naar leider
3. Luke Berry / Achille Nebout, Lamotte Module Creation, FRA, 1.99
4. Aurelien Ducroz / David Sineau, Crosscall, FRA, 2.25
5. Amelie Grassi / Marie Riou, La Boulangere Bio, FRA, 3.77

Een overzicht van de berichten die ’s nachts rechtstreeks van de boten naar het hoofdkwartier zijn gestuurd

Van Simon Fisher (GBR) – Alaka’i 11th Hour Racing
Alles goed aan boord van Alaka’i, het is goed om de start en de eerste merktekens achter de rug te hebben, we zijn nu in staat om in onze offshore zeilmodus te komen. Maar het ziet er niet naar uit dat we in de nabije toekomst zullen kunnen slapen terwijl we ons een weg banen rond het schiereiland van Cherbourg.

De stroming is nu hard tegen ons en de wind is vlagerig, wat betekent dat de boot onze volle aandacht nodig heeft om er het beste uit te halen. De wind neemt geleidelijk af maar de vlagen maken het moeilijk om een groter zeil te overwegen.

De waarheid is dat de komende twee dagen waarschijnlijk een van de zwaarste van de race zullen zijn, maar door de lichte wind zijn het geen extreme omstandigheden. We zullen alles uit de kast moeten halen om aansluiting te vinden bij de wind, zodat we ook benedenwinds goed kunnen zeilen en we willen niet achterop raken. 

Hopelijk krijgen we, als we eenmaal de hoek om zijn en voorbij de Kanaaleilanden varen, omstandigheden waarin we wat afstand kunnen nemen. 

Charlie Enright (USA) – Malama 11TH Hour Racing Team
Hectische start voor ons, veel problemen aan boord. Wilde tijden met het tij in Cherbourg… we hebben alleen SOG en we raken 25 knopen in veel ongunstig tij. Nek en nek met LinkedOut en Charal. 

Melodie Schaffer (CAN) – Stormtech
Op weg naar de race in de parade van boten, waren we echt vereerd dat verschillende mensen ‘Go Canada’ riepen. We zijn een klein team hier, dus het was hartverwarmend om het publiek voor ons te horen juichen.

We waren behoudend bij de start. Met windsnelheden van 20 knopen, hadden we een gereefd grootzeil en het stagzeil op. De wind nam af en we schakelden snel over van het stagzeil naar de grotere Solent. Daarna schoten we het rif van het grootzeil uit, wat ons meer snelheid gaf en we begonnen onze weg naar boven te klauwen. Het is nu 1 uur ’s nachts. Ryan en ik hebben elk een kort dutje gedaan… we slapen niet de hele wacht uit omdat we verwachten dat morgen halverwege de dag de wind zal gaan liggen en we dan wat slaap kunnen inhalen. Het eten vandaag was eenvoudig – mueslireep, appel, een gevriesdroogde maaltijd (de mijne was bonen en worst), een pak koekjes en een half pakje gummies beer. Niet het gezondste, maar een dag met veel aan de hand en we hadden snel wat energie nodig. 1:15 uur, huidige locatie: 49 43.119N, 001 35.264w.

Bron: Transatjacquesvabre.org