ClubRacer
zondag 13 september 2026
Zeilcommunity met +10k fans:
ClubRacer
ZEILNIEUWS IN RACEMODUS SINDS 2002
Eddy Lekens
  • Voorpagina
  • Meest recent
  • Zeilkalender
  • Opinie
  • Zeilen Wiki
    • Weerberichten
      • Windy map
      • Weerkaarten Europa
      • Buienradar Europa
      • Beste weerberichten voor zeilers
      • Praktische meteo en meteorologie
    • Leren zeilen
    • Leren zeezeilen
    • Hoe word ik wedstrijdzeiler
    • Hoe win je zeilwedstrijden?
      • Hoe maak je een goede start
      • Het kruisrak
      • Het voordewindse rak
      • Merktekens ronden
      • Hoe train je een bemanning of zeilteam?
      • Protesteren en protest indienen
      • Psychologie tijdens het wedstrijdzeilen
      • Regels wedstrijdzeilen 2025 – 2028
    • Meetbrieven, Ratings en handicap zeilen
      • IRC meetbrief aanvragen
    • Verplichte uitrusting voor pleziervaartuigen
    • De beste zeilkleding: gids voor het 3-lagensysteem
    • VIDEO: Man overboord procedure en training
    • Zeilboot of zeiljacht kopen
    • De ideale cruiser-racer zeilboot
    • Populairste zeilklassen en eenheidsklassen
    • Zeilmaker of zeilmakerij kiezen
    • Zeeziekte voorkomen en behandelen
  • ZeilTrends
  • Over ClubRacer
    • Contact
    • Nieuwsbrief
  • AdverterenPromoot uw bedrijf
ClubRacer
ClubRacer
  • Voorpagina
  • Meest recent
  • Zeilkalender
  • Opinie
  • Zeilen Wiki
    • Weerberichten
      • Windy map
      • Weerkaarten Europa
      • Buienradar Europa
      • Beste weerberichten voor zeilers
      • Praktische meteo en meteorologie
    • Leren zeilen
    • Leren zeezeilen
    • Hoe word ik wedstrijdzeiler
    • Hoe win je zeilwedstrijden?
      • Hoe maak je een goede start
      • Het kruisrak
      • Het voordewindse rak
      • Merktekens ronden
      • Hoe train je een bemanning of zeilteam?
      • Protesteren en protest indienen
      • Psychologie tijdens het wedstrijdzeilen
      • Regels wedstrijdzeilen 2025 – 2028
    • Meetbrieven, Ratings en handicap zeilen
      • IRC meetbrief aanvragen
    • Verplichte uitrusting voor pleziervaartuigen
    • De beste zeilkleding: gids voor het 3-lagensysteem
    • VIDEO: Man overboord procedure en training
    • Zeilboot of zeiljacht kopen
    • De ideale cruiser-racer zeilboot
    • Populairste zeilklassen en eenheidsklassen
    • Zeilmaker of zeilmakerij kiezen
    • Zeeziekte voorkomen en behandelen
  • ZeilTrends
  • Over ClubRacer
    • Contact
    • Nieuwsbrief
  • AdverterenPromoot uw bedrijf
© ClubRacer
Odile van Aanholt
OntdekGesponsorde inhoud

Olympisch kampioene Odile van Aanholt verlengt samenwerking met Musto: “Die vonk heb ik teruggevonden”

Door Eddy Lekens 4 minuten leestijd

Vijf maanden na de geboorte van dochter Kato heeft 49er FX-stuurvrouw Odile van Aanholt haar eerste trainingskamp achter de rug en haar ambassadeurschap met zeilkledingmerk Musto verlengd tot en met de Olympische Spelen van 2028 in Los Angeles. De gouden medaillewinnaar van Parijs 2024 combineert haar comeback als topzeilster met het moederschap en traint inmiddels met een volledig vernieuwd team binnen het Allianz-programma.

De verlenging van het sponsorcontract was voor Van Aanholt een logische stap.

“Zij waren de sponsor die gelijk enthousiast reageerde toen ik belde met de mededeling dat ik zwanger was. Ze vonden het supertof en wilden mij blijven ondersteunen. Ook het jaar waarin ik wat minder zeilde. Daarnaast hebben ze goede producten en zijn het fijne mensen om mee samen te werken.”

Musto’s marketingdirecteur Nick Houchin benadrukt dat de kledingsponsor bewust kiest voor ondersteuning van atleten die topsport en moederschap combineren.

“Odile is een talentvolle topzeilster met een positieve invloed op haar omgeving. Met goud in Parijs haalde ze het hoogst mogelijke podium. Bij Musto vinden wij het belangrijk dat atleten niet hoeven te kiezen tussen topsport en het moederschap. Daarom was het voor ons vanzelfsprekend dat we Odile aan boord wilden houden.”

Eerste zeemijlen na de bevalling

Op Lanzarote voltooide Van Aanholt haar eerste echte trainingskamp sinds de geboorte van Kato. De weg terug verliep niet zonder twijfels.

“De allereerste keren dat ik weer ging zeilen, miste ik Kato heel erg. Ik voelde me ook een beetje schuldig. Op het water dacht ik dan van wat ben ik hier nou eigenlijk aan het doen.”

Die gevoelens verdwenen zodra ze in volledige trainingsmodus kwam.

“In Lanzarote heb ik er geen seconde aan gedacht. Ik stond weer in trainingsmodus van hoe kan ik de boot harder laten gaan, communiceren en samenwerken.”

De olympisch kampioen beschrijft haar terugkeer als het hervinden van een verloren gewaand stuk van zichzelf.

“Het voelt alsof ik die vonk heb teruggevonden. Ik heb altijd gezegd dat ik na mijn zwangerschap wilde doorgaan, maar je moet toch kijken hoe je dat dan ervaart. De eerste keer schrok ik dus wel een beetje. Ik dacht: ‘Vind ik het zeilen nog wel zo leuk.’ Ja dus, ik heb echt heel erg genoten.”

De vijf maanden oude Kato reist gewoon mee met haar ouders. Vader Bart Lambriex, zelf topzeiler in de 49er, was aanwezig tijdens het trainingskamp. Van Aanholt geeft nog borstvoeding en regelt voor elke training voldoende voeding in de koelkast.

“De volgende keer komt de eerste week een vriendin van mij mee en de tweede week mijn schoonmoeder. Zo regelen we het. Tot mei hebben we nu sowieso altijd een oppas voor Kato.”

Nieuw team na vertrek Duetz

Het vertrek van gouden teamgenoot Annette Duetz uit de topsport betekende een ingrijpende verandering. Het Watersportverbond zette een selectietraject op om atleten met het juiste profiel te vinden. Dit leidde tot de komst van twee nieuwe gezichten in Team Allianz: Romee van Essen en Karlinde van Arendonk.

Van Aanholt traint nu met zeven vrouwen en één man in wisselende samenstellingen.

