zondag 18 oktober 2026
Zeilcommunity met +10k fans:
Eddy Lekens

Wild Oats XI wint Rolex Sydney Hobart Yacht Race line honours

Door Eddy Lekens 0 minuten leestijd

Wild Oats XIComanche haalde het nét niet van Wild Oats XI. Na een ongelofelijke dominante start waarbij Comanche de gehele vloot vlotjes achter zich liet, moest Ken Read en zijn crew in Wild Oats XI toch de meerdere erkennen aan de finish. De 9 jaar oude Wild Oats XI is nu de enige die in de Rolex Sydney Hobart Yacht Race 8 keer de line honours won.

Wild Oats XI voltooiden de race in 2 dagen, 2uur, 3 minuten en 26 seconden. 4u sneller dan vorig jaar, maar dik buiten het record van 2012 (18u, 23min, 12sec). Skipper mark Richards: “To win a Hobart is a great honour, but to win the line honours for an eight time – I’m so proud”.

Bob Oatley
Eigenaar en wijnmaker gigant staat er op dat zijn negen jaar oude supermaxi volgend jaar weer aan de start zal verschijnen. De 86 jarige vertelde met een glas wijn in zijn hand dat wil proberen om een negende keer line honours te winnen.

Voor deze 70ste editie van de Rolex Sydney Hobart hebben ze de boot zoals gewoonlijk lichtjes aangepast. Zo werd de boeg opnieuw uitgelijnd, kreeg ze een nieuwe hydrofoil wing en een nieuw set zeilen.

Rolex horloges
Maar wat ik me afvraag is: “Wat moet ge nu in godsnaam met zoveel Rolex horloges?” Ge kunt die toch niet allemaal aandoen aan één arm (want pols is al niet meer mogelijk). Wij moeten tijdens offshore races al zó uitkijken wat we van gewicht mee nemen.

Wordt IRC gewonnen door een 80 jarige boot?
Momenteel staat de houten Ranger Maluka of Kermandie van ontwerper Cliff Gale in het IRC klassement aan de leiding. Het gaffeltuig bootje ligt momenteel op gecorigeerde tijd een 4 tal minuten voor op de 29j oude Farr 43 Wild Rose.

De boot die dan weer momenteel op 3 staat is Local Hero, een BH 36. Net zoals onze Nederlandse Intention van Willem Schopman. Niet dat we Willem willen pushen of zo, maar we weten dat hij deze race zóóó graag eens zou willen varen…

Tragedie slaat weer toe
Ondanks dat de boten gemaakt zijn om de zwaarste stormen te weerstaan en rond de wereld te racen is op de Nieuw Zeelandse Giacomo (ex Groupama) het noodlot toe geslagen. Ze verloor haar mast terwijl ze voor de wind voer in 35 knopen plus op 21 zeemijl van Cape Sonnerat. Cape Sonnerat ligt aan de oost kust van het door pinguïns bewoonde Schouten Island in het midden van de oost kust van Tasmanië.
Er zijn geen gewonden aan boord en de familie van de crew is op de hoogte gebracht.

0 reacties
FacebookLinkedinWhatsappEmail

Wild Oats XI aan de leiding in de Sydney Hobart dragrace

Door Eddy Lekens 0 minuten leestijd

Wild Oats XIWild Oats XI heeft rond 10u deze morgen de leiding over genomen van Comanche in de Sydney Hobart Yacht Race op het moment dat ze Bass Strait in voer. Wild Oats XI kon een snelheid van een 12-15 knopen aanhouden, het dubbel van Comanche. Dit leidde ertoe dat er een verschil van 20 zeemijl tussen beide grootheden ontstond. Toen er gevraagd werd wat het 6.6 knopen bootsnelheidsprobleem was kregen we de volgende Tweet: “No wind”.

Loyal eruit
Ondertussen hebben ze bij Loyal de stekker er uitgetrokken. Delaminatie aan de boeg door het slagen van de romp op de golven of door ergens tegenaan te varen zegt afterguard Tom Slingsby. Loyal is de 8ste die eruit gaat.

