Ook dit weekend heeft het Nederlandse duo W36 ‘Hubo’ een onvergetelijke indruk achtergelaten. De IRC Doublehanded Nationals bestaan uit twee delen; Na de offshore Cherbourg race van vorige week, was de Solent dit weekend het strijdtoneel middellange baan races.
Waar vorige week tijdens de lange afstandsrace naar Frankrijk de wind onvoorspelbaar in kracht varieerde, lijkt deze afgelopen weekend dun bezaaid. Tel daar de pittige stroming op de Solent bij op en je hebt een recept voor lastige tactische omstandigheden. Vier inshore races stonden er voor dit weekend op het programma voor schipper Erik van Vuuren en co-schipper Jochem Schoorl.
Schitterende races en ja, het was niet eenvoudig de Engelsen op eigen water klop te geven.
Elke race was weer volledig anders. De openingsrace van het tweede deel van de kampioenschappen was gelijk de meest intense. Met een baan ten oosten van Cowes, dicht tegen de wal van het eiland Wight weet je dat lokale kennis het verschil maakt. Het niveau van de deelnemende duo’s ligt hoog. Ondanks de goede start, miste we wat snelheid en al snel bleek dat er minder wind was dan waar de mast set-up (gewenste mastbuiging) was ingesteld. Met een enorme kritische boot als gevolg: iedere foutje in zeiltrim is snelheidsverlies. In techniek, manoeuvres en strategie daarentegen was team W36 ‘Hubo’ ook in deze zilveren openingsrace superieur.
“Onze spinnaker stond steeds veel eerder, gijpen verliepen weergaloos en het wegnemen van de spinnaker doen we met een snelheid alsof we de Hubo met zijn 8’en varen” verteld Schoorl.
De volgende gouden races waren als uit een boekje. Met de aangepaste mastsetting en de snelheid piekfijn op orde, rest volle concentratie in het spel van veel stroom en weinig wind. In het strategische spel leek minder stroom tegen aan stuurboordzijde van het eerste kruisrak, en opteerde het hele veld voor een start bij het schip. Hubo zag dat en gebruikte het trucje met wind en stroom:
“Men verwacht dat er een gat tussen ons en het startschip zou ontstaan” legt schipper van Vuuren uit. “helaas, die kwam niet en zo ontstaat en een prachtige opstopping aan concurrenten die door ons geen kant op kunnen, hélemaal top! Twintig seconden voor de start, wij vallen af, geven gas en kort na het startschot vol op stoom over stuurboord voor het hele veld langs, érg lekker.”
Na winst in het eerste deel van het kampioenschap met de Cherbourg Race, die met de winst op zaterdag nog meer is verstevigd, zou met defensief varen het kampioenschap met nog een dag te gaan de Nederlanders niet meer kunnen ontgaan.
Na uren uitstel vanwege een gebrek aan wind, is er zondag toch nog gevaren. Nu met banen aan de westkant van de Solent, vlak onder de kust van het vaste land. De stroming eist wederom een hoofdrol. Vooral bij de start is het enorm opletten om niet te vroeg over de startlijn te spoelen.
Maar dit is een kampioenschap, waar geen cadeautjes worden uitgedeeld.
Erik van Vuuren vertelt:
“Het ging nog bijna helemaal mis De aanloop naar de start was goed, zo leek het althans. Toch te gretig, te vroeg bij de startlijn, dit ging fout! Ruim 10 seconden voor de start zoeken we naar een escape om na een te vroege start, een gaatje tussen de deelnemers te vinden om terug te keren voor een reglementaire start. Te vroeg gestart dus, goed balen, en je voelt gedurende een split second het kampioenschap door je vingers glippen. Geholpen door ruim 2,5 knoop stroom mee, leek de concurrentie al bijna uit zicht verdwenen. Volledige concentratie en geen moment het koppie laten zakken, knallen met die snelle gele schuit! Bij het eerste merkteken zagen we iedereen een standaard spinnakerset doen terwijl wij kort voor de start hadden afgesproken daar, op basis van betere wind, de stroomsnelheid én stroomrichting een gybeset te maken. Nadat een tactische merktekenronding ons al drie plaatsen cadeau gaf, verliep al gijpende onze spinnakerset fantastisch. Direct hadden wij de kant van de baan te pakken met meer wind en pakte het stroomvoordeel exact uit zoals wij het hadden bedacht; we waren weer hélemaal terug met deze zilveren race!”
“It’s always an achievement to beat local sailors in their home waters!” speeched de wedstrijdleider van de Royal Ocean Racing Club tijdens de prijsuitreiking.
De 2019 IRC Doublehanded Nationals kroon gaat verdiend naar het dominerende team ‘Hubo’ van de Nederlandse schipper Van Vuuren met co -schippers Schoorl en Beusker. En we kijken uit naar meer geel/zwarte actie tijdens komende wedstrijden in Oktober op de Nederlandse wateren.
Uitslagen: http://www.rorc.org/raceresults/2019/irc2hnatos.html