“Ergens mis ik wel een beetje Annette, maar het helpt dat het sowieso allemaal anders is nu ik moeder ben. Ik zie het als een verse start. Het haalt een beetje de druk van mij af. Ik kan gewoon instappen en vooral op mezelf focussen.”

Deze opzet blijft tot en met maart bestaan, mogelijk langer. Daarna bepaalt het team welke combinaties het beste functioneren om het seizoen 2026 met een vaste voorschoter te vervolgen.

Weg naar Los Angeles 2028

Fysiek is Van Aanholt nog herstellende.

“Ik zit nu bijvoorbeeld op een uur per dag zeilen. Daarmee kan je niet aan een World Cup meedoen. Dat moet ik dus weer opbouwen.”

Sommige vaardigheden kwamen makkelijk terug, andere vereisen meer tijd.

“Bij andere dingen moet ik echt opnieuw de snelheid of handigheidjes vinden.”

Voor dit seizoen houdt de olympisch kampioen haar verwachtingen realistisch.

“De resultaten zijn moeilijk in te schatten. Ik denk dat als we dit jaar een wedstrijd in de top tien kunnen eindigen, dat heel leuk zou zijn.”

Over haar uiteindelijke ambitie is Van Aanholt glashelder: goud op de Olympische Spelen van 2028 in Los Angeles. “Dat is mijn ambitie”, reageert ze stellig.

Wat is een 49erFX?

De 49er FX is een tweepersoons skiff zeilboot die sinds de Olympische Spelen van 2016 in Rio de Janeiro op het olympisch programma staat als discipline voor vrouwen.

De klasse staat bekend om haar hoge snelheden en spectaculaire zeilerij met trapeze. Van Aanholt veroverde samen met Annette Duetz de olympische titel tijdens de Spelen van Parijs 2024 in Marseille.

Foto: Sander van der Borch / TeamAllianz

Laatst aangepast op 13 december 2025 0 reacties
FacebookLinkedinWhatsappEmail
Zacht en grijs weekend. Een hogedrukgebied boven de Oost-Europa zorgt voor een zuidelijke aanvoer van zachte en stabiele maar ook vochtige lucht over onze streken.
Zeilen

Zeilers weerbericht weekend 13-14 December 2025

Door Fritz Buyl 1 minuten leestijd

Zacht en grijs weekend. Een hogedrukgebied boven Oost-Europa zorgt voor een zuidelijke aanvoer van zachte en stabiele maar ook vochtige lucht over onze streken.

Een hogedrukgebied met centrum boven Zwitserland bepaalt ons weer momenteel vrij gunstig. In de loop van de dag verplaatst de kern zich naar het oosten waardoor een koufront, dat nadert vanuit het westen, rond middernacht de regio zal passeren. Na de passage van dit front breidt een uitloper van het Azorenhoog zich morgen zaterdag 13 december ’25 uit tot West-Europa. Zondag 14 december ’25 blijven storingen ver uit onze buurt. We komen wel in een vrij sterke zuidelijke stroming terecht.

Zaterdag 13 december hangt er eerst nog veel bewolking. In de loop van de voormiddag wordt het vrij zonnig. Matig tot goed zicht, later goed zicht. Maxima rond 10°C. Minima rond 8°C.

Wind op zee:  Matige wind (7-10 kt) uit WNW, krimpend naar ZW en toenemend tot matig (11-16 kt). Golven rond 0.6m, afnemend naar 0.5m.

Wind aan de kust: Zwakke wind (4-6 kt) uit NW, krimpend naar ZW en toenemend naar zwak tot matig (6-8 kt). Golven rond 0.3m.

Rukwinden: 21 kt.

Opmerkingen: De aangevoerde lucht is stabiel.

Zondag 14 december begint met nevel, mist en lage bewolking. Nadien blijft het meestal zwaarbewolkt maar droog. Slecht zicht, later goed zicht. Maxima rond 8°C. Minima rond 6°C.

Wind op zee:  Vrij krachtige wind (17-21 kt) uit ZZW, ’s avonds toenemend tot krachtig (22-27 kt). Golven rond 0.9m, toenemend naar 1.2m.

Wind aan de kust: Matige wind (11-16 kt) uit Z, ruimend naar ZZW. Golven rond 0.2m, toenemend naar 0.5m.

Rukwinden: Tot 33 kt.

Opmerkingen: De aangevoerde lucht is stabiel.

Gepubliceerd: 12 december 2025 0 reacties
FacebookLinkedinWhatsappEmail
Dutch water week
Ontdek

Dutch Water Week 2026: olympische klassen racen van 30 mei tot 7 juni op het IJmeer in Almere

Door Eddy Lekens 2 minuten leestijd

De Dutch Water Week heeft de data en Notice of Race voor 2026 bekendgemaakt. Van 30 mei tot en met 7 juni strijden ’s werelds beste zeilers, surfers en kiters op het IJmeer bij Almere om titels, rankingpunten en internationale zichtbaarheid. Met de vroegtijdige publicatie van de NOR krijgen teams, coaches en bonden ruim de tijd om hun planning richting de Olympische Spelen van Los Angeles 2028 af te stemmen.

Het evenement keert in 2026 terug als vast onderdeel van de Sailing Grand Slam, het internationale circuit dat alle tien olympische zeildisciplines bundelt. De olympische klassen racen opnieuw vanaf de haven bij Almeerderstrand, waar een omgeving is gecreëerd die volledig is ingericht op topsport. De locatie biedt schonere wedstrijdbanen en een soepelere logistiek op en rond het water dan het stadscentrum van Almere.

Een opvallende verbetering betreft de waterplantenproblematiek die in voorgaande edities voor de nodige ergernis zorgde. “Om eerlijk en voorspelbaar racen te garanderen, beschikt Dutch Water Week dit jaar over een officiële maaivergunning voor waterplanten,” zegt eventmanager Linda Bomhof. “Daardoor kunnen we het waterwier in de wedstrijdbanen gericht weghalen. Dat maakt een wereld van verschil voor zowel de zeilers als de wedstrijdleiding.”

Almere presenteert zich als toonaangevend watersportland

Sportwethouder Paul Tang benadrukt de betekenis van het evenement voor de stad:

“Als meest waterrijke stad van Nederland past Dutch Water Week naadloos bij het Almere van nu en morgen. We halen olympische topsport letterlijk tot aan het strand van onze stad, laten de wereld zien wat Almere op het water kan.”

De Sailing Grand Slam brengt alle tien olympische zeildisciplines samen in één internationaal circuit in Europa en de Verenigde Staten.

“Via één gezamenlijke ranking, waarin ook de wereldkampioenschappen meetellen, bouwen we bewust toe naar een jaarlijkse Sailing Grand Slam Final, waar de beste atleten uit alle disciplines strijden om de overall titel, prijzengeld en wereldwijde zichtbaarheid voor de sport,”

aldus woordvoerder Simon Keijzer.

“In één zin samengevat: One Sport. One Story. One World. By the athletes. For the sport.”

De Sailing Grand Slam kalender voor 2026 begint met de Trofeo Princesa Sofía Mallorca van 27 maart tot 4 april en de Semaine Olympique Française in Hyères van 18 tot 25 april.

