De 50 Mijl begon met een druilerig regentje in Lelystad Haven, maar dat houdt de TwoHanded zeilers allang niet meer tegen. Met slaap in de ogen en de traditionele koffie met krentenbol werd het palaver doorstaan. Nadat de laatste wijzigingen genoteerd waren en met een laatste bakkie troost kon er losgegooid worden.
Ruim 80 boten verdeeld over 5 klassen startten vroeg in de ochtend van 25 april. Op 1 te enthousiaste starter na verliep het startschema vlekkeloos. Baan 4 waarvoor de wedstrijdleiding had gekozen liet de deelnemers vooral de noord- en de zuidkant van het Markermeer zien. Gelukkig waren er ook een paar mooie spinnaker- en gennaker-rakken bij, lieten de deelnemers achteraf weten. En voor de bootjes die niet tot de snelsten behoorden, was het leuk dat de rakken elkaar kruisten zodat ze de andere deelnemers nooit echt lang uit het oog verloren.
Voor het thuisfront was de wedstrijd ook goed te volgen via de social media en via Regatta Radio. In de ether en via internet was dit radiostation te beluisteren met live verslag vanaf het water van Klaas Wiersma en updates vanuit de studio in het havenkantoor.
Omdat de baan een aantal lange kruis en echte voordewindse rakken kende waren de schepen die een gennaker voeren niet zonder meer favoriet. Vóór de wind moest flink worden afgekruist en schepen met traditionele spi met boom komen dan ook nog aan bod. De matige wind van 4-5 Bft maakte dat er vlot gevaren werd en veelal vol tuig gevaren kon worden. Grote schepen als de Leelo (48 voet) en de Hagar (50 voet) en een aantal J-boats zoals de Excentric Ripper en de Batfish kwamen al gauw opzetten naar de voorhoede en haalden de eerder gestarte kleinere schepen allengs in. Ook de trimarans schoven verder naar voren, waarbij de Playstation na het tweede rak de kop overnam, gevolgd door Leelo en Batfish. Hagar kwam wat langzamer dichterbij, omdat de wind af en toe boven de 5 Bft kwam was de spinnaker wel heel erg groot met zijn tweeën. In de voorhoede zat ook de Push Up, een BH36, en de Hodspur, die de sokken er aardig in hadden. Uiteindelijk kwam de Playstation om kwart voor vier over de finishlijn, en de grote monohulls volgden een kwartiertje later. In de uren daarna trok de wind echter extra aan, waardoor de kleinere schepen wel wat goed konden maken op rating. Bij de finish van de Leelo berekende de wedstrijdleiding dat het waarschip Spoom met één van de laagste ratings rond half zeven binnen zou komen. Spoom kwam binnen om 18:29:39! Alles bleef lekker doorlopen en voor half acht was de laatste boot binnen!
Tijdens een gennaker wissel kreeg de Maverick problemen met het naar binnenhalen van het zeil. Uiteindelijk deden ze daarbij een beroep op de rescue rib en moesten daardoor de wedstrijd verlaten.
Twee andere schepen kwamen met elkaar in aanvaring. Wegens het gat in de romp bij een van de schepen moest deze hulp inroepen van een bergingsbedrijf, die waren er snel bij en zo werd het schip al pompend naar Lelystad Haven gesleept. Het andere schip kon op eigen kracht de haven bereiken.
De finish was in het kanaal voor de haven, goed zichtbaar voor het publiek aan de kant of in de Yachtclub. Het was een mooi gezicht om de eerste finishers onder hun grote gekleurde voorzeilen de havenmond en soms zelfs de haven in te zien zeilen. Aan het einde van de dag wakkerde de wind aan. Zo kregen de achterste boten een licht duwtje in de rug. Om ongeveer 21.30 uur kon de laatste deelnemer afgeblazen worden.
Winnaars zijn in de ORC 1+2 Hodspur, ORC 3+4 Fast Forward, IRC 1+2 Jager, SW laag Vinur, SW hoog Waterzooi en bij de multiull klasse won Playstation III.
Als overall winnaar (Timekeeper) eindigde de Fast Forward, een FF65, nota bene de kleinste boot in de vloot!
Na 8 spannende races werd het jaarlijkse Yngling European Championship bij Riva del Garda (Italie) gewonnen door Maarten Jamin, Jaap Smolders en Menno Berens. Door wisselende weersomstandigheden kregen de teams zowel met harde als zachte wind te maken en bleef het spannend in de top drie. Jorrit Witters, Joost Brouwer en Sjoerd Feith vielen met een vierde plek net buiten de prijzen.