Sam Haynes aan de leiding
Op gecorrigeerde tijd heeft met zijn Rogers 46 Celestial (ex Shogun) momenteel de leiding genomen. Hij liet via Facebook het volgende weten: “We are going ok. All is well”. De overstap van zijn Sydney 39 (zelfde als de Belgische Allard van Rudi Floridor) naar zijn Rogers 46 doet hem blijkbaar goed.

Quotes:
Kevin Costin op Wedgtail: “It seems the navigators and tacticians have made some different calls here. It will be interesting to see who buys the beers!”

Jennifer Wells navigator op Wild Rose: “The breeze wasn’t so bad; it was the strong current that made the seas rough.”

Paul Clitheroe skipper op Balance: “The old saying goes ‘shaken not stirred’ but last night we were both shaken and stirred; 25 to 28 knots from the south/south-east saw a very lumpy sea state. “I’m not sure what is worse. The flying is OK, but landing a 52-foot carbon boat time and time again makes me very nervous. She crashes back into the water, the rig compresses and groans and off she goes again.”

0 reacties
FacebookLinkedinWhatsappEmail

Rolex Sydney Hobart Yacht Race: een titanenstrijd

Door Eddy Lekens 0 minuten leestijd

Rolex Sydney Hobart Yacht RaceVijf honderd voeters nemen het tegen elkaar op in deze 628 zeemijl lange offshore wedstrijd naar Hobart op Tasmanië. Zal Wild Oats XI voor de 8ste keer de line honours gaan opstrijken? Of valt die eer deze keer voor de gloed nieuwe Comanche? 117 boten doen er mee in deze 70ste editie, maar in de eerste nacht vielen er al 7 boten uit. En het zullen zeker niet de laatste zijn.

Uit Sydney Harbour net onder de 5 min!!!
Die ongelofelijke eer viel voor Comanche onder leiding van Ken Read. Ik herinner me dat wij er iets minder dan een uur over deden. Ok het was dan wel aan de wind en niet een “blasting reach” sending it tegen 25 knopen bootsnelheid. Maar in 5 minuten???

Comanche

Een offshore uit 6 delen
Deze Rolex Sydney Hobart kan je opdelen in 6 stukken. 1) Uit Sydney Harbour komen zonder protest, 2) Zuidwaarts langs de Oostkust van Australië, 3) de beruchte Bass Strait over, 4) langs de prachtige oostkust van Tasmanië, 5) Stormy Bay oversteken en dan 6) de Derwent River op tot aan de finish.

De eerste boten beginnen op het moment van schrijven aan de oversteek van Bass Strait. En het is de 100 voeter Comanche die al vanaf de start vooraan vaart. Maar het verschil met Wild Oats XI is nooit meer dan 1 zeemijl. Een match race tussen 2 honderd voeters dus.

Wild Oats XI

De andere hotshots
Maar er zijn nog andere honderd voeters… Perpetual Loyal (ex Speedboat) en Ragamuffin 100 (ex Investec Loyal) zijn ook aan een Match Race bezig. Iets verderop zien we dan de 2 Volvo 70’s Black Jack (ex Telefonica) en Giacomo (ex Groupama) ook in een match race’ke verwikkeld gevolgd door de 5de 100 voeter Rio 100 (ex Zana, foto onder) met onze eigenste Pieter van Nierkerk op het voordek.

Rio 100

Belgen en Nederlanders
De enige Belg voor zover ik er van op de hoogte ben is of was Koen de Smet. Koen vaarde mee op Last Tango maar moest al snel binnen de eerste uren ergens binnen varen omdat ze een crewmember hadden met een hernia. Ietsje later toen schipper Wendy Tucker terug wilde buiten varen om de wedstrijd te hervatten, hebben ze een zeil gescheurd zodat ze niet meer tot in Hobart zouden geraken.

Pieter Van Nierkerk vaart dus mee op Rio 100, Gregor Vlasblom vaart mee op de farr 55 Onesails Racing (ex Living Doll) en ik dacht dat Timo Hagoort op Wedgtail (ex Yendys) mee vaart. Onno Schenk (oftewel Euro voor de vrienden) was navigator op Brindabella, maar zij hebben moeten opgeven wegens problemen met de kogellagers van het roer. En dan Wim Hus vaart mee op de Salona 45 Zora van Phil King. Hij is verantwoordelijk voor vanalles aan boord, maar kan vooral voortreffelijk koken.