Na de Dutch Water Week in Almere volgt Kieler Woche van 20 tot 28 juni. De serie sluit aan op het Pre-Olympisch evenement in Los Angeles, de Long Beach & Los Angeles OCR van 13 juli tot 7 augustus.

Wat is de Dutch Water Week?

Dutch Water Week is een jaarlijks watersportevenement op en rond het IJmeer bij Almere. Topsport en breedtesport, innovatie en entertainment komen samen in een week waarin Nederland zich presenteert als toonaangevend watersportland. De olympische klassen vormen een vaste pijler binnen het programma, met een sterke focus op beleving voor fans, partners en media. Het evenement fungeert voor veel atleten als belangrijke graadmeter in de aanloop naar de Olympische Spelen.

Laatst aangepast op 13 december 2025 0 reacties
FacebookLinkedinWhatsappEmail
Credit Mutuel wint derde etappe GLOBE40
Zeilen

Credit Mutuel wint derde etappe GLOBE40 met recordsnelheid, Belgisch team behoudt leiding in algemeen klassement

Door Eddy Lekens 4 minuten leestijd

Ian Lipinski en Amélie Grassi hebben op 12 december om 03:53:43 UTC de finish in Sydney bereikt en daarmee de derde etappe van de GLOBE40 gewonnen. Het Franse duo op Credit Mutuel zeilde de 5.823 zeemijlen van Reunion Island naar Australië met een gemiddelde snelheid van 12,3 knopen, het hoogste gemiddelde ooit geregistreerd in een Class40 offshore race. Ondanks deze indrukwekkende overwinning behoudt het Belgische team van Belgium Ocean Racing – Curium de leiding in het algemeen klassement.

De overwinning compenseert de teleurstelling van een derde plaats op Reunion na de legendarische tweede etappe van 8.500 zeemijlen vanaf Kaapverdië. Hoewel de voorsprong aan de finish in Sydney aanzienlijk was, mag dit niet de indruk wekken van een eenvoudige zege. Ian en Amélie vochten hard voor de eerste plaats in een etappe die opnieuw uiterst zwaar was voor zowel bemanning als materiaal.

Door de dubbele coëfficiënt van deze etappe klimt de Franse bemanning naar de tweede plaats in het algemeen klassement, terwijl het Belgische team aan kop blijft. De volgende etappe naar Valparaiso telt met coëfficiënt 3 en wordt mogelijk beslissend voor de eindoverwinning.

Van lichte wind naar de Roaring Forties

De acht deelnemers vertrokken op zaterdag 22 november vanuit Saint Paul Bay op Reunion Island en troffen aanvankelijk lichte omstandigheden aan onder invloed van het Mascareense hogedrukgebied. Een rustiger begin na een epische tweede etappe, met 30 dagen op zee voor de koplopers en tot 40 dagen voor de langzamere boten.

Op zoek naar westelijke depressies koersten de deelnemers recht naar het zuiden. Al in het tweede weekend vonden zij deze bij het afdalen naar lagere breedtegraden: 30°, vervolgens 35° en uiteindelijk 40° zuiderbreedte, de beruchte Roaring Forties. De wedstrijd had een veiligheidsgrens vastgesteld op 46° zuid.

Daarmee begon een periode van harde wind, ruwe zee en toenemende kou. De snelheden en gemiddelden stegen, met dagen van meer dan 400 zeemijlen voor de koplopers, maar ook steeds moeilijkere leefomstandigheden aan boord.

Uitval en recordsnelheden in de Southern Ocean

Op 30 december vond het eerste ernstige incident van de race plaats toen een cruciaal deel van het tuig brak bij de Duitse bemanning van Next Generation Boating Around The World. Zij kondigden hun terugtrekking uit de etappe aan en keerden terug naar Reunion. Deze jonge en getalenteerde bemanning, die als tweede was geëindigd in de tweede etappe, is vastbesloten om in een later stadium de race te hervatten.

Na dit incident volgden twee intense weken voor de bemanningen in de Zuidelijke Oceaan. Eerst langs de zuidelijke grens van het parcours, daarna de oversteek van de Great Australian Bight tot aan Bass Strait. Video’s van indrukwekkende snelheden en records, waaronder 30,8 knopen voor Curium, zorgden voor een flinke toename in de kijkcijfers op social media.

Het waren zware en beproevende tijden voor de bemanningen die in constante chaos aan boord leefden, maar ook onvergetelijke en adrenaline-gevulde momenten in het leven van een offshore zeiler. Ondanks de ontberingen ervoeren velen het voorrecht om deze ervaringen mee te maken.

Nieuw snelheidsrecord bevestigt Class40-potentieel

Ian Lipinski en Amélie Grassi verbeterden het record van Ambrogio Beccaria uit de Transat Jacques Vabre 2013, dat op een gemiddelde van 12,11 knopen stond. Het nieuwe record van 12,30 knopen demonstreert zowel de inzet die nodig is om een etappezege in de GLOBE40 te behalen als het vermogen van de nieuwe generatie Class40’s met ronde of “scow” boegen om deze lange trajecten in de Zuidelijke Oceaan aan te kunnen, vergelijkbaar met hun grote neefjes in de Imoca-klasse.

Credit Mutuel en Belgium Ocean Racing Curium leverden een fel duel, met 28 geregistreerde leidingswisselingen tijdens deze etappe. Pas in het allerlaatste deel van het parcours, aan het einde van de Great Australian Bight en tijdens de passage door Bass Strait, kon het Franse team een echte voorsprong opbouwen.

Sydney ontvangt morgen het Belgische team. Begin volgende week worden de klassieke “sharp” Class40’s verwacht, die momenteel verwikkeld zijn in een even intense strijd in de Great Australian Bight, met Free Dom aan kop van deze groep.

Wat is de GLOBE40?

De GLOBE40 is een offshore zeilrace rond de wereld voor Class40-zeiljachten. De race is opgedeeld in meerdere etappes met verschillende coëfficiënten die het belang van elke etappe voor het eindklassement bepalen. De tweede editie voert de deelnemers via Kaapverdië, Zuid-Afrika, Reunion Island en Sydney naar Valparaiso in Chili. Met etappes door de Southern Ocean en de Roaring Forties behoort de GLOBE40 tot de meest uitdagende wedstrijden in de Class40-klasse.

Laatst aangepast op 13 december 2025 0 reacties
FacebookLinkedinWhatsappEmail
MAT 11 zeilboot
Zeilboten

M.A.T. 11 van Matteo Polli: ITC-lid ontwerpt nieuwe racer te midden van ORC-controverse

Door Eddy Lekens 3 minuten leestijd

De Turkse scheepswerf M.A.T. Sailing Yachts uit Izmir presenteert met de M.A.T. 11 een ambitieuze nieuwkomer voor het ORC-wedstrijdcircuit. Deze 11-meter lange racer is ontworpen door Matteo Polli, de Italiaanse ORC-specialist die als lid zetelt in het ORC International Technical Committee (ITC). Het eerste exemplaar is in aanbouw en wordt in februari 2026 opgeleverd.