Uniek tijdens dit EK was het trainingsprogramma dat door de Yngling Club Holland werd aangeboden. Zowel Nederlandse als buitenlandse teams kregen 2 dagen voor het evenement training van Mark Schuurman, waarna zij tijdens het EK wedstrijdcoaching van hem ontvingen.
De Gardatraining maakt deel uit van het uitgebreide trainingsprogramma van de Yngling. Deze heeft als doel om niet alleen de vele beginnende jeugdteams zo snel mogelijk wegwijs te maken, maar ook de ervaren teams een extra uitdaging te bieden.
www.yngling.nl
De vloot is nog geen 2 dagen terug op het noordelijk halfrond of de zesde Volvo Ocean Race-etappe noteerde vandaag al drie koplopers. Team Brunel verloor vanmorgen de leiding aan klassementsleider Abu Dhabi Ocean Racing en inmiddels zeilt Dongfeng Race Team aan kop. Zoals verwacht, schoof de 6 boten sterke vloot in de Doldrums weer in elkaar. Team SCA bereikte gistermorgen als eerste het noordelijke halfrond en 2,5 uur later volgde de laatste boot, Team Alvimedica.
De teams strijden nog voor iets minder dan de helft van het totale aantal racepunten en deze etappe telt nog ruim 2500 zeemijl (van de 5010). Toch is de sfeer aan boord Abu Dhabi Ocean Racing uitgelaten. Het vertrouwen in de manier waarop navigator Simon Fisher de boot over de Atlantische Oceaan richting de Caribische eilanden navigeert, is groot. Onboard Reporter (OBR) Matt Knighton schreef in zijn blog: “Ian vindt het geweldig hoe dit spel wordt gespeeld. Niemand split naar het noorden of zuiden, iedereen blijft bij elkaar. Het draait opnieuw om bootsnelheid en windhoeken. Ian speelt dit spel graag.”
Koerswijziging Azzam
Gistermorgen kort na middernacht zeilde rivaal Dongfeng Race Team in eerste positie met Team Brunel in zijn kielzog. Abu Dhabi Ocean Racing lag toen vijfde. In de loop van de dag nam Team Brunel van schipper Bouwe Bekking de leiding over en werkte Walker en zijn mannen zich op naar de tweede plaats. In de avond veranderde Abu Dhabi van koers en zeilde naar de bovenwindse zijde van Team Brunel. Zo werd Abu Dhabi Ocean Racing de meest noordoostelijke boot, wat inmiddels MAPFRE is.
OBR Knighton schreef over deze koerswijziging: “Wij zitten enkele mijlen bovenwinds van de vloot. Zo kunnen we reageren op mogelijke zetten van Dongfeng met betrekking op de route die ze richting Newport kiezen. Vanuit deze plek kunnen we makkelijk verdedigen als ze besluiten om lager te varen. Het wordt echter lastig voor ze om noordelijk te komen als de modellen aangeven dat we voor de andere optie moeten gaan.” Dongfeng is momenteel de meest westelijke boot, met Team Brunel niet ver daarnaast.
Volgens Walker geven de 2 door de vloot gebruikte weermodellen aanleiding voor een split in de slotfase van deze zesde etappe. Walker legde eerder uit: “De komende 36 uur hoeven we geen besluit te nemen, maar momenteel laten de oost/west routes dan een split van 550 nm zien. Dit kan natuurlijk veranderen en wellicht raken ze meer op een lijn. De 2 opties gaan in tegenovergestelde richtingen om een hogedrukgebied heen. Dat resulteert in een totaal andere aanloop naar Newport.”
Kat-en-muis
De wisselende posities van vandaag laten zien dat deze etappe nog lang niet beslist is. Zeker met het oog op de grote gijp die de vloot te wachten staat na de noordelijke passage van de Virgin Islands dit weekend. Dat is de gijp richting Amerika. De top 4 ligt maar 3,3 zeemijl uit elkaar.
Team SCA (Sam Davies/GBR) verloor wat afstand door als meest oostelijke boot naar de westelijke zijde van het veld te koersen. Ook Team Alvimedica moest inleveren toen het vanuit een benedenwindse positie naar het midden van het peloton manoeuvreerden.
De teams zullen naar verwachting op 7 mei in Newport, Rhode Island finishen.
De split die afgelopen vrijdag in de zes boten sterke Volvo Ocean Race vloot ontstond werkte vannacht in het voordeel van Dongfeng Race Team. De Chinees/Franse Volvo Ocean 65 nam als koploper van de oostelijke groep de leiding over van Team Alvimedica als meest westelijke boot. De oostelijke groep profiteerde van meer druk in de zeilen op weg naar het waypoint bij Recife op het oostelijke punt van Brazilië. Team Brunel zeilt nu in tweede positie.