Mochten er nu nog Nederlanders zijn die ik vergeten te vermelden ben, hoor ik het graag van u, of mag u het steeds via ons forum melden.
Wij zullen u trachten op de hoogte te houden van al de speciallekes die nog volgen.

Foto’s: Rolex / Daniel Forster

0 reacties
FacebookLinkedinWhatsappEmail

Carolijn Brouwer: “Je merkt dat we op alle vlakken een beetje tekort komen”

Door Eddy Lekens 0 minuten leestijd

Carolijn BrouwerVorige week zondag pakten donkere wolken zich samen boven de twaalf meiden van Team SCA. Groot was de teleurstelling over de zesde plaats in de tweede etappe van de Volvo Ocean Race 2014-15. Enkele dagen later lijkt de lucht wat opgeklaard, zo bleek uit de woorden van de Nederlands-Belgische zeilster Carolijn Brouwer.

“We moeten niet te hoge verwachtingen hebben. Je merkt dat we op alle vlakken, of dat nu navigatie of performance is, een beetje tekort komen. Dat is voornamelijk door gebrek aan ervaring. Dat verander je niet zomaar.”

“Toen we van boord kwamen, zagen we het allemaal best somber in. We zijn nu twee dagen verder en dan kun je beter relativeren. Onze coaches, die samen goed zijn voor negen keer rond de wereld racen, zeggen: ‘Bouwe Bekking gaat voor de zevende keer rond en deze race heeft hij nog niet gewonnen.’ Bij ons zitten allemaal meiden aan boord, die voor het eerst om de hoek komen kijken. Wat verwacht je dan eigenlijk?”

“Ja natuurlijk hebben we heel hard getraind en hebben we de beste voorbereiding gehad, maar ervaring kun je niet kopen. Dat vergt tijd. De coaches hebben het dus prima in stukjes gehakt. Als we nu terugkijken, moeten we toegeven dat we één enorme fout hebben gemaakt.”

“We hebben van de exclusion zone een waypoint gemist. Dat gebeurde op het punt waar die zone breed naar het oosten uitstak. Wij waren op dat moment de meest westelijke boot. We kwamen er gelukkig achter voordat we erin voeren. We hebben dus een hoek stuk afgesneden met als gevolg dat we naar het noorden bleven varen, terwijl we naar het oosten moesten om er omheen te gaan. We zijn hierdoor een dag lang de verkeerde kant op gezeild, waarna we terug moesten. Dat heeft ons de kop gekost.”

“Dit kwam ook op het slechtste moment, omdat we net twee dagen flink aan het inhalen waren. We voeren nek aan nek met Alvimedica, omdat zij voor Team Vestas Wind waren gestopt. Het gat met de leiders was eveneens teruggebracht naar 60 mijl. Vervolgens ontdekten we dat we fout zaten. Je hebt dan nog steeds de hoop dat je in de Golf van Oman in transitiezones terechtkomt en zo in ieder geval wat achterstand op Alvimedica kunt goedmaken. Maar door die omweg ben je net 24 uur te laat met alles. Je komt in een ander weersysteem terecht en je mist de aansluiting.”

“Toen ze de ontdekking hadden gedaan, heeft Sam de hele ploeg bij elkaar gebracht en verteld wat er was gebeurd en dat die grote fout ons 150 mijl zou kosten. Dan baal je daar natuurlijk ontzettend van, maar wat doe je? Je kunt het niet veranderen, het is zoals het is. Onze groep heeft dit verbazingwekkend sterk opgepakt. Iedereen heeft zo’n enorme motivatie om verder te knokken. Ook al lag de leider op een gegeven moment 300 mijl voor. De hoop bleef dat we MAPFRE of Alvimedica nog konden pakken. We probeerden continu om de boot zo hard mogelijk te varen, omdat we steeds dachten: ‘Er komen nog kansen’. Daarmee help je elkaar ook. Wat wij samen hebben, is denk ik echt wel iets moois. Er wordt geen ruzie gemaakt en er worden geen vingers gewezen.”