Polli staat momenteel in de belangstelling vanwege zijn rol in de controverse rond de XR 41 op het afgelopen WK ORC. Zijn eigen ontwerp, de Grand Soleil 44P, eindigde toen als derde op dat kampioenschap. Volgens het Deense Bådmagasinet heeft Polli sterk aangedrongen bij het ITC om te onderzoeken waarom de XR 41 van X-Yachts zoveel beter presteerde dan zijn ontwerp. Bij een eerder ITC-overleg zou hij hebben gezegd dat de boot “te goed” is. De Grand Soleil 44P heeft het WK drie keer gewonnen, maar ontving nooit een vergelijkbare straf.

Het is tegen deze achtergrond dat Polli nu een nieuwe ORC racer op de markt brengt.

Radicale M.A.T. 11 vormgeving moet voor succes zorgen

MAT 11 achterkant

Voor het succes van de M.A.T. 11 rekent de jachtwerf op de uitgesproken vormgeving van Polli, die zijn kenmerkende ontwerpfilosofie voor dit project nog verder heeft doorgetrokken. De soft-chines lopen achteraan maximaal ver omhoog, tot vlak onder het dek. Hierdoor is de waterlijn bijzonder sterk ingetrokken. Met name onder het achterschip is de rompoverhang opvallend aanwezig, waardoor het roerblad ver onder de boot zit, een typisch ontwerpkenmerk van Polli.

De werf mikt niet uitsluitend op ORC succes. Volgens de werf moet de M.A.T. 11 ook onder IRC goede resultaten kunnen behalen. M.A.T. Sailing biedt daarom optioneel een IRC geoptimaliseerde uitvoering aan, waarbij zowel de constructie als de uitrusting specifiek op beide meetsystemen wordt afgestemd. Met haar eenvoudige maar zeewaardige interieur leent de boot zich bovendien als sportieve performance cruiser.

Romp en dek worden samen met alle bijkomende componenten zoals schotten en bodemplaten vervaardigd als sandwichconstructies van E-glas met een PVC schuimkern via vacuüminfusie. De kiel bestaat uit gietijzer met een loden bulb. Standaard wordt de M.A.T. 11 geleverd met een helmstok, maar optioneel zijn twee stuurwielen verkrijgbaar.

Compromisloze dekuitrusting

MAT 11 dekuitrusting

Bij de dekuitrusting doet de Turkse werf met de M.A.T. 11 geen concessies en kiest consequent voor een voor wedstrijden geoptimaliseerde layout. Vallen en trimlijnen lopen over dek naar achteren naar twee lieren bij het kombuistrap, waar ze centraal worden bediend. De schoten voor genua en grootzeil lopen naar de primaire en secundaire lieren op de kuiprand.

Extra lieren komen in beeld wanneer een dubbele achterstag wordt toegepast, bijvoorbeeld bij gebruik van een grootzeil met square-top. Standaard blijft echter een grootzeil met pin-head. Het aluminium tuig van Sparcraft heeft twee stel zalingen en rodrigg verstaging. Optioneel levert de werf een koolstofmast van Axxon Composites.

De afbouw onder dek is eenvoudig en consequent gewichtsbesparend. Alle interieurcomponenten bestaan uit lichte composietmaterialen met schuimkern, net als de vloerplaten en kooien. Achteraan bevinden zich twee hutten, in de voorpiek een derde die tijdens wedstrijden vermoedelijk vooral als zeilopslag zal dienen voor de spi’s.

MAT 11 interieur

Prijs nog onbekend

Het interieur wordt gecompleteerd door een navigatietafel, een eenvoudige kombuis met fornuis en spoelbak en een compacte wasruimte. De eerste M.A.T. 11 is momenteel in aanbouw en moet in februari 2026 gereed zijn. Een definitieve prijs heeft M.A.T. Sailing nog niet gecommuniceerd.

Technische specificaties M.A.T. 11

  • Ontwerper: Matteo Polli
  • CE-categorie: A
  • Romplengte: 11,00 m
  • Breedte: 3,80 m
  • Diepgang: 2,05 m
  • Gewicht: 5,3 ton
  • Zeiloppervlak aan de wind: 82,0 m²
  • Gennaker (top): 102,0 m²
  • ORC APH (All Purpose Handicap): 535/549 s/m
  • ORC CDL (Corrected Design Length): 9.600 (Klasse C)
MAT 11 zeilboot

Over M.A.T. Sailing

M.A.T. Sailing is een jachtwerf gevestigd in Izmir, Turkije, die zich heeft gespecialiseerd in de bouw van wedstrijdjachten voor het ORC- en IRC-circuit. De werf heeft zich in het internationale wedstrijdzeilen een naam gemaakt met diverse successen. Hun boten worden gekenmerkt door een combinatie van Italiaans ontwerp en goedkopere Turkse productie. De nadruk ligt op prestatiegerichte zeiljachten met een relatief goede prijs-kwaliteitverhouding.

Render foto’s: M.A.T. Sailing

Laatst aangepast op 13 december 2025 0 reacties
FacebookLinkedinWhatsappEmail
Nat en zacht weekend. Tijdens het weekend blijven we onder invloed van een onstabiele maritieme stroming verbonden aan een depressie ten noorden van Ierland.
Zeilen

Zeilers weerbericht weekend 06-07 December 2025

Door Fritz Buyl 2 minuten leestijd

Nat, zacht en winderig weekend. Tijdens het weekend blijven we onder invloed van een onstabiele maritieme stroming verbonden aan een depressie ten noorden van Ierland.

Vandaag, vrijdag 5 december 2025, bevinden we ons in een gebied tussen twee storingen in, in een strakke zuidelijke stroming. Een occlusie trok gisteren donderdag 4 december ’25 over de regio, een nieuwe regenzone wordt volgende nacht verwacht. Na de passage van deze laatste occlusie komen we morgen zaterdag 6 december ’25 in onstabiele maritieme lucht terecht waarin enkele buienlijnen meetrekken. Zondagochtend 7 december ’25 kunnen we even profiteren van een mobiele wig. Dit is echter van korte duur want een volgend warmfront trekt zondagmiddag over. In de warme sector van dit systeem wordt zeer zachte lucht aangevoerd.

Zaterdag 06 december is het zwaarbewolkt met buien. Na de middag vermindert de buienactiviteit. Matig zicht in de buien. Maxima rond 11°C. Minima rond 4°C.

Wind op zee:  Krachtige wind (22-27 kt) uit ZZW, ruimend naar ZW tot WZW en toenemend tot krachtig à hard (25-30 kt). Golven rond 1.8m, toenemend naar 2.5m.

Wind aan de kust: Matige tot vrij krachtige wind (15-20 kt) uit Z, ruimend naar ZW en toenemend naar vrij krachtig (17-21 kt). Golven rond 0.7m, toenemend naar 1.4m.

Rukwinden: 40 kt.