Daarmee krijgt de zesde etappe van de Volvo Ocean Race 2014-15 wederom een nieuwe aanvoerder. Will Oxley, navigator van Team Alvimedica, vroeg zich op vrijdag 24 april nog voor de camera af of de toenemende wind in het oosten zou opwegen tegen de extra af te leggen mijlen om daar te komen. Het antwoord blijkt dus ‘ja’ te zijn.
Tot grote opluchting van Dongfeng-schipper Charles Caudrelier (FRA), die het eind vorige week lastig had met de variabele condities. Toch viel het kwartje gisteren zijn kant op en kon hij alvast de koppositie van de oostelijke groep overnemen. In zijn blog van zaterdag 25 april schreef hij: “We hebben zoveel nadeel gehad van de wolken, maar ik moet toegeven dat de laatste in ons voordeel werkte. De wind was erg licht en onstabiel. Iedereen heeft zijn goede en slechte momenten gehad. Dat drukt zwaar op je zenuwen, want geen enkele winst is blijvend. Een wolk kan je in een uur tijd terug bij af brengen. Sinds de avond echter is de bries wat stabieler en we gaan hard. Dat is goed nieuws, want een mast wisselen, is nooit zonder gevolgen. En een mast tunen in slechts 2 uur in 20 knopen wind op de avond voor de start, is verre van ideaal.”
Vannacht plukten Dongfeng en zijn collega’s in het oosten dus de vruchten van een constante bries van 10-12 knopen, terwijl Team Alvimedica en Abu Dhabi Ocean Racing het met 9-10 knopen moesten doen. Alvimedica voer toen als meest westelijke boot 45 zeemijl ten westen van Dongfeng.
Naar het noorden
Op vrijdag 24 april moest het gebeuren: de lang verwachte overstagmanoeuvre naar het noorden. Team Alvimedica ging als eerste, terwijl de rest door zeilde richting het oosten en dus meer mijlen maakte. Daarmee was de split een feit. Abu Dhabi Ocean Racing koos aanvankelijk voor de conservatievere optie om bij de vloot te blijven, maar kroop gisteren meer naar het westen. Dat betekent dat ook Abu Dhabi-schipper Ian Walker en zijn mannen vannacht in minder druk enig verlies moesten incasseren.
De verschillen in de top drie zijn klein, want de afstand tussen Dongfeng en MAPFRE in derde positie bedraagt slechts 7,5 zeemijl. Klassementsaanvoerder Abu Dhabi Ocean Racing zeilt momenteel als laatste op 16 zeemijl achterstand.
Caudrelier: “Deze Volvo Ocean Race is echt iets anders. De overstap naar One Design heeft deze race veranderd en veel moeilijker gemaakt. Het permanente contact met onze concurrenten is vermoeiend en stressvol. De intensiteit lijkt op die van de Figaro (solo offshore wedstrijdcircuit in Frankrijk). Alleen duren de etappes nu 20 tot 24 dagen, in plaats van 4. Natuurlijk zijn we met 8 zeilers aan boord en met heel wat minder boten op het water, maar het niveau is zo gelijkwaardig.”
De zon krijgt steeds meer de overhand in ons land. Dat kan alleen maar betekenen dat het DAMEN Breskens Sailing Weekend dichterbij komt. De organisatie is hard aan het werk om op 28, 29 en 30 augustus opnieuw een geslaagde editie te houden met een kwalitatief hoogstaande vloot. Afgelopen vrijdag was de kick-off van DBSW in de jachthaven van Breskens met de herdoop van een Volvo Ocean Racer.
Schipper Hans Bouscholte, voormalig deelnemer aan de Volvo Ocean Race en meervoudig wereldkampioen, nam de verbouwde Silk Cut in gebruik. De Silk Cut – deelnemer aan de Whitbread Round the World Race ’97-‘98 en de laatste jaren beter bekend als de Pleomax – is door Bouscholtes moeder omgedoopt en hernoemd op de Bressiaanse kade tot Bou Dragon. Bouscholte gaat met deze nieuwe aanwinst jonge zeiltalenten opleiden tot ‘big boat’ zeilers in de Oceanrace Academy en particulieren en bedrijven de kans bieden om mee te varen in de Oceanrace Experience.
Na afloop verzorgde Stichting Zeeland Sport & Leisure, organisator van de ceremonie, samen met de Breskens Sailing Weekend organisatie een borrel op de steiger voor de ruim zeventig aanwezigen.