Carolijn Brouwer aan het roer van Team SCA

0 reacties
FacebookLinkedinWhatsappEmail

Wouter Verbraak: “Het is onbeschrijfelijk wat die nacht gebeurde”

Door Eddy Lekens 0 minuten leestijd

Wouter VerbraakRuim drie weken geleden overkwam de Nederlandse navigator Wouter Verbraak waarvoor iedere collega vreest; hij liep met Team Vestas Wind op een rif. Dat gebeurde op 29 november in de Indische Oceaan, 240 zeemijl ten noordoosten van Mauritius. Op dat moment lag Team Vestas Wind vijfde in de tweede etappe van de Volvo Ocean Race 2014-15. Eind vorige week kwam Verbraak in Nederland op verhaal en gisteravond werd de Deense Volvo Ocean 65 van het rif gehaald.

“We hadden die dag de tropische depressie gehad en daarmee waren we druk bezig geweest. Vervolgens kozen we voor de westelijke route. Samen met Chris Nicholson [schipper] heb ik toen in de navigatiehoek gezeten om dit door te nemen. We zouden meerdere ondieptes tegenkomen, die eruit zagen als nog meer onderzeese ruggen, zoals we al hadden gepasseerd.”

“Ik lag op het moment van de klap te slapen en werd wakker door het geluid van brekend carbon. De enige keer dat ik zoiets heb gehoord, was toen de mast overboord ging in een andere rond-de-wereld race. Eerst dacht ik dus dat we de mast hadden gebroken. De tweede gedachte was dat we een walvis hadden geraakt. Ik sprong meteen overeind en al snel volgde vanaf het dek de mededeling: “There is a rock”. In mijn navigatiehoek zag ik dat we op een rif terecht waren gekomen.”

“Beide roeren en een zwaard waren afgebroken. Onze toestand was zeer ernstig. Als navigator voel je je natuurlijk enorm verantwoordelijk.”

Vervolgens was de situatie zo serieus met over het dek brekende golven zonder sturingsmiddelen, dat de bemanning besloot om Race Control te bellen. “Zij beschikken over de meeste wegen en middelen om hulp te bieden. We hadden de pech dat het net donker werd. Na onze ‘Mayday call’ werd ons medegedeeld dat ze er niet konden komen voor de volgende ochtend. Die boodschap begrepen we pas achteraf, want de kustwacht heeft daar niks. Ze hebben geen zoeklichten of schijnwerpers. Daardoor moesten we de hele nacht op het schip blijven.”

“Het was duidelijk dat de etappe voorbij was. Het is onbeschrijfelijk wat er gedurende die nacht gebeurde. Golven van 3 of 4 meter hoog die de boot van 9 ton optilden als een speelgoedbal en keihard op het rif lieten neerkomen. De situatie werd steeds penibeler. Ik herinner me hoe ik beneden zat en de communicatie met Race Control overeind probeerde te houden, totdat alle stroom uitviel. Toen hadden we enkel nog VHF en de satelliettelefoon. Vervolgens werd het centrale gedeelte van de romp gepunteerd en stroomde het water kniehoog door de boot. Dan drijft alles, inclusief de kisten met veiligheidsmiddelen. Het werd onveilig om beneden te zijn.”

Pas op de tweede avond na het incident kreeg Verbraak tijd voor reflectie: “Nadat ik mijn vrouw had gebeld, heb ik tijd voor mezelf gezocht. Dat was het moment waarop de dingen inzonken. Op de terugweg kwam ik Chris tegen en had ik een goed gesprek met hem. Ik heb hem gezegd dat ik me zo verantwoordelijk voelde voor wat er was gebeurd en dat ik dat graag aan de rest van de bemanning wilde vertellen. Dat heb ik dezelfde avond gedaan, toen we bij elkaar zaten en ons eerste moment van rust hadden. Het mooie was en dat zal ik nooit vergeten, dat Tony Rae toen zei: ‘Wouter, dit is niet iets dat je op jezelf moet nemen. Dit hebben we als team gedaan en we gaan hier ook als team doorheen.”