Opmerkingen: De aangevoerde lucht is onstabiel.

Zondag 07 december neemt de bewolking snel toe, gevolgd door regen. Matig zicht in de regen. Maxima rond 13°C. Minima rond 9°C.

Wind op zee:  Matige tot vrij krachtige wind (15-20 kt) uit ZZW, tijdelijk krimpend naar Z en toenemend tot krachtig (22-27 kt) ’s avonds. Golven rond 1.0m, toenemend naar 1.6m.

Wind aan de kust: Matige wind (8-12 kt) uit ZZW, tijdelijk krimpend naar Z en toenemend naar matig tot vrij krachtig (15-20 kt). Golven rond 0.6m, afnemend naar 0.4m.

Rukwinden: Tot 33 kt.

Opmerkingen: De aangevoerde lucht is onstabiel.

Gepubliceerd: 5 december 2025 0 reacties
FacebookLinkedinWhatsappEmail
Gitana 18 Ultim trimaran in Lorient
TechniekZeilboten

Gitana 18 onthuld: revolutionaire foils en roeren moeten Ultim-zeilen voorgoed veranderen

Door Eddy Lekens 4 minuten leestijd

De Rothschild-familie en Gitana Team hebben woensdagavond 3 december in Lorient hun langverwachte nieuwe Ultim trimaran gepresenteerd. De Gitana 18, oftewel de nieuwe Maxi Edmond de Rothschild, toont een radicaal vernieuwde aanpak met Y-foils, U-vormige roeren en een buigbare mast die het offshore multihull-zeilen naar een nieuw tijdperk moet tillen.

De onthulling vond plaats in de teambase in Lorient, waar een zijden gordijn midden tijdens de persconferentie naar beneden viel en de aanwezigen, enkele honderden media, technische partners en prominenten uit de Franse offshore-zeilwereld, beseften dat zij zich onder een van de meest geheime scheepsbouwprojecten van de afgelopen jaren bevonden. Het 32 meter lange gevaarte is het 28ste schip in de legendarische Gitana-vloot, die volgend jaar haar 150-jarig bestaan viert.

De nieuwe trimaran is ontworpen door Guillaume Verdier in samenwerking met het dertigkoppige ontwerpteam van Gitana. Het primaire doel is ambitieus: honderd procent van de zeiltijd foilen, zowel door de windsterkte te verlagen waarbij het schip kan opstijgen als door hogere gemiddelde snelheden in vlucht vol te houden.

Gitana 18 Y-foils

Van hybride naar volledig foilen

De kenmerkende L-vormige foils van de huidige Ultim trimarans zijn vervangen door wat het team ‘Y-foils’ noemt. Deze enorme appendages met een spanwijdte van meer dan vijf meter zijn gemonteerd op grote zwenkarmen en tonen een duidelijke verwantschap met wat we eerder zagen in de America’s Cup. De vleugel onder de centrale romp is meer dan drie meter metaal, waarvan het team de exacte samenstelling geheim houdt.

Nog opvallender zijn de drie roeren: een omgekeerd U-vormig of A-frame ontwerp dat niets weg heeft van conventionele roeren. In plaats van een draaiend roerblad zijn de dubbele koorden van het roer gefixeerd, terwijl flappen aan de achterkant de richting bepalen. Dit ontwerp voorkomt de vervorming die conventionele roeren onder extreme belasting ondervinden, zonder extra weerstand te veroorzaken.

De mast volgt dezelfde vernieuwingsdrang. Deze kantelbare vleugelmast is ontworpen om te buigen, waardoor de bemanning het grootzeilvermogen kan regelen bij de cruciale overgang van opstijgen naar vliegen en wanneer zware windstoten dreigen. Het is de eerste Ultim-mast gebouwd door Southern Spars in Nieuw-Zeeland.

Snelheidsambities en technische doorbraken

“Met deze nieuwe boot hopen we zo dicht mogelijk bij perfecte vlucht te komen. Idealiter kunnen we heel hoog vliegen zonder ooit de golven te raken. We hopen te kunnen vliegen in golven van drie meter en een gemiddelde zeilsnelheid van rond de 40 knopen te bereiken,” verklaart schipper Charles Caudrelier.

Het team meldt dat de topsnelheidspotentie boven de 55 knopen ligt.

De nieuwe Maxi Edmond de Rothschild bouwt voort op de kennis, data en ervaring opgedaan met de voorganger Gitana 17, die acht jaar geleden te water ging en uitgroeide tot de meest geoptimaliseerde en succesvolle van alle Ultims. Die boot won de Transat Jacques Vabre, Route du Rhum en Arkea Ultim Challenge en legde meer dan 200.000 zeemijlen af.

Op basis van duizenden simulatortests verwacht het team een snelheidswinst van tien tot vijftien procent.

“Ze is een buitengewone trimaran, een mix van kunst en technologie. We hebben onszelf over de hele linie uitgedaagd. Het resultaat is gedurfd,” aldus Cyril Dardashti, algemeen directeur van het Gitana Team.

Een aantal elementen van het ontwerp en technologische innovaties van de Gitana 18 zijn onderwerp van een patentaanvraag.

Een maritieme erfenis van anderhalve eeuw

Nieuwe Gitana 18 trimaran onthult uniek kunstwerk

Eigenares Ariane de Rothschild was aanwezig bij de lancering, vergezeld door haar dochters. Zij zijn vertegenwoordigd in de spectaculaire lijnen van de trimaran, ontworpen door het Franse kunstenaarsduo Florian en Michaël Quistrebert in samenwerking met het Palais de Tokyo.

“Binnen mijn familie hebben we altijd een passie gehad voor competitie, prestatie en ook technologische disruptie. Het gaat erom disruptief te zijn, te weten hoe je risico’s moet nemen, ze in te schatten en te beheren. Dit past volledig binnen onze filosofie,” aldus Ariane de Rothschild.

De bouw van Gitana 18 vergde 200.000 uur arbeid, 50.000 uur studie en een doorlooptijd van 36 maanden. Meer dan tweehonderd specialisten werkten mee aan het project. Het schip bevat tientallen bewegende delen, vierenveertig cilinders, kilometers aan elektrische kabels en een overvloed aan elektronica.

“Deze systemen doen denken aan wat je in de F1 of luchtvaart vindt,” erkent Pierre Tissier van het team.

Route du Rhum 2026 als eerste test

De boot komt iets later dan gepland te water, maar een project van deze omvang vergt maanden om op te tuigen. Het eerste evenement wordt de Route du Rhum 2026, waar schipper Caudrelier zijn titel zal proberen te verdedigen. Daarna staan solo-rondjes om de wereld en pogingen op het Jules Verne zeilrecord met bemanning op het programma.

Over de Ultim klasse

De Ultim klasse omvat de grootste oceanische multihulls ter wereld: foilende trimarans van rond de 32 meter lang zonder beperkingen op zeiloppervlak of technologie. Deze extreme machines zijn ontworpen voor solo- en bemande oceaanraces en recordpogingen.