Tekst: Brenda Verschelling
Foto: RW Communicatie
Beide Nederlandse 470 vrouwen teams, die in de nationale selectiestrijd verwikkeld zijn in de 470 klasse, plaatsten zich vandaag 25 april niet voor de medalrace (top tien). Daarmee is de strijd in deze ISAF Wereldbekerwedstrijd gestreden. Kyranakou en Van Veen eindigden op een twaalfde positie hun concurrenten Michelle Broekhuizen en Marieke Jongens op 30steplaats. Kyrankou en Van Veen winnen met dit resultaat overtuigend de strijd de nationale selectie op weg naar Rio 2016.
Een moeilijke week
Afrodite Kyranakou reageerde als volgt:
“Het was een hele moeilijke week. Wij hebben gemengde gevoelens want we hebben onze slechtste prestatie laten zien van de afgelopen twee jaar. We moeten dit evalueren en ervan leren. Het positieve is dat we samen deze selectie winnen.”
“Je bent wel voorzichter in zo een selectie. Dus het speelt wel mee. Dat was ook de boodschap van de coach. Die zei: ok gedaan, kon beter. Even rust en dan weer vol gaan trainen.”
Anneloes van Veen voegde daaraan toe:
“Je probeert zo veel mogelijk te focussen op je taken, dat is wel eens lastig onder de druk van de selecties. Met weinig wind zijn we minder comfortabel en gisteren lieten we het daarop liggen.”
Kyranakou die vloeiend Nederlands spreekt en ook in Nederland rechten studeert is van oorsprong Grieks. Ze sluit af met het volgende:
“Ik moest een beetje huilen aan de finish. Het is een eer. Ik ben er trots op dat ik Nederland mag vertegenwoordigen op de Olympische Spelen.”
Mandy Mulder en Coen de Koning winnen de nationale selectie in de Nacra 17 klasse op weg naar de Olympische Spelen van Rio 2016. Met nog een dag te gaan van de ISAF wereldbekerwedstrijden in Frankrijk staan Mulder en de Koning tweede in de ranglijst. Hun concurrenten Renee Groenveld en Steven Krol bezetten de derde plaats. Ondanks die positie kunnen Groenveld en Krol geen bedreiging meer vormen in de nationale selectie.
Nationale selectie
De selectie wordt gemeten over twee series. Mulder en De Koning hadden al vijf posities voorsprong van de Sofia Cup meegenomen. Dat breekt Groeneveld en Krol nu op. De achterstand is te groot. Beide teams leveren een zeer indrukwekkende serie af in het Zuid-Franse Hyeres. Voor één team levert dat klinkende munt op en voor het andere team is dit niet eens een pleister op den wonde.
Wederopstanding
De twee Nacra teams stonden er iets meer dan een half jaar geleden heel slecht voor. Na zeer teleurstellende resultaten op het WK in Santander 2014 werden de twee Nacra teams bijna afgeschreven. Ze kregen van de beleidsmaker van het Watersportverbond en NOC*NSF nog een laatste kans en pakten die gretig met vier paar handen aan. En het resultaat mag er zijn. De Nederlandse teams zeilen regelmatig in de top en ook nu beide in de top drie met de beste 40 teams van de wereld. De Nederlanders zijn terug in de Nacra.
Groeneveld en Krol met opgeheven hoofd
Renee Groenveld en Steven Krol kunnen met opgeheven hoofd de arena verlaten maar zelf voelen ze dat niet zo. Groeneveld wilde slechts toevoegen dat ze daar helemaal niets voor koopt.
Mulder en de Koning nog niet euforisch
Mandy Mulder en Coen de Koning waren (nog) niet euforisch. “Ik voel vooral opluchting,” zei Mandy Mulder “We wisten van te voren dat top vijf voldeed. Het is een super spannende week geweest. We kwamen op de wal en hoorden dat we niet slechter dan vijfde kunnen worden morgen in de medalrace. Dat betekent dat we de selectie gewonnen hebben. Op het moment voelt het nog niet helemaal af. We staan op een tweede positie en we moeten hier iets afmaken. En het andere team heeft het ook supergoed gedaan en die staan derde. Dus geen jubelstemming, eerder focus.”
Coen de Koning voegt daaraan toe: “Alle series dit jaar hebben we top vier gevaren. Nu staan we twee. We hebben dit evenement neergezet om weer een goede performance neer te zetten en niet zozeer te focussen op het andere team. Maar op onze eigen performance. De anderen hebben dat ook heel goed gedaan en daarom presteren we beide zo goed. Morgen kunnen we het helemaal afronden. Met een resultaat op het podium beschikken we ook over een NOC*NSF olympisch kwalificatieresultaat en een paar duizend euro prijzengeld.”