Op de vraag welke lessen hij zelf uit de gebeurtenissen trekt, antwoordde Verbraak: “Er is door de Volvo Ocean Race een onafhankelijk onderzoek gestart met een panel van zeer gerenommeerde mensen. Daaraan verlenen wij onze volledige medewerking. Er zijn een hoop lessen te leren, maar ik wil daarop vooruit lopen.”

Over de positie van Verbraak is nog niets bekend. “Voor niemand”, voegt hij eraan toe. “Voordat we Abu Dhabi verlieten om naar huis te gaan, heeft Chris ons gezegd: ‘Onze sponsors Vestas en Powerhouse, en de Volvo Ocean Race willen er alles aan doen om ons terug in de race te brengen, maar ik wil daar alleen ‘ja’ tegen zeggen als ik weet dat een ieder van jullie zich 100 procent daarvoor inzet’. We hebben allemaal ingestemd. Of ik terugkom in het team, dat is niet aan mij. Chris is de schipper en beslist. Ik hoop dat ik met het toegeven van mijn fout een eerste stap in de goede richting heb gezet.”

Vestas

Boot Team Vestas Wind onderweg naar Europa
Gisteravond is de Deense Volvo Ocean 65 van het rif gehaald en naar een baai gebracht. Daar is de boot op een containerschip van Maersk Line geladen. De gehavende oceaanracer zal via Mauritius en Maleisië terugkeren naar Europa. Team Vestas Wind zal voor de start van de derde etappe op 3 januari een mededeling doen over een eventuele terugkeer in de race.

Voor het verhaal en foto’s over de berging van de Volvo Ocean 65: www.clubracer.be/2014/12/22/team-vestas-wind-rotsen-gehaald

Tekst: Diana Bogaards
Foto: Brian Carlin/Team Vestas Wind/Volvo Ocean Race

0 reacties
FacebookLinkedinWhatsappEmail

Team Vestas Wind van de rotsen gehaald

Door Eddy Lekens 0 minuten leestijd

Team Vestas WindTeam Vestas Wind heeft haar VOR 65 afgelopen weekend succesvol van een rif gehaald ten midden van de Indische Oceaan waar het drie weken geleden aan de grond liep en strandde tijdens de tweede etappe van de Volvo Ocean Race.

De VOR 65 is zwaar beschadigd maar de romp is nog heel. “Niet slecht voor een boot die tegen 19 knopen ergens tegenaan knalt” schrijft Jonno Turner op de officiële Volvo Ocean Race website.

De complexe bergingsoperatie werd uitgevoerd onder supervisie van schipper Chris Nicholson die vorige week al ter plaatse kwam om alles voor te bereiden met het shore team.

Vestas kiel

Vestas

Op 21 december werd met behulp van lokale bergers in niet minder dan drie uur tijd de VOR 65 naar naar een beschutte lagoon verplaatst waar de kiel met een snijbrander verwijderd werd.

snijbrander

Team Vestas Wind in lagoon

Team Vestas drijft

De Team Vestas Wind boot wordt nu per cargo eerst naar Maleisië getransporteerd vooraleerst deze naar Europa kan.

Team Vestas Wind

0 reacties
FacebookLinkedinWhatsappEmail

Nederlandse Kernploeg behaalt goede resultaten tijdens Copa Brasil (video)

Door Eddy Lekens 0 minuten leestijd

Delta Lloyd KernploegDe zeilers van de Nederlandse Kernploeg deden afgelopen week mee aan de Copa Brasil. Een wedstrijd die werd georganiseerd op het Olympische wedstrijdwater van Rio 2016. De Nederlandse zeilers scoorden goede resultaten in redelijk sterk bezette velden.

Waarom Copa Brasil?
Copa Brasil is een lokale wedstrijd, die door een groot deel van de internationale olympische zeilwereld werd aangegrepen om nog meer uren te maken op het specifieke wedstrijdwater in wedstrijdverband. Dat was ook de belangrijkste doestelling voor de zeilers van de Delta Lloyd Kernploeg. Daarnaast focust de kernploeg op het oefenen en wennen aan de protocollen met betrekking eten, hygiëne en gezondheid in het algemeen.