De belangrijkste wedstrijden zijn de Route du Rhum (solo, om de vier jaar), de Arkea Ultim Challenge (solo rond de wereld) en de Brest Atlantiques. De Jules Verne Trophy voor de snelste omzeiling van de wereld met bemanning is het ultieme doel voor veel Ultim-teams.

Gepubliceerd: 5 december 2025 0 reacties
FacebookLinkedinWhatsappEmail
Riptide Racing kondigt Amerikaanse uitdaging aan voor 38e America's Cup
Ontdek

Riptide Racing kondigt Amerikaanse uitdaging aan voor 38e America’s Cup

Door Eddy Lekens 3 minuten leestijd

De Verenigde Staten dreigen voor het eerst in de geschiedenis geen vertegenwoordiger te hebben bij de America’s Cup, maar Riptide Racing wil daar verandering in brengen. Het team uit Oyster Bay, New York, heeft in samenwerking met de Seawanhaka Corinthian Yacht Club aangekondigd een poging te wagen om deel te nemen aan de 38e editie van ’s werelds oudste internationale sportcompetitie in 2027. De uitdaging wordt geleid door Chris Poole, momenteel de nummer één op de wereldranglijst in match racing.

De aankondiging komt nadat American Magic eerder bekendmaakte niet terug te keren voor een derde campagne, waardoor de historische aanwezigheid van een Amerikaans team op het spel stond. Riptide Racing, opgericht in 2012, heeft jarenlang sterke prestaties neergezet op de World Match Racing Tour en ziet nu het moment om de stap naar het hoogste niveau te maken.

“Deelnemen aan de America’s Cup is altijd een droom geweest en mijn doel toen we Riptide Racing oprichtten,”

zegt Poole, CEO en schipper van het team.

“Onze focus is om onze winnende formule naar het toppunt van de wedstrijdzeilerij te brengen.”

Strategie: bestaande AC75 overnemen

Het team moet voor 31 januari 2026 aan de late inschrijvingsdeadline voldoen en heeft daarvoor een ambitieus financieringsplan opgesteld. De doelstelling is 50 miljoen dollar ophalen om competitief aan de start te kunnen verschijnen. Bij de fondsenwerving wordt Riptide Racing ondersteund door The American Sailboat Racing Foundation, een 501c3-stichting die het team ook bij eerdere campagnes heeft geholpen.

De strategie is om een bestaand AC75 boot inclusief ondersteunende middelen over te nemen van een van de huidige America’s Cup-teams. Deze aanpak geeft het team direct toegang tot bewezen materiaal, ontwerpgegevens en infrastructuur, waardoor ze vanaf het begin op hoog niveau kunnen meedraaien.

“De VS zijn sinds het begin betrokken bij de America’s Cup, en de afgelopen jaren heeft de verschuiving naar foilen nieuwe kansen gecreëerd voor zeilers en nieuwe volgers naar de Cup gebracht,” aldus Poole.

“Met de mogelijke afwezigheid van een Amerikaans team in de volgende Cup ligt er een kans voor nieuwe Amerikaanse zeilers zoals het team van Riptide Racing om de campagne voort te zetten en de Auld Mug terug te brengen naar de Verenigde Staten.”

Historische steun van Seawanhaka Corinthian Yacht Club

De Seawanhaka Corinthian Yacht Club is geen onbekende in America’s Cup-kringen, al dateert de laatste betrokkenheid van meer dan honderd jaar geleden. Tussen 1893 en 1903 werd de zogeheten ‘Seawanhaka Rule’ gebruikt bij de competitie.

“We zijn enthousiast om Chris Poole en Riptide Racing te ondersteunen in hun poging om de 38e America’s Cup uit te dagen,”

zegt Commodore Julian Fisher van Seawanhaka.

“Riptide Racing is de afgelopen vier jaar het nummer één team in match racing, en zoals we allemaal weten, is de America’s Cup nog steeds een match race. De club zal alles doen wat in haar vermogen ligt om Chris en zijn team te helpen deze uitdaging van de grond te krijgen voor de inschrijvingsdeadline van 31 januari 2026.”

Meer details over de uitdaging en de betrokken teamleden worden de komende weken bekendgemaakt via de website van het team. De huidige prioriteit ligt bij het binnenhalen van de benodigde financiering door zowel particuliere als zakelijke steun.

Riptide Racing logo

Over de America’s Cup

De America’s Cup is de oudste internationale sportcompetitie ter wereld, voor het eerst gezeild in 1851. De regatta dankt zijn naam aan de schoener America, die dat jaar de Royal Yacht Squadron’s £100 Cup won rond het Isle of Wight. Sindsdien verdedigt de winnende club de trofee tegen uitdagers van over de hele wereld.

De huidige editie wordt gezeild in AC75’s: volledig foilende monohulls van 75 voet die snelheden tot 50 knopen kunnen bereiken. Team New Zealand won de 37e editie in Barcelona in 2024 en organiseert als verdediger de volgende editie. De competitie bestaat uit een Challenger Selection Series, waarin uitdagers onderling strijden om het recht de verdediger uit te dagen in de uiteindelijke America’s Cup Match.

Gepubliceerd: 5 december 2025 0 reacties
FacebookLinkedinWhatsappEmail
Emma Plasschaert
Zeilen

Emma Plasschaert wint Sail Melbourne 2025

Door Eddy Lekens 3 minuten leestijd

Emma Plasschaert heeft haar eerste wedstrijd sinds het EK in augustus met succes afgesloten. De tweevoudig wereldkampioene ILCA 6 won Sail Melbourne 2025 in Australië na een spannende finale waarin ze de Amerikaanse Charlotte Rose met slechts één punt verschil aftroefde. De Hongaarse Maria Erdi completeerde het podium. Voor de 32-jarige Oostendse betekent deze overwinning een geslaagde herstart op weg naar de Olympische Spelen van Los Angeles 2028.

Plasschaert had sinds haar bronzen medaille op het EK in Zweden in augustus geen internationale competitie meer gezeild. In Australië, het thuisland van haar echtgenoot en regerend tweevoudig olympisch kampioen Matt Wearn, nam ze de draad weer op. Na tien kwalificatieraces stond Plasschaert op de tweede plaats, maar in de finale ging ze door een zege en een derde plaats nog net over Charlotte Rose.

De regatta, georganiseerd door Royal Brighton Yacht Club, bood de deelnemers het beroemde wisselvallige Melbourne-weer. De ILCA-klassen testten tijdens Sail Melbourne het voorgestelde nieuwe Olympische finaleformat, wat voor Wearn geen probleem vormde maar voor een uiterst spannende ontknoping zorgde in de ILCA 6-klasse.

Internationale toppers in sterk deelnemersveld

De ILCA 6-vloot trok 53 deelnemers, waaronder een aanzienlijk internationaal contingent. Voormalig ILCA 6-wereldkampioenen Emma Plasschaert en Maria Erdi voerden een sterk deelnemersveld aan met zeilers uit de Verenigde Staten, Groot-Brittannië, Polen, Nieuw-Zeeland en Japan.

Plasschaert won uiteindelijk met 37 punten, slechts één punt voor Charlotte Rose (38 punten). Maria Erdi eindigde als derde met 46 punten. De Britse Matilda Nicholls werd vierde, terwijl de Australische Zoe Thomson als beste thuiszeiler op de vijfde plaats eindigde.

De finale kende dramatische omstandigheden. Op de laatste dag troffen zware windstoten tot 40 knopen het wedstrijdgebied, maar het wedstrijdcomité was vastbesloten de laatste twee races door te laten gaan.

Matt Wearn domineert ILCA 7

Terwijl Emma Plasschaert haar comeback bekroonde met goud, domineerde haar echtgenoot Matt Wearn de ILCA 7-klasse volledig. De regerend tweevoudig olympisch kampioen zeilde van start tot finish aan de leiding bij zijn terugkeer in competitie sinds de Spelen in Marseille.

“Het was fijn om weer te wedstrijdzeilen in de ILCA,” verklaarde Wearn.

“Het is iets wat ik al heel lang doe, dus het voelt goed om terug te keren naar die vertrouwde omgeving en de competitiedrang weer te voelen.”

Voor het echtpaar begint hiermee de gezamenlijke campagne richting Los Angeles 2028, waarbij beiden kiezen voor een aanpak van “kwaliteit boven kwantiteit”. Na Sail Melbourne volgt voor beiden het Australisch kampioenschap ILCA, van 1 tot 8 januari bij de Royal Yacht Club of Tasmania in Hobart.

Sail Melbourne brengt olympiërs en jeugd samen

Sail Melbourne 2025 trok 332 zeilers uit 15 landen, die deelnamen in 272 boten verdeeld over 19 klassen op vijf aparte banen. Het evenement omvatte ook het Australisch kampioenschap parazeilen 2025 voor de 2.4mR-klasse.

Als een van de belangrijkste Olympische klasse-regatta’s van Australië brengt Sail Melbourne atleten uit het Australian Sailing Team, de Australian Sailing Squad en de bredere zeilgemeenschap samen, waardoor nationale selecties de zeldzame kans krijgen om op eigen water te wedstrijdzeilen.

Grae Morris, de Australische iQFoil-olympisch zilvermedaillist van Parijs 2024, won zijn klasse door alle veertien races te winnen en verzekerde zich daarmee ook van de Australische titel. De volgende belangrijke regatta is Sail Sydney, van 6 tot 9 december.

Over Sail Melbourne

Sail Melbourne is een van de grootste jaarlijkse zeilwedstrijden op het zuidelijk halfrond en wordt georganiseerd vanuit Royal Brighton Yacht Club op Port Phillip Bay bij Melbourne. De regatta staat bekend om zijn wisselvallige omstandigheden, variërend van draaiende noordelijke winden tot sterke zeebriezen, en fungeert als belangrijk testmoment voor Australische en internationale zeilers in Olympische klassen. Het evenement biedt jonge zeilers de unieke kans om zij aan zij te racen met hun olympische helden, wat cruciaal is voor de ontwikkeling van het toekomstige zeiltalent.

Gepubliceerd: 3 december 2025 0 reacties
FacebookLinkedinWhatsappEmail
noodroer van kajuitdeuren
Techniek

Zeilers bouwen noodroer van kajuitdeuren na roerbreuk 200 mijl uit de kust

Door Eddy Lekens 4 minuten leestijd

De Grand Soleil 43 ‘Quokka Racing’ verloor midden in de nacht het roer in de Golf van Biskaje. De bemanning weigerde hulp en bouwde zelf een ingenieus noodroer van kajuitdeuren en onderdelen van het interieur. Na bijna vijf dagen bereikten ze veilig de Franse kust.

Het Britse zeilmagazine Practical Boat Owner (PBO) publiceerde het opmerkelijke relaas van de Trustmarque Quokka, een Grand Soleil 43 onder leiding van eigenaar en voormalig Commodore van de Royal Ocean Racing Club (RORC) Peter Rutter. Met drie ervaren bemanningsleden, Graham Moody, Malcolm McEwen en Scott Dawson, vertrok het zeiljacht vanuit de River Hamble richting Malta voor de Middle Sea Race, met als einddoel de ARC naar St. Lucia.

Het schip was uitgerust voor oceaanzeilen met een MCA-certificaat, voldoende water en voedsel, een watermaker en een volle dieseltank met 70 liter reserve aan boord. Toch sloeg het noodlot toe op 200 mijl van de Franse kust, toen het roer brak tijdens het surfen op een golf met 11 knopen snelheid en windstoten tot 40 knopen.

GS 43 Quokka Racing in betere tijden

Mayday in de nacht

Scott Dawson, die aan het roer stond toen het gebeurde, beschrijft het moment: het stuurwiel had plotseling geen weerstand meer en hij voelde iets tegen de onderkant van de romp slaan. Onze boot draaide onmiddellijk in de wind. Malcolm McEwen zond een Mayday uit op kanaal 16, die werd beantwoord door het vrachtschip Tinsdal op acht mijl afstand.

Na inspectie bleek de romp intact en maakte onze boot nauwelijks water. De bemanning besloot aan boord te blijven en degradeerde de Mayday tot een pan-pan. De Franse kustwacht CROSS Etel nam het contact over en belde elke twee uur voor een positie- en conditierapport. De eerste nacht dreven ze zijwaarts op golven van drie tot vier meter, terwijl ze elke twee uur twintig minuten moesten pompen.

De volgende ochtend was het moreel op een dieptepunt. Een bergingsmaatschappij had 20.000 euro geoffreerd, maar met elk uur dreef het schip dichter naar de kust. Het grote gevaar lag echter nog voor hen: de continentale plaat, waar de diepte plotseling van 4.500 naar 150 meter gaat, met potentieel gevaarlijke brekende golven als gevolg.

Roerontwerp met twee kajuitdeuren en vang als helmstok

Die nacht begon Graham Moody, voormalig jachtontwerper en -bouwer, te schetsen. De volgende ochtend presenteerde hij zijn plan: een roer gebouwd van twee kajuitdeuren met de vang als helmstok. De bemanning ging direct aan de slag met het verzamelen van materialen uit het hele schip.

Het bouwen vergeleek Scott Dawson met het in elkaar zetten van een IKEA keukenkast op een springkussen terwijl de plaatselijke scouts erop springen. Twee kajuitdeuren werden aan weerszijden van de vang bevestigd, met de houten bodems van de kooien aan de onderkant voor extra diepgang. Het onderwateroppervlak bedroeg uiteindelijk 750 bij 600 millimeter.

Omdat er onvoldoende bouten aan boord waren, werd meer dan de helft van de constructie met lijnen samengebonden. Malcolm McEwen’s vaardigheid met lijnen bewees hier zijn waarde. In totaal gebruikte de bemanning twee deuren, drie kooibodems, vijf bouten, zeven grote zelftappers en ongeveer 200 meter lijn.