Goud voor Bekkering en Duetz
Annemiek Bekkering en Annettte Duetz wonnen het evenement in de 49erFX-klasse. Het moet gezegd, ze hadden niet veel tegenstand maar wel sterke tegenstanders. De top vier van het WK 2014 deed mee en het Nederlandse duo versloeg met overmacht de lokale favorieten en huidige wereldkampioenen Grael en Kunze (BRA).

Van Schaardenburg brons
Rutger van Schaardenburg pakte in de Laser-klasse bij de mannen een zeer verdienstelijke derde plaats achter de twee Braziliaanse zeilers Scheidt en Fontes.

Windsurfster De Geus pakt brons
Lilian de Geus pakte het brons. De gedreven De Geus was vermoeid aan het einde van de week maar perste er op de laatste dag toch een goed resultaat uit, in een veld waar zes van de top tien surfsters van het WK aanwezig waren.

De Geus wint nationale selectie
Met deze score wint de windsurfster uit Almere de nationale selectie op weg naar Rio 2016. De Geus moet nu alleen nog voldoen aan de eis van NOC*NSF om zich te plaatsen voor de volgende Olympische Spelen.

Van Rijsselberge vijfde en Badloe negende
Dorian van Rijsselberge eindigde op een vijfde plaats. De laatste race was de Texelaar niet tevreden mee. De olympisch kampioen surfte een windwak in. Over de hele week gemeten was Van Rijsselberge redelijk tevreden, in het licht dat dit zijn eerste wedstrijd na het WK in Santander was in een sterk veld. Zijn trainingspartner Kiran Badloe eindigde als negende.

Bouwmeester moet medalrace aan zich voorbij laten gaan
De afsluitende medalraces werden vanwege een gebrek aan wind steeds uitgesteld. Marit Bouwmeester en Pieter-Jan Postma moesten een vliegtuig halen en lieten daarom deze finale aan zich voorbij gaan. Gevolg; een penalty van de jury voor beide Friese zeilers.

Postma zesde
Postma kwalificeerde zich voor de medalrace maar kon niet deelnemen omdat hij een vliegtuig moest halen. De Friese zeiler werd uiteindelijk zesde in de Finn klasse.

Nacra teams in top tien
De Nacra klasse kende een sterk deelnemersveld in Rio. Groeneveld en Krol eindigden als zesde en Mulder en De Koning werden zevende. Beide teams moeten dit voorjaar bepalen wie de nationale selectie gaat winnen en zich mogelijk kan plaatsen voor Rio 2016.

www.cbvela.org.br

0 reacties
FacebookLinkedinWhatsappEmail

Barcelona World Race bijna van start

Door Eddy Lekens 0 minuten leestijd

Barcelona World RaceDe Barcelona World Race is de eerste en enige double-handed, non-stop regatta rond de wereld. De start en finish is, hoe kan het ook anders, in Barcelona. De Barcelona World Race is samen met de Vendée Globe de meest extreme uitdaging in de zeilsport. Hier worden de menselijke grenzen echt op de proef stelt. Start van deze derde editie is voorzien op 31 december 2014.

De Barcelona World Race gaat langs Kaap de Goede Hoop, Kaap Leeuwin (Australië), doorheen de Straat Cook in Nieuw-Zeeland en via Kaap Hoorn terug naar Barcelona. De totale wedstrijdlengte is 23000 zeemijl.

De Barcelona World Race staat open voor monohullboten in de klasse “IMOCA Open 60” met een maximale lengte van 60 voet. De Barcelona World Race is vergelijkbaar met de Vendée Globe, die met dezelfde boten wordt betwist maar dan voor solozeilers. De race wordt georganiseerd door de Stichting voor Oceaanzeilen Barcelona (“Fundació Navegació Oceànica Barcelona”).

www.barcelonaworldrace.org/en/

0 reacties
FacebookLinkedinWhatsappEmail
Nieuwe berichten
Oudere berichten

© ClubRacer 2025 - Op alle zeilnieuws en media van ClubRacer rust uiteraard copyright.