In vijf dagen naar veiligheid

Na een nacht wachten op kalmer weer kon de bemanning het noodroer installeren. Het werd met een val via de achterstag omhoog gehesen en voorzichtig in het water gelaten, waarbij de cockpit-lieren de houten constructie naar beneden trokken tegen de opdrijvende kracht in. Tot ieders opluchting werkte het: met de motor op stationair konden ze koers houden.

Met het stormfokje erbij maakte Quokka vijf tot zes knopen. Het varen vergde maximale concentratie: elke dertig minuten wisselde de roerganger, terwijl een tweede bemanningslid continu het noodroer in de gaten hield. Surfen recht voor de wind werkte het beste om de constructie te ontzien, maar maakte het schip gevoelig voor opdraaien.

Bij het bereiken van de continentale plaat ’s nachts besloot de bemanning te stoppen en te wachten op daglicht. Met de wind nog steeds rond de 20 knopen staken ze bij zonsopgang over. Bij Belle-Île gekomen draaiden ze noordwaarts naar La Trinité-sur-Mer. Vierenhalf dag na de roerbreuk meerden ze af, geheel op eigen kracht.

Lessen voor elke zeiler

Graham Moody benadrukt dat een noodhelm systeem nutteloos is zonder roer. De bemanning adviseert om vooraf na te denken over hoe je je boot kunt sturen met een noodroer. Een eenvoudig systeem zou een vervangend roer door de bestaande cassette kunnen zijn, hoewel in dit geval de afgebroken roerkoning nog in de cassette zat.

Andere leerpunten: ga altijd op zee met voldoende voedsel, water en brandstof, want je weet nooit hoe lang je alleen bent. Gereedschap en reserveonderdelen kunnen je boot redden, een elektrische boor bleek onmisbaar. En je kunt nooit genoeg dunne en sterke lijnen aan boord hebben.

De satelliettelefoon viel uit doordat de provider de dienst opschortte wegens hoog gebruik, precies op het moment dat de bemanning contact nodig had. De kustwachten van Falmouth en Etel stuurden meerdere malen een vliegtuig om de positie te controleren en onderhielden het contact, waarvoor de bemanning hen uitdrukkelijk bedankt.

Scott Dawson vat de ervaring samen: tijdens de hele beproeving bleef de bemanning kalm, er viel geen onvertogen woord, en ze namen de tijd om een werkende oplossing te bedenken.

De grootste les die hij leerde: hoe moeilijk de situatie ook wordt, er is altijd een uitweg.

Gepubliceerd: 3 december 2025 0 reacties
FacebookLinkedinWhatsappEmail
Nieuwe berichten
Oudere berichten

Meest gelezen

  • 1

    Zeilers weerbericht weekend 12-13 September 2026

  • 2

    VIDEO. Charisma van Nico Poons veroorzaakt ontmasting Peninsula Racing bij RC44 WK Scheveningen

  • 3

    Tomidi gestript en in stukken gezaagd: zo eindigt de Belgische Whitbread-racer als beschermd erfgoed

  • Volvo Ocean Race – 2 down, who is next?

  • 5

    RaceFlow 2.0: ORC geeft wedstrijdcomités zelf de sleutel tot weerrouteringscoring

Voeg ClubRacer toe als favoriete bron op Google
X-Yachts Benelux
Shogun 43 Salt Yachting
Escape Yachting
B&G Nemesis display
Volg ons via Google Nieuws
X-Yachts Benelux
Escape Yachting
B&G

ClubRacer. Elke dag zeilnieuws. Mis niks!

Selecteer lijst(en):

Controleer je inbox of spammap om je abonnement te bevestigen.

  • Info
    • Over ClubRacer
    • Contact
    • Adverteren
    • Zeilnieuws melden
    • Privacy
  • Zeilen
    • Zeilnieuws
    • Zeilkalender
    • Weerberichten
    • Leren zeilen
    • Zeilboot kopen
    • Zeilscholen in België
  • Zeilwedstrijden België
    • Antwerp Race
    • Schelderegatta
    • Dover Strait Race
    • Speculoos Race
  • Zeilwedstrijden Nederland
    • North Sea Regatta
    • 24 Uurs Zeilrace
    • Windmill Cup
    • Deltaweekend
    • Breskens Sailing Weekend
    • Junior World Championship
    • 40 Mijl van Bru
  • Internationaal & offhsore
    • The Ocean Race Atlantic
    • Vendée Globe
    • Transat Café L'or
    • Rolex Fastnet Race
    • Rolex Sydney Hobart Yacht Race
    • Admirals Cup
    • Spi Ouest France
    • Cowes Week
    • La Solitaire
    • Half Ton Classics Cup
    • North Sea Race
    • RORC Round Britain & Ireland Race
  • Grand Prix Racing & klassen
    • America's Cup
    • SailGP
    • IMOCA
    • Class40
    • ORC
    • IRC
  • olympisch zeilen
    • Sailing World Cup Series
    • Paralympisch zeilen
  • Opmerkelijk
    • Zeilrecords
    • Zeilblunders
    • Zeilongelukken
    • Kielbreuken

© 2026 ClubRacer. Op alle teksten, foto’s, video’s en andere media van ClubRacer rust auteursrecht. Een link naar een artikel plaatsen mag altijd. Wil je content van ClubRacer overnemen of gebruiken? Neem dan vooraf contact met ons op.

ClubRacer & ZeilTrends werden opgericht door Eddy Lekens en worden door hem uitgegeven en hoofdredactioneel geleid.

ClubRacer
  • Voorpagina
  • Meest recent
  • Zeilkalender
  • Opinie
  • Zeilen Wiki
    • Weerberichten
      • Windy map
      • Weerkaarten Europa
      • Buienradar Europa
      • Beste weerberichten voor zeilers
      • Praktische meteo en meteorologie
    • Leren zeilen
    • Leren zeezeilen
    • Hoe word ik wedstrijdzeiler
    • Hoe win je zeilwedstrijden?
      • Hoe maak je een goede start
      • Het kruisrak
      • Het voordewindse rak
      • Merktekens ronden
      • Hoe train je een bemanning of zeilteam?
      • Protesteren en protest indienen
      • Psychologie tijdens het wedstrijdzeilen
      • Regels wedstrijdzeilen 2025 – 2028
    • Meetbrieven, Ratings en handicap zeilen
      • IRC meetbrief aanvragen
    • Verplichte uitrusting voor pleziervaartuigen
    • De beste zeilkleding: gids voor het 3-lagensysteem
    • VIDEO: Man overboord procedure en training
    • Zeilboot of zeiljacht kopen
    • De ideale cruiser-racer zeilboot
    • Populairste zeilklassen en eenheidsklassen
    • Zeilmaker of zeilmakerij kiezen
    • Zeeziekte voorkomen en behandelen
  • ZeilTrends
  • Over ClubRacer
    • Contact
    • Nieuwsbrief
  • AdverterenPromoot uw bedrijf
ClubRacer

© ClubRacer 2025 - Op alle zeilnieuws en media van ClubRacer rust uiteraard copyright